سودوموناس آئروژینوزا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سودوموناس آئروژینوزا
سودوموناس آئروژینوزا، Pseudomonas aeruginosa
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: باکتری
گونه: P. aeruginosa
نام علمی
Pseudomonas aeruginosa
تصویر الکترونی سودوموناس آئروژینوزا

سودوموناس آئروژینوزا یک باکتری گرم منفی است که بیشتر در پیرامون ما یافت می‌شود. این موجود زنده در خاک، آب و دیگر پیرامون‌های نمناک یافت می‌شود.

بیماریزایی[ویرایش]

سودوموناس آئروژینوزا یک بیماریزای فرصت طلب است.این باکتری از سیستم ایمنی ناتوان کسان سوء بهره گیری کرده ودر آنها عفونت و سموم مضر برای بافت‌ها ایجاد می‌کند. سودوموناس آئروژینوزا سبب عفونت‌های مجاری ادراری، سیستم تنفسی، التهاب و آماس پوست، عفونت‌های بافتهای نرم، باکتریمی (وجود باکتری در خون) عفونت‌های استخوان ومفاصل، عفونت‌های معده و روده‌ای و عفونت‌های سیستمیک گوناگون به ویژه در بیماران با سوختگی‌های شدید، بیماران دچار به سرطان و ایدز که سیستم ایمنی آنها سرکوب