عفونت بیمارستانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عفونت بیمارستانی
Contaminated surfaces increase cross-transmission
آی‌سی‌دی-۱۰ Y95
ای‌مدیسین article/967022

عفونت بیمارستانی (Hospital-acquired infection) یا nosocomial infection عفونتی است که بیمار در بیمارستان به آن آلوده می‌شود مثلاً بیمار دچار شکستگی پا در بیمارستان دچار عفونت ادراری شود. عفونت بیمارستانی یکی از دلایل اصلی مرگ و همچنین افزایش دوران نقاهت می باشد.بر اساس تحقیقی که سازمان بهداشت جهانی در ۵۵ بیمارستان در ۱۴ کشور به انجام رسانده نشان می دهد که میانگین ۸,۶٪ از بیماران بستری شده مبتلا به عفونت بیمارستانی شده اند.[۱] معمولاً میکروب‌های عامل عفونتهای بیمارستانی به درمان مقاومند.

شرایط[ویرایش]

عفونت بیمارستانی حداقل ۴۸ تا ۷۲ ساعت بعد از پذیرش بیمار در بیمارستان ایجاد شود و در زمان پذیرش بیمار، فرد نباید علایم آشکار عفونت مربوطه را داشته باشد و بیماری در دورهٔ نهفتگی خود نباشد. کوتاه کردن دوره بستری بیماران و سترون کردن سطوح و ابزار درمانی از شیوع عفونت‌های بیمارستانی می‌کاهد.

انواع[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

باز بینی هشتم آگوست ۲۰۱۳ Hospital-acquired infection