فتق دیسک بین مهرهای
| فارسی | English | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
فتق دیسک بین مهرهای (به انگلیسی: Intervertebral Disc Herniation) عارضهای است که بعلت ضربه یا بلندکردن جسم سنگین و یا گاهی خود به خود در ستون فقرات اتفاق میافتد و طی آن آزاد شدن بخش مرکزی دیسک یا هسته دیسک یا نوکلئوس پالپوزوس ∗از قسمت محیطی آن یعنی آنولوس فیبروزوس ∗ باعث فشار برروی ریشههای عصبی و ایجاد علائم بالینی میگردد.
ساختمان دیسک [ویرایش]نوشتار اصلی: دیسک بین مهرهای
دیسک بین مهرهای که (در این مقاله بطور اختصار دیسک خوانده میشود) به صورت بالشتک یا صفحهای بین دو جسم مهره در ستون فقرات قرار میگیرد و جذب کننده فشارهایی است که به ستون مهرهها وارد میشود. بنابراین دیسکها همانند یک کمک فنر، ضربات وارده به ستون فقرات را خنثی میکنند. این عناصر به هنگام اعمال فشار، قابلیت تغییر شکل داشته و بدین طریق شدت ضربات را کاهش میدهند. شکل اصلی دیسکها زمانی که تحت فشار نباشند، کروی است؛ ولی هنگامی که در حد فاصل مهرهها قرار میگیرند، تحت تاثیر فشار وارده، پهن میشوند و شکل تخم مرغ را به خود میگیرند. [۱] دیسکها در ناحیه کمری (لومبار) به علت تحرک زیاد، ارتفاع بیشتری دارند. دو دیسک بین مهرهای L4-L5 و L5-S1 (قسمت پایینی کمر) که از تحرک بالایی برخوردار هستند، نسبت به دیسکهای فقرات کمری فوقانی ضخامت بیشتری دارند. هر دیسک شامل دو قسمت است:
هسته دیسک یک بخش قابل اتساع است. دیسکها در طول روز مقداری از آب خود را از دست میدهند و درنتیجه کوتاهتر شده، ولی با استراحت دوباره به طول اولیه خود برمی گردند. براین اساس، ممکن است به طور طبیعی اختلاف قدی حدود ۲ سانتی متر از صبح تا عصر ایجاد شود.
خاصیت ارتجاعی دیسک بستگی به کافی بودن مقدار آب موجود در هسته مرکزی و سالم بودن حلقه لیفی آن دارد. [۳] فشارهای اعمال شده به هسته دیسک به بخش محیطی دیسک انتقال مییابد. ازاین نظر، بخش محیطی در حفاظت از قسمت مرکزی نقش اساسی دارد. نامگذاری [ویرایش]فتق دیسک بین مهرهای در بین عموم مردم و حتی پزشکان بنامهای متفاوتی خوانده میشود بطور عمده بنام دیسک و فتق دیسک ویا بطور اشتباه سیاتیک گفته میشود ولی اصطلاحات دیگری که آسیب وارده را بیان میکنند و در گفتگوی پزشکی مرسومند عبارتند از برجستگی دیسک ∗ سُرخوردگی دیسک∗ جابجائی ∗ و فتق دیسک∗ البته آنچه که علائم دیسک واقعی رادارد همان حالت فتق کامل است.[۴] علت (فیزیوپاتولوژی) [ویرایش]دیسکها انعطاف پذیر بوده و هر دیسک بین دو مهره قرار میگیرد.کشیدگی، پیچ خوردگی و فشار به ناحیه کمر که به عناصر پشتی ستون فقرات آسیب وارد میکند، میتواند به دیسک یا دیسکهائی که در جلو بین دو جسم مهرهای قرار میگیرد نیز صدمه وارد کند.هر دو قسمت محیطی و مرکزی دیسک آسیب پذیرند ولی اصطلاح فتق زمانی کاربرد دارد که قسمت مرکزی دچار آسیب شدید گردد که در این موارد، فتق با پارگی قسمت محیطی نیز همراه است. فتق هسته دیسک ممکن است درنتیجه اعمال نیروهای بیش از اندازه، نیروهای کم اما مداوم و مکرر بر روی دیسک و یا وجود آنولوس معیوب پیش آید[۵]. 
