نفربر براق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
براق
نوع نفربر زره‌پوش
  خاستگاه Flag of Iran.svg ایران
تاریخچه خدمت
استفاده شده توسط کشورهای استفاده کننده
جنگ‌ها -
تاریخ تولید
سازنده سازمان صنایع دفاعی
تاریخ تولید ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۰
خصوصیات
وزن ۱۳ تن
طول ۶٫۷۲ متر
عرض ۳٫۱۰ متر
خدمه ۳ نفر
سرنشینان ۸ نفر

زره طبقه بندی شده
تسلیحات
اولیه
مسلسل سنگین ۱۲٫۷mm دوشکا (۱۰۰۰ گلوله)
یا توپ ۳۰mm
یا خمپاره انداز ۱۲۰mm
یا یک لانچر موشک توفان
تسلیحات
ثانویه
ناشناخته
موتور V-8 دیزلی ۳۳۰hp
قدرت/وزن ۲۵٫۴hp/tonne
آویزش شن کش
برد
موثر
۵۵۰ کیلومتر
سرعت ۶۵km/h (جاده)
۴۵km/h (خارج جاده)


بُراق مدل ایرانی نفربر زرهی بی‌ام‌پی۱ است که توسط سازمان صنایع دفاع ایران تحت لیسانس سازنده چینی نفربر تایپ-۸۶ در چندین مدل از جمله نفربر، خودرو رزمی پیاده‌نظام، و خمپاره‌انداز تولید می‌شود. تایپ-۸۶ با نام صادراتی WZ-501 کپی چینی زره‌پوش معروف تولید شوروی بی‌ام‌پی ۱ است که در سال ۱۹۶۶ به عنوان اولین خودرو رزمی پیاده‌نظام ارتش سرخ وارد این خدمت نظامی در این ارتش شد.

تولید مدل چینی این نفربر از سال ۱۹۸۶ و تولید مدل ایرانی از سال ۱۹۹۷ بر اساس سفارش سال ۱۹۹۶ آغاز شد و تا سال ۲۰۱۰ حدود ۲۵۰ دستگاه از آن ساخته شد.این نفربر از موتور دیزلی بی‌اف۸ال (BF8L) استفاده می‌کند که یک موتور آلمانی است و احتمالا از خط تولید چین خریداری شده‌است. تفاوت اصلی براق با بی‌ام‌پی۱ و تایپ۸۶ استفاده از مسلسل به جای توپ جنگی به عنوان سلاح اصلی است که قدرت نبرد مستقیم آن را کاهش داده و در نتیجه آن را در رده نفربرهای زرهی جای می‌دهد. البته یکی از مدل‌های براق از برجک بی‌ام‌پی۲ استفاده می‌کند که به توپ ۳۰ میلی‌متری مجهز است. بی‌ام‌پی۱ و تایپ۸۶ از توپ جنگی ۷۳ میلی‌متری به عنوان سلاح اصلی و موشک مالیوتکا (پیکان سرخ در تایپ-۸۶) به عنوان سلاح ضد تانک بهره می‌برند اما مدل اصلی براق به تیربار سنگین ۱۲٫۷ م‌م دوشکا مجهز است.

تفاوت اصلی تایپ-۸۶ با بی‌ام‌پی۱ در کاهش وزن و افزایش حداکثری سرعت آن بر روی جاده‌است. براق بر اساس مدل WZ-503 تایپ-۸۶ ساخته شده که ارتفاع بیشتری داشته و فاقد برجک است..[۱]

نام این نفربر از براق مرکبی گرفته شده که پیامبر اسلام با آن به معراج رفته‌اند.

توپ‌های خودکششی رعد-۱ و رعد-۲ نیز از شاسی براق استفاده می‌کنند. رعد۱ از شاسی براق و هویتزر ۱۲۲ میلی‌متری ۲S1 Gvozdika تولید شوروی استفاده می‌کند و رعد۲ نیز شاسی براق به همراه هویتزر آمریکایی ۱۵۵ میلی‌متری ام۱۰۹ است.

توضیحات[ویرایش]

براق دارای سه نفر خدمه‌است. (فرمانده، راننده و مسلسل چی) و می‌تواند تا هشت نفر سرباز دیگر را نیز در خود جای دهد. سلاح اصلی آن یک مسلسل ۱۲٫۷ میلیمتری دوشکا ۱۹۳۸/۴۶ است که بر روی یک صفحه گرداننده سوار شده. بعضی از آنها دارای یک صفحهٔ زرهی هستند که دور آن را می‌پوشاند.[۲]

انواع[ویرایش]

ایرانیFlag of Iran.svg

براق: دارای یک موتور دیزل توربوی هشت سیلندر وی شکل که حدود ۳۳۰ اسب بخار توان آن است. همچنین شنی آن از روی نفربر آمریکایی ام ۱۱۳ کپی شده.

براق:مانند قبلی، فقط یک زره دور مسلسل را فرا گرفته.

براق: برجک بی‌ام‌پی-۲ بر روی آن نصب شده و به خودروی رزمی پیاده‌نظام تبدیل شده است. برجک شامل توپ ۳۰ میلی‌متری ۲آ۴۲ و مسلسل هم‌محور ۷٫۶۲ م‌م پی‌کا و یک راکت‌انداز برای شلیک موشک ضدتانک است.

براق: مدل خمپاره انداز خودکششی که به یک خمپارهٔ ۱۲۰ میلیمتری مجهز شده

براق: به یک برجک دارای سیستم موشک ضد تانک توفان مجهز شده.

رعد ۱: با استفاده از توپ ۱۲۲ میلی متری S۱ Gvozdika۲ به یک توپ خود کششی تبدیل شده.

رعد ۲: با توپ ۱۵۵ میلی متری M۱۰۹A۱ به یک توپ خود کششی تبدیل شده.

کبرا: با یک توپ ۲۳ میلیمتری ضد هوایی مجهز شده.

براق: به یک خودرو حمل تجهیزات تبدیل شده.

سودانیFlag of Sudan.svg

خاتم ۱: مونتاژ شده توسط صنایع سودانی MIC

کشورهای استفاده کننده[ویرایش]

Flag of Iran.svg ایران - ۱۴۰[۳]

Flag of Sudan.svg سودان - ۱۰[۴]

منابع[ویرایش]