انگشت شست
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| انگشت شست | |
|---|---|
 |
|
| انگشت شست | |
| لاتین | pollex, digitus primus, digitus I |
| سرخرگ | princeps pollicis artery |
| لنف | infraclavicular lymph nodes[۱] |
| در سرعنوانهای موضوعی پزشکی | Thumb |
| دورلندز/السویر | p_27/12655361 |
انگشت شست یا انگشت اول نام خارجیترین انگشت دست است که در انسان شامل یک انگشت در هر دست میشود (در مجموع ۲ انگشت). این انگشت عضلانیترین انگشت دست است.
انگشتان دست به جز شست دارای سه استخوان مجزا هستند که بین آنها مفصل وجود دارد و در انتهای آنها ناخن قرار دارد. انگشت شست به دلیل قرار گرفتن در روبروی سایر انگشتان مهمترین انگشت در انجام فعالیتهای دست میباشد و قطع آن بیش از سایر انگشتان موجب ناتوانی می شود.
عصب دهی انگشت شست از عصب رادیال است .
انگشت بزرگ دست یا پا، انگشت نر، انگشت سترگ که به عربی ابهام می گویند. این انگشت در فرهنگ عامیانه معانی بسیار دارد. گاهی به معنی دشنام و گاهی نشان از دوستی و تایید دارد.گذاشتن انگشتری در این انگشت هم معنی خاصی دارد.
[ویرایش] منابع
- ↑ clinicalconsiderations at The Anatomy Lesson by Wesley Norman (Georgetown University)
- بهرام الهی. «اول». در آناتومی اندام فوقانی، تحتانی، مفاصل. ویرایش ۴. چاپ ۱۲. تهران: جیحون، ۱۳۷۷. ۱. ISBN 9647088024.
- فرهنگ عمید
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ انگشت شست موجود است. |