فتق دیسک میتواند بعلت ساییدگی تدریجی و پارگی خود به خود بخصوص در افرادی که کار نشسته دائمی دارند اتفاق افتد اما در اشخاصی که به حمل و نقل اجسام سنگین اشتغال دارند بیشتر از افراد دیگر است. در پارگیهای در اثر سائیدگی٬ بیماران دورههای دردهای طولانی و خفیف دارند ولی در پارگیهای حاد درد ناگهانی و شدید است. فشار داخل دیسک در حالت ایستاده کمتر از حالت نشسته و در حال نشسته کمتر از موقعی است که شخص در حالت ایستاده بطرف پائین خم میشود.[۶] در حرکت شدید خم شدن٬ هسته مرکزی دیسک به لبه پشتی الیاف حلقوی دور خود فشار آورده و آنرا اگر ضعیف شده باشد پاره میکند و بطرف ریشه عصبی مربوط به آن دیسک فشار وارد میآورد. هرچند وجود فشار دیسک بیرون زده٬ از عوامل اصلی علائم بالینی است٬ اما رادیکولیت شیمیائی∗ امروزه یکی از عوامل مهم در ایجاد درد کمر بحساب میآید و نمیتوان فقط وجود فشار روی نخاع و یا ریشه عصبی را تنها عامل ایجاد درد دانست.[۷][۸][۹] آزاد شدن فاکتور التهابی TNF ∗ که بطور عمده از پارگی دیسک حاصل میشود خود باعث تخریب و نکروز و اضمحلال و فساد بقیه دیسک شده و این التهاب در ایجاد درد موثر است.[۱۰][۱۱] همچنین بعضی گزارشهای علمی عوامل ژنتیک و جهش ژنی را در ایجاد فتق دیسک موثر دانستهاست.[۱۲] علائم و نشانهها [ویرایش]آسیبهای خفیف دیسک معمولاً درد موضعی ایجاد میکنند که میتواند به علت صدمه قسمت محیطی دیسک باشد و یا به علت التهاب هسته دیسک که هنوز به مرحله فتق نرسیدهاست ولی به علت فشار ثانویه به اطراف، درجاتی از درد را ایجاد میکند.این حالت آسیب جدی محسوب نمیشود، مگر اینکه با ادامه نیروهای غیرطبیعی باعث ازهم گسیختگی لایه محیطی و بیرون زدگی هسته دیسک∗ و فشار به رباط طولی پشتی, نخاع∗ و اعصاب نخاعی گردد.در این موارد، با توجه به میزان فشار به ریشههای عصبی حالات متفاوتی از درد را ایجاد میکند. درصورت فشار به ریشههای عصبی در ناحیه کمر به علت فتق دیسک، درد ریشه عصب یا درد انتشاری∗ ایجاد میگردد که میتواند تا کل اندام تحتانی امتداد یابد.البته چون در ناحیه کمر دیسکهای L۴-L۵ و L۵-S۱ بیشتر تحت فشار قرار میگیرند بنابراین بیشتر درد عصب سیاتیک که مربوط به پشت اندام تحتانی است بوجود میآید. دردهای ناشی از ریشه عصب(درد انتشاری)همچون سیاتیک با خم کردن ستون فقرات، نشستن، انجام فعالیت، سرفه و عطسه افزایش و با استراحت کاهش مییابد. اما باید توجه داشت که مسیر انتشار درد به محل دیسک دچار فتق شده در ستون فقرات دارد. دیسکهای ناحیه مهرههای گردنی درد انتشاری در بازو و ساعد و انگشتان دست ایجاد میکنند.. درد انتشاری و علائم بالینی به اشکال مختلف توسط بیمار احساس و بیان میگردد. گاهی بصورت گزگز سوزش و بیحسی در قسمتی از اندام احساس و بیان میشود. در ۵۰ ٪از موارد که بیرون زدگی دیسک کم است ممکنست هیچگونه علائمی در نزد بیمار وجود نداشته باشد.[۱۳][۱۴] اکثر پارگی و فتق دیسکها در قسمت کناری-خارجی∗ اتفاق میافتد بهمین علت انتشار درد و علائم به یک طرف اندام حرکتی (راست یا چپ) محدود میباشد البته گاهی فتق دیسک از نوع مرکزی است و درد در دوطرف وجود دارد. یافتههای بالینی [ویرایش]
محل فتق دیسک [ویرایش]
