حوت (موشک)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

موشک حوت، یک موشک یا اژدر دارای پیشرانه راکتی سطح به دریا و زیرآبی تولید ایران است که نخستین بار در ررزمایش پیامبر اعظم بهار سال ۱۳۸۵ آزمایش شد. چنین موشکی قادر به سوراخ کردن بدنه اغلب کشتی‌های جنگی آمریکایی است و نیروی دریایی آمریکا راهکار دفاعی چندانی برای دفاع در مقابل چنین جنگ افزاری ندارد. تصاویر این موشک شباهت قابل توجهی را با موشک VA-111 Shkval نشان می‌دهد که روسیه در سال ۱۹۹۵ آن را طراحی کرد. به همین دلیل بحث‌هایی در مورد احتمال خرید آن از روسیه یا قرقیزستان (جایی که کارخانه تولید این موشک در آن واقع است) مطرح شده است. ریچارد فیشر از قول منابع تایوانی نوشته که چین توانایی مهندسی معکوس برخی از انواع VA-111 را دارد و در نتیجه احتمال دارد منبع تکنولوژیکی حوت از طریق چین فراهم شده باشد.[۱]

ادموند پوپ کارشناس اطلاعاتی نیروی دریایی هم مدعی شده که این موشک عینا مشابه طراح روس‌ها نیست اما روسها در طراحی آن مشارکت داشته‌اند. وی گفته که در اواخر دهه ۱۹۹۹ از طریق مقامات دولتی روسیه از همکاری آنها در این پروژه مطلع شده است. مقامات ایرانی آن را سریعترین اژدر دنیا خوانده‌اند و به گفته علی فدوی جانشین فرمانده سپاه پاسداران این موشک می‌تواند به سرعت ۲۲۳ مایل در ساعت برسد. امکان نصب کلاهک هسته‌ای بر روی برخی انواع Shkval وجود دارد اما مقامات ایرانی در مورد این که آیا می‌توان از حوت برای شلیک بمب هسته‌ای استفاده کرد یا خیر چیزی نگفته‌اند.[۲]

سرعت این موشک معادل ۱۰۰ متر بر ثانیه‌است که ۳ تا ۴ برابر بیشتر از سرعت اژدرهای معمولی است.[۳] توان رزمی این موشک برابر با موشک VA-111 Shkval ساخت روسیه است و تنها دو کشور ایران و روسیه فناوری لازم را برای ساخت چنین موشک‌هایی به دست آورده‌اند.[۴]

[ویرایش] درز اطلاعات جدید

در تاریخ ۱ آذر ۱۳۸۸ هجری خورشیدی، جهان نیوز که از پایگاه‌های اطلاع رسانی نزدیک به اصولگرایان است، خبر از انتشار اطلاعات محرمانه مربوط به این موشک در رسانه‌های غربی داد. به گفته این پایگاه اطلاع رسانی با اینکه اطلاعات منتشر شده جزء اسرار محرمانه و طبقه بندی شده بوده و دسترسی به آنها توسط افراد عادی مقدور نبوده‌است، مشخص نیست که چگونه این اطلاعات سر از سایتهای آمریکایی در آورده‌است. در عین حال منبع دیگری این درز اطلاعاتی را تایید نکرده‌است.[۵]

[ویرایش] منابع