انگشت شست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انگشت شست
Duim.jpg
انگشت شست
لاتین pollex, digitus primus, digitus I
سرخ‌رگ princeps pollicis artery
لنف infraclavicular lymph nodes[۱]
در سرعنوان‌های موضوعی پزشکی Thumb
دورلندز/السویر p_27/12655361

انگشت شست یا انگشت اول نام خارجیترین انگشت دست است که در انسان شامل یک انگشت در هر دست می‌شود (در مجموع ۲ انگشت). این انگشت عضلانی‌ترین انگشت دست است و تنها انگشتی در انسان است که بند میان‌انگشتی ندارد، یعنی تنها از دو بند تشکیل شده‌است.

انگشتان دست به جز شست دارای سه استخوان مجزا هستند که بین آنها مفصل وجود دارد و در انتهای آنها ناخن قرار دارد. انگشت شست به دلیل قرار گرفتن در روبروی سایر انگشتان مهم‌ترین انگشت در انجام فعالیت‌های دست می‌باشد و قطع آن بیش از سایر انگشتان موجب ناتوانی می‌شود.

عصب دهی انگشت شست از عصب رادیال است.

انگشت بزرگ دست یا پا، انگشت نر، انگشت سترگ که به عربی ابهام می گویند. این انگشت در فرهنگ عامیانه معانی بسیار دارد. گاهی به معنی دشنام و گاهی نشان از دوستی و تایید دارد. گذاشتن انگشتری در این انگشت هم معنی خاصی دارد.

منابع[ویرایش]

  • بهرام الهی. «اول». در آناتومی اندام فوقانی، تحتانی، مفاصل. ویرایش ۴. چاپ ۱۲. تهران: جیحون، ۱۳۷۷. ۱. ISBN 9647088024. 
  • فرهنگ عمید
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ انگشت شست موجود است.