در ۹۵ ٪ مواقع فتق دیسکها در ناحیه بین مهره ۴و۵ کمری(L4-L5) یا بین ۵ کمری و اول خاجی(L5-S1) اتفاق میافتند. محل شایع بعدی دیسک بین مهره ۵ و ۶ گردنی است. در مهرههای پشتی بسیار نادر است.[۱۸] فتق معمولاًدر قسمت کناری-خارجی رباط حلقوی٬ که نازک وضعیف است اتفاق میافتد. در این حال محتویات هسته مرکزی دیسک به ریشه عصبی زیرین فشار میاورد مثلاً فتق دیسک بین مهره کردنی ۵ و ۶ به ریشه عصب ۶ فشار آورده و علائم مربوط به این عصب در دست ظاهر میگردد.[۱۸] گردنی [ویرایش]در مهرههای ۵ و ۶ شایعتر است و درد وعلائم به شانه و کتف و تا انتهای انگشتان میتواند منتشر شود. پشتی [ویرایش]بعلت پایداری بسیار زیاد مهرههای پشتی فتق دیسک در این ناحیه نادر است. کمری [ویرایش]درد و علائم در ناحیه سُرین و ران و تا انتهای انگشتان بوده و در حقیقت در مسیر عصب سیاتیک گسترش مییابد. در گرفتاری عصبهای خاجی ممکنست بیمار علائم بی اختیاری ادرار و مدفوع پیدا نماید.[۱۹] روشهای تشخیصی [ویرایش]تشخیص فتق دیسک مهره توسط پزشکان بکمک بررسی تاریخچه بیمار و توجه به نشانهها و علائمی که بیمار بیان میکند و همچنین با انجام معاینه بالینی امکان پذیر است. روشهای غیر بالینی∗دیگر برای اثبات تشخیص لازم است.
تشخیص افتراقی [ویرایش]علائم ویافتههای بالینی خیلی از بیماریها و عارضههای زیر میتواند شبیه علائم فتق دیسک باشد: التهاب عضلات و غلاف عضلات∗ - آرتروز ستون فقرات - تنگی مجرای نخاعی - التهاب عفونی دیسک و یا مهره - غدههای خوش خیم یا بدخیم ستون فقرات - نوروپاتی محیطی - خونریزی داخل نخاع - زونا. درمان [ویرایش]درمان غیرجراحی [ویرایش]درمان فتق دیسک دراکثر مواقع غیرجراحی است. اگر علائم فتق دیسک شدید نباشد با درمان محافظهکارانه که میتواند درمان دارویی، استراحت و فیزیوتراپی باشد تا حد زیادی درد و ناراحتی بیمار را برطرف کرد. بررسیهای علمی نشان دادهاست که علائم تحریک عصب سیاتیک و درد بیماران پس از سه ماه درمان داروئی و استراحت نسبی و فیزیوتراپی٬ در ۷۵ ٪ موارد بهبود یافتهاست.."[۲۱] ادامه درمان طبی شامل موارد زیر نیز میباشد:
درمان جراحی [ویرایش]اگر شدت علائم زیاد باشد و با درمان طبی و فیزیوتراپی بهبود نیابد و در ام آر آی(MRI) و میلوگرافی نیز تائید گردد نیاز به عمل جراحی دارد. بیمارانی که تحت عمل جراحی قرار میگیرند معمولاً دو دستهاند: یا درجاتی از آسیب عصبی قبل از عمل ایجاد شده بود و یا فاقد این حالت بودند که باید بعد از عمل جراحی تحت درمان تکمیلی فیزیوتراپی قرار گیرند;به خصوص بیمارانی که قبل از عمل درجاتی از صدمه عصبی ایجاد شده باشد. درمان جراحی با دو روش انجام میشود:
طبق گزارشهای معتبر روش جراحی باز نتایج بهتری نسبت به روشهای بسته داشتهاست. [۲۳] دستکاری∗ [ویرایش]برطبق گزارش سازمان بهداشت جهانی و گزارش های متعدد دیگر٬ دستکاری و ماساژهای سنگین و رگ برداری در فتق دیسک مهرهای نه تنها مفید نبوده بلکه با عوارض شدید همراه است.[۲۴] پانویس [ویرایش]
پاورقی [ویرایش]
جستارهای وابسته [ویرایش]منابع ایرانی [ویرایش]
منابع بین المللی [ویرایش]
|
"Slipped disc" redirects here. For other uses, see Slipped disc (disambiguation).
