خوش‌خیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خوش‌خیم(به انگلیسی: Benign) یا تومور خوش‌خیم٬ به نئوپلازی گفته می‌شود که ویژگی بدخیمی از جمله متاستاز را نداشته باشد. از نمونه‌های شناخته شده تومورهای خوش‌خیم می‌توان به انواع خال معمولی(ملانوسیتیک) و فیبروید رحم اشاره نمود. اصطلاح خوش خیم دلالت بر یک بیماری خفیف و غیر پیشرونده دارد. برخی از نئوپلاسم‌ها به عنوان تومورهای خوش خیم تعریف شده چرا که فاقد ویژگی‌های تهاجمی سرطان هستند. در واقع٬ بسیاری از انواع تومورهای خوش خیم برای سلامت انسان بی ضرر هستند. با این حال٬ هنوز هم ممکن است اثرات منفی بهداشتی تولید کنند. نمونه‌هایی از این تومورها که در تولید اثر توده‌ای (فشرده سازی اندامهای حیاتی مانند رگ‌های خونی)٬ و یا تومور غدد درون‌ریز٬ ممکن است به تولید بیش از حد یا توقف تولید یک هرمون منجر گردد. مثال‌های آن آدنوم تیروئید٬ آدنوم آدرنوکورتیکال و آدنوم هیپوفیز است.

تومورهای خوش خیم معمولا توسط کپسول(غلاف فیبری) احاطه می‌گردند که مانع توانایی متاستاز و اینفیلتراسیون(نفوذ به بافت مجاور) می‌شود. بااین حال٬ بسیاری از انواع تومورهای خوش خیم بطور بالقوه توان تبدیل شدن به بدخیم (مانند تراتوم) را دارند.[۱]

مشخصه تومور بدخیم تومور خوش‌خیم
کپسول‌دار بودن به‌ندرت اغلب
تمایز یافتگی اندک تاحدودی
متاستاز غالباً ندارد
عود مکرر به‌ندرت
عروق متوسط تا زیاد اندک
مشخصات سلولی غیرطبیعی و بی شباهت به سلول والد نسبتاً طبیعی و مشابه سلول والد

منابع[ویرایش]

  1. Ramzi Cotran, Vinay Kumar, Tucker Collins (1999). Robbins Pathologic Basis of Disease, 6th Edition. W.B. Saunders. ISBN 072167335X.