حوت (موشک)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حوت یک موشک سطح به دریا و زیرآبی یا اژدر دارای پیشرانه راکتی ِ و با قابلیت فراحفره‌زایی تولید ایران است که نخستین بار در رزمایش پیامبر اعظم بهار سال ۱۳۸۵ آزمایش شد. حوت شباهت قابل توجهی با اژدر وی‌آ-۱۱۱ اشکفال دارد که شوروی از سال ۱۹۷۷ آن را عملیاتی کرده‌است. به همین دلیل بحث‌هایی در مورد احتمال خرید آن از روسیه یا قرقیزستان (جایی که کارخانه تولید این موشک در آن واقع است) مطرح شده است. ریچارد فیشر از قول منابع تایوانی نوشته که چین توانایی مهندسی معکوس برخی از انواع وی آ-۱۱۱ را دارد و در نتیجه احتمال دارد منبع تکنولوژیکی حوت از طریق چین فراهم شده باشد.[۱] چنین اژدرهایی که چندین برابر اژدرهای عادی سرعت دارند، قادر به سوراخ کردن بدنه اغلب کشتی‌های جنگی آمریکایی می‌باشند و نیروی دریایی آمریکا راهکار دفاعی چندانی برای دفاع در مقابل چنین جنگ‌افزارهایی ندارد.

ادموند پوپ کارشناس اطلاعاتی نیروی دریایی هم مدعی شده که حوت عیناً مشابه اشکفال نیست اما روس‌ها در طراحی آن مشارکت داشته‌اند. وی گفته که در اواخر دهه ۱۹۹۰ از طریق مقامات دولتی روسیه از همکاری آنها در این پروژه مطلع شده است. ادموند پوپ که ناخدای بازنشسته نیروی دریایی آمریکاست در سال ۲۰۰۰ به دلیل جاسوسی برای دریافت اطلاعات محرمانه وی‌آ-۱۱۱ اشکفال در روسیه محاکمه و محکوم شده بود[۲] اما با توجه به بیماری سرطان مغز استخوان به دلایل انسان‌دوستانه بخشیده شد.[۳]

مقامات ایرانی حوت را سریعترین اژدر دنیا خوانده‌اند و به گفته علی فدوی جانشین فرمانده سپاه پاسداران این موشک می‌تواند به سرعت ۲۲۳ مایل در ساعت برسد. امکان نصب کلاهک هسته‌ای بر روی برخی انواع اشکفال وجود دارد اما مقامات ایرانی در مورد این که آیا می‌توان از حوت برای شلیک بمب هسته‌ای استفاده کرد یا خیر چیزی نگفته‌اند.[۴]

سرعت این موشک معادل ۱۰۰ متر بر ثانیه‌است که ۳ تا ۴ برابر بیشتر از سرعت اژدرهای معمولی است.[۵] توان رزمی این موشک برابر با موشک VA-111 Shkval ساخت روسیه است و تنها دو کشور ایران و روسیه فناوری لازم را برای ساخت چنین موشک‌هایی به دست آورده‌اند.[۶]

وی‌آ-۱۱۱ اشکفال که شوروی‌ها طراحی آن را از دهه ۱۹۶۰ برای مقابله با زیردریایی‌های هسته‌ای آغاز کردند، یک اژدر ۵۳۳ میلی‌متری است و ۲۷۰۰ کیلوگرم وزن دارد که ۲۱۰ کیلوگرم آن را کلاهک جنگی آن تشکیل می‌دهد. موتور راکتی این اژدر از سوخت مایع استفاده می‌کند. دو تن از وزن اژدر را مخرن سوخت تشکیل می‌دهد که شامل ۱۵۰۰ کیلو هیدروژن پروکسید و ۵۰۰ کیلو نفت سفید است. سرعت این اژدر ۸.۲ متری هنگام شلیک ۹۳ کیلومتر بر ساعت است که در طول مسیر به بیش از ۳۷۰ کیلومتر می‌رسد. برد عملیاتی مدل‌های جدید اشکفال به ۱۱ تا ۱۵ کیلومتر می‌رسد اما مدل‌های قدیمی فقط تا ۷ کیلومتر برد داشتند.

درز اطلاعات جدید[ویرایش]

در تاریخ ۱ آذر ۱۳۸۸ هجری خورشیدی، جهان نیوز که از پایگاه‌های اطلاع رسانی نزدیک به اصولگرایان است، خبر از انتشار اطلاعات محرمانه مربوط به این موشک در رسانه‌های غربی داد. به گفته این پایگاه اطلاع رسانی با اینکه اطلاعات منتشر شده جزء اسرار محرمانه و طبقه بندی شده بوده و دسترسی به آنها توسط افراد عادی مقدور نبوده‌است، مشخص نیست که چگونه این اطلاعات سر از سایتهای آمریکایی در آورده‌است. به گفته این سایت «اطلاعات لو رفته شامل تکنولوژی و مشخصات محرمانه این موشک، تصویر ومفاد برخی نامه نگاری‌های کشور ایران با کشور طرف قرار داد و متن بعضی دستورات داخلی و اقدامات انجام شده در مورد چگونگی خریداری موشک حوت است».[۷]

منابع[ویرایش]