A Spinal disc herniation (prolapsus disci intervertebralis) is a medical condition affecting the spine due to trauma, lifting injuries, or idiopathic (unknown) causes, in which a tear in the outer, fibrous ring (annulus fibrosus) of an intervertebral disc (discus intervertebralis) allows the soft, central portion (nucleus pulposus) to bulge out beyond the damaged outer rings. Tears are almost always postero-lateral in nature owing to the presence of the posterior longitudinal ligament in the spinal canal.[1] This tear in the disc ring may result in the release of inflammatory chemical mediators which may directly cause severe pain, even in the absence of nerve root compression. Disc herniations are normally a further development of a previously existing disc "protrusion", a condition in which the outermost layers of the annulus fibrosus are still intact, but can bulge when the disc is under pressure. In contrast to a herniation, none of the nucleus pulposus escapes beyond the outer layers. Most minor herniations heal within several weeks. Anti-inflammatory treatments for pain associated with disc herniation, protrusion, bulge, or disc tear are generally effective. Severe herniations may not heal of their own accord and may require surgical intervention. The condition is widely referred to as a slipped disc, but this term is not medically accurate as the spinal discs are fixed in position between the vertebrae and cannot "slip".
Terminology [edit]
Some of the terms commonly used to describe the condition include herniated disc, prolapsed disc, ruptured disc and slipped disc. Other phenomena that are closely related include disc protrusion, pinched nerves, sciatica, disc disease, disc degeneration, degenerative disc disease, and black disc. The popular term slipped disc is a misnomer, as the intervertebral discs are tightly sandwiched between two vertebrae to which they are attached, and cannot actually "slip", or even get out of place. The disc is actually grown together with the adjacent vertebrae and can be squeezed, stretched and twisted, all in small degrees. It can also be torn, ripped, herniated, and degenerated, but it cannot "slip".[2] Some authors consider that the term "slipped disc" is harmful, as it leads to an incorrect idea of what has occurred and thus of the likely outcome.[3][4] However, during growth, one vertebral body can slip relative to an adjacent vertebral body. This congenital deformity is called spondylolisthesis.[5] Signs and symptoms [edit]Symptoms of a herniated disc can vary depending on the location of the herniation and the types of soft tissue that become involved. They can range from little or no pain if the disc is the only tissue injured, to severe and unrelenting neck or lower back pain that will radiate into the regions served by affected nerve roots that are irritated or impinged by the herniated material. Often, herniated discs are not diagnosed immediately, as the patients come with undefined pains in the thighs, knees, or feet. Other symptoms may include sensory changes such as numbness, tingling, muscular weakness, paralysis, paresthesia, and affection of reflexes. If the herniated disc is in the lumbar region the patient may also experience sciatica due to irritation of one of the nerve roots of the sciatic nerve. Patients with L3 or L5 herniated disc (usually affecting the knee and leg) also have a high chance of experiencing decreased sexual performance ( erectile dysfunction ) due to the tissue involved with the penile muscle tissue. If the extruded nucleus pulposus material doesn't press on the p tissues or muscles, patients may not experience any reduced sexual function symptoms. Unlike a pulsating pain or pain that comes and goes, which can be caused by muscle spasm, pain from a herniated disc is usually continuous or at least is continuous in a specific position of the body. It is possible to have a herniated disc without any pain or noticeable symptoms, depending on its location. If the extruded nucleus pulposus material doesn't press on soft tissues or nerves, it may not cause any symptoms. A small-sample study examining the cervical spine in symptom-free volunteers has found focal disc protrusions in 50% of participants, which suggests that a considerable part of the population can have focal herniated discs in their cervical region that do not cause noticeable symptoms.