تنگی مجرای نخاعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تنگی مجرای نخاعی (به انگلیسی: Spinal Canal Stenosis) از جمله عوامل ایجاد درد در ستون فقرات و اندام‌ها است. تنگی مجرا با توجه به ناحیه درگیر و میزان آسیب، علایم متفاوتی ایجاد می کند. اگر این اختلال در فقرات گردن باشد ممکن است منجربه ایجاد درد ناشی از ریشه عصب یا درد رادیکولار[۱] در اندام فوقانی گردد. در ناحیه کمری این بیماری علایمی از مشکلات حسی، حرکتی و یا هر دو را ایجاد می کند. درد و یا اختلالات حسی در ناحیه ساق پاها احتمال تنگی مجرای نخاعی را مطرح می کند.

عوامل ایجادکننده[ویرایش]

برخی از عواملی که باعث تنگی مجرای نخاعی می‌گردند شامل:

مهمترین علایم تنگی مجرای نخاعی کمری[ویرایش]

این علایم شامل موارد زیر هستند:

  • افزایش درد به هنگام راه رفتن
  • درد ناحیه کمر و اندام تحتانی
  • در بسیاری از بیماران درد ساق پاها شایع است
  • معمولاً شدت درد به هنگام صاف کردن تنه افزایش می یابد
  • کاهش میزان درد به هنگام خم کردن ستون فقرات.در این وضعیت(خم کردن تنه به طرف جلو) فشار از روی ریشه‌های اعصاب نخاعی برداشته می‌شود و به همین دلیل درد کاهش می یابد.

پانویس[ویرایش]

  1. Radicular pain
  2. Facet joints

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • سسیل. «بيماری‌های مغز و اعصاب». در مبانی طب. ترجمهٔ قاضی جهانی، بهرام. اشارت. 
  • اعلمی هرندی، بهادر. اصول ارتوپدی و شکسته بندی. چاپ ششم. فروغ اندیشه. 
  • ناصری، نسرین. فیزیوتراپی در ضایعات ارتوپدیک. چاپ اول. صبح سعادت. ISBN 4-7-93408-964.