قانون اساسی ترکمنستان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
قانون اساسی ترکمنستان برترین قانون در کشور ترکمنستان است. این قانون در همهپرسی ۱۸ مه ۱۹۹۲ به تصویب رسید.
محتویات |
مقدمه [ویرایش]
ما مردم ترکمنستان
بر اساس حق ذاتی تعیین سرنوشت خویش
خود را مسئول وضعیت کنونی و آینده وطن خود میدانیم.
صادقانه به نیاکان خود اظهار می داریم در یکپارچگی، صلح و تفاهم زندگی میکنیم، از ارزشها و منافع ملی مراقبت میکنیم،
حاکمیت مردم ترکمنستان را تقویت مینماییم،
حقوق و آزادیهای شهروندان را تضمین کرده، صلح مدنی و وحدت ملی را تأمین میکنیم،
و اساس حکومت را برای مردم و دولت را بر پایه قانون قرار میدهیم،
بدین وسیله این قانون اساسی را به عنوان قانون بنیادین ترکمنستان تصویب میکنیم.
ساختار [ویرایش]
این قانون در هشت بخش و ۱۱۶ اصل تنظیم شده است.
جستارهای وابسته [ویرایش]
پانویسها [ویرایش]
- «قانون اساسی جمهوری ترکمنستان». در قوانین اساسی فدراسیون روسیه و جمهوریهای آسیای مرکزی. ترجمهٔ الهه کولائی. چاپ اول. تهران: دادگستر، ۱۳۷۷. ISBN 964-6352-27-8.