[6][7] Typically, symptoms are experienced only on one side of the body. If the prolapse is very large and presses on the spinal cord or the cauda equina in the lumbar region, both sides of the body may be affected, often with serious consequences. Compression of the cauda equina can cause permanent nerve damage or paralysis. The nerve damage can result in loss of bowel and bladder control as well as sexual dysfunction. This disorder is called cauda equina syndrome. Cause [edit]Disc herniations can result from general wear and tear, such as when performing jobs that require constant sitting and squatting.[citation needed] However, herniations often result from jobs that require lifting.[citation needed] Minor back pain and chronic back tiredness are indicators of general wear and tear that make one susceptible to herniation on the occurrence of a traumatic event, such as bending to pick up a pencil or falling.[citation needed] When the spine is straight, such as in standing or lying down, internal pressure is equalized on all parts of the discs. While sitting or bending to lift, internal pressure on a disc can move from 17 psi (lying down) to over 300 psi (lifting with a rounded back).[citation needed] Herniation of the contents of the disc into the spinal canal often occurs when the anterior side (stomach side) of the disc is compressed while sitting or bending forward, and the contents (nucleus pulposus) get pressed against the tightly stretched and thinned membrane (annulus fibrosis) on the posterior side (back side) of the disc. The combination of membrane thinning from stretching and increased internal pressure (200 to 300 psi) results in the rupture of the confining membrane. The jelly-like contents of the disc then move into the spinal canal, pressing against the spinal nerves, thus producing intense and usually disabling pain and other symptoms.[citation needed] There is also a strong genetic component. Mutation in genes coding for proteins involved in the regulation of the extracellular matrix, such as MMP2 and THBS2, has been demonstrated to contribute to lumbar disc herniation.[8] Location [edit]The majority of spinal disc herniation cases occur in lumbar region (95% in L4-L5 or L5-S1).[9] The second most common site is the cervical region (C5-C6, C6-C7). The thoracic region accounts for only 0.15% to 4.0% of cases. Herniations usually occur posterolaterally, where the annulus fibrosis is relatively thin and is not reinforced by the posterior or anterior longitudinal ligament.[9] In the cervical spinal cord, a symptomatic posterolateral herniation between two vertebrae will impinge on the nerve which exits the spinal canal between those two vertebrae on that side.[9] So for example, a right posterolateral herniation of the disc between vertebrae C5 and C6 will impinge on the right C6 spinal nerve. The rest of the spinal cord, however, is oriented differently, so a symptomatic posterolateral herniation between two vertebrae will actually impinge on the nerve exiting at the next intervertebral foramen down.[9] So for example, a herniation of the disc between the L5 and S1 vertebrae will impinge on the S1 spinal nerve, which exits between the S1 and S2 vertebrae. Cervical [edit]Cervical disc herniations occur in the neck, most often between the fifth & sixth (C5/6) and the sixth and seventh (C6/7) cervical vertebral bodies. Symptoms can affect the back of the skull, the neck, shoulder girdle, scapula,[10] shoulder, arm, and hand. The nerves of the cervical plexus and brachial plexus can be affected.[11] Lumbar [edit]Lumbar disc herniations occur in the lower back, most often between the fourth and fifth lumbar vertebral bodies or between the fifth and the sacrum. Symptoms can affect the lower back, buttocks, thigh, anal/genital region (via the Perineal nerve), and may radiate into the foot and/or toe. The sciatic nerve is the most commonly affected nerve, causing symptoms of sciatica. The femoral nerve can also be affected[12] and cause the patient to experience a numb, tingling feeling throughout one or both legs and even feet or even a burning feeling in the hips and legs. 
