قانون اساسی هند
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
قانون اساسی هند (به هندی: भारतीय़ संविधान) عالیترین متن قانونی در کشور هند است. این قانون در ۲۶ نوامبر ۱۹۴۹ به تصویب مجلس مؤسسان هند رسیده و از ۲۶ ژانویه ۱۹۵۰ لازمالاجرا شده است.[۱] به همین جهت ۲۶ ژانویه هر سال به عنوان روز جمهوری تعطیل رسمی است و در سراسر هند گرامی داشته میشود.[۲] در این قانون هند یک جمهوری دمکراتیک معرفی شده که برقراری عدالت، برابری و آزادی را برای شهروندانش تضمین میکند.
این قانون اساسی طولانیترین قانون اساسی نوشته در بین تمام کشورهای مستقل دنیاست و از ۳۹۵ اصل، ۱۲ پیوست و ۸۳ الحاقیه تشکیل میشود.
پانویس [ویرایش]
- ↑ Introduction to Constitution of India. . Ministry of Law and Justice of India, July 29, 2008. Retrieved on 2008-10-14.
- ↑ Das, Hari. Political System of India. Anmol Publications, 2002. p 120. ISBN 81-7488-690-7.
پیوند به بیرون [ویرایش]