Pathophysiology [edit]There is now recognition of the importance of “chemical radiculitis” in the generation of back pain.[13] A primary focus of surgery is to remove “pressure” or reduce mechanical compression on a neural element: either the spinal cord, or a nerve root. But it is increasingly recognized that back pain, rather than being solely due to compression, may also be due to chemical inflammation.[13][14][15][16] There is evidence that points to a specific inflammatory mediator of this pain.[17][18] This inflammatory molecule, called tumor necrosis factor-alpha (TNF), is released not only by the herniated disc, but also in cases of disc tear (annular tear), by facet joints, and in spinal stenosis.[13][19][20][21] In addition to causing pain and inflammation, TNF may also contribute to disc degeneration.[22] Diagnosis [edit]Diagnosis is made by a practitioner based on the history, symptoms, and physical examination. At some point in the evaluation, tests may be performed to confirm or rule out other causes of symptoms such as spondylolisthesis, degeneration, tumors, metastases and space-occupying lesions, as well as to evaluate the efficacy of potential treatment options. Physical examination [edit]Main article: Straight leg raise
The Straight leg raise may be positive, as this finding has low specificity; however, it has high sensitivity. Thus the finding of a negative SLR sign is important in helping to "rule out" the possibility of a lower lumbar disc herniation. A variation is to lift the leg while the patient is sitting.[23] However, this reduces the sensitivity of the test.[24] Imaging [edit]
Differential diagnosis [edit]
Treatment [edit]In the majority of cases, spinal disc herniation doesn't require surgery, and a study on sciatica, which can be caused by spinal disc herniation, found that "after 12 weeks, 73% of patients showed reasonable to major improvement without surgery."[27] The study, however, did not determine the number of individuals in the group that had sciatica caused by disc herniation. Initial treatment usually consists of non-steroidal anti-inflammatory pain medication (NSAIDs), but the long-term use of NSAIDs for patients with persistent back pain is complicated by their possible cardiovascular and gastrointestinal toxicity.[28] An alternative often employed is the injection of cortisone into the spine adjacent to the suspected pain generator, a technique known as “epidural steroid injection”.[29] Epidural steroid injections "may result in some improvement in radicular lumbosacral pain when assessed between 2 and 6 weeks following the injection, compared to control treatments."[30] Complications resulting from poor technique are rare.[31] Ancillary approaches, such as rehabilitation, physical therapy, anti-depressants, and, in particular, graduated exercise programs, may all be useful adjuncts to anti-inflammatory approaches.[28] Lumbar [edit]Non-surgical methods of treatment are usually attempted first, leaving surgery as a last resort. Pain medications are often prescribed as the first attempt to alleviate the acute pain and allow the patient to begin exercising and stretching. There are a variety of other non-surgical methods used in attempts to relieve the condition after it has occurred, often in combination with pain killers. They are either considered indicated, contraindicated, relatively contraindicated, or inconclusive based on the safety profile of their risk-benefit ratio and on whether they may or may not help: Indicated [edit]
Contraindicated [edit]
Inconclusive [edit]
Surgical [edit]Surgery is generally considered only as a last resort, or if a patient has a significant neurological deficit.[40] The presence of cauda equina syndrome (in which there is incontinence, weakness and genital numbness) is considered a medical emergency requiring immediate attention and possibly surgical decompression. Regarding the role of surgery for failed medical therapy in patients without a significant neurological deficit, a meta-analysis of randomized controlled trials by the Cochrane Collaboration concluded that "limited evidence is now available to support some aspects of surgical practice". More recent randomized controlled trials refine indications for surgery as follows:
Surgical options [edit]
Surgical goals include relief of nerve compression, allowing the nerve to recover, as well as the relief of associated back pain and restoration of normal function. Complications [edit]Rehabilitation [edit]Rehabilitation of a herniated disc varies greatly upon a patient’s condition. Major factors taken into consideration are the patient’s pain threshold and severity of injury. Degree of injury ranges from some minor discomfort to immense pain that causes movement restrictions *.[46] Possible sciatica symptoms are also taken into account when discussing a patient’s discomfort and should always be considered for possible MRI investigation. Electrostimulation [edit]A module of rehabilitation is electrostimulation *[47] which is commonly used in the physical therapy field. Electrostimulation therapy includes placement of electrode pads proximal to the strained or weakened erector spinae surrounding the herniated disc.[48] Laser Light Therapy [edit]Laser light therapy is a light utilizing module with an instrument that emits the therapeutic light directly onto the injured area. 
Ultrasound Therapy [edit]Ultrasound*[47] is similar to laser therapy in its direct application to damaged tissues but utilizes vibrations in a crystal-containing handheld unit. Hot/Cold Therapy [edit]A general form of therapy is the use of ice packs and heat packs which are usually wrapped in a towel and applied directly. Weightlifting [edit]Weightlifting has been used in conjunction with the aforementioned therapeutic modalities. Gasiorowski’s research proves that patients who qualify for surgical procedures can alternatively select weightlifting to avoid risks of surgery. Weightlifting involves the use of multigym machines, free-weights, and barbells. As a part of this type of therapy, plyometric exercises were implemented to help correct any imbalances in the patient’s gait that resulted from disc herniation *.[46] Epidemiology [edit]
Disc herniation can occur in any disc in the spine, but the two most common forms are lumbar disc herniation and cervical disc herniation. The former is the most common, causing lower back pain (lumbago) and often leg pain as well, in which case it is commonly referred to as sciatica. Lumbar disc herniation occurs 15 times more often than cervical (neck) disc herniation, and it is one of the most common causes of lower back pain. The cervical discs are affected 8% of the time and the upper-to-mid-back (thoracic) discs only 1 - 2% of the time.[49] The following locations have no discs and are therefore exempt from the risk of disc herniation: the upper two cervical intervertebral spaces, the sacrum, and the coccyx. Most disc herniations occur when a person is in their thirties or forties when the nucleus pulposus is still a gelatin-like substance. With age the nucleus pulposus changes ("dries out") and the risk of herniation is greatly reduced. After age 50 or 60, osteoarthritic degeneration (spondylosis) or spinal stenosis are more likely causes of low back pain or leg pain.
Prevention [edit]Because there are various causes for back injuries, prevention must be comprehensive . Back injuries are predominant in manual labor so the majority low back pain prevention methods have been applied primarily toward biomechanics[50] Prevention must come from multiple sources such as education, proper body mechanics, and physical fitness. Education [edit]Education should emphasize not lifting beyond ones capabilities and giving the body a rest after strenuous effort . Over time, poor posture can cause the IVD to tear or become damaged. Striving to maintain proper posture and alignment will aid in preventing disc degradation[51] Exercise [edit]Exercises that are used to enhance back strength may also be used to prevent back injuries. Back exercises include the prone press-ups, transverse abdominus bracing, and floor bridges. Abdominal bracing protects against joint and disc injury. If pain is present in the back, it can mean that the stabilization muscles of the back are weak and a person needs to train the trunk musculature. Another preventative measure is to not work oneself past fatigue. Signs of fatigue include shaking, poor coordination, muscle burning and loss of the transverse abdominal brace. Individuals who engage in power lifting place their bodies under heavy stress. Barbells are common tools used in strength training. The usage of lumbarsacral support belts may restrict movement at the spine and support the back during lifting.[52] Research [edit]Future treatments may include stem cell therapy. Doctors Victor Y. L. Leung, Danny Chan and Kenneth M. C. Cheung have reported in the European Spine Journal that "substantial progress has been made in the field of stem cell regeneration of the intervertebral disc. Autogenic mesenchymal stem cells in animal models can arrest intervertebral disc degeneration or even partially regenerate it and the effect is suggested to be dependent on the severity of the degeneration."[53] References [edit]
External links [edit]
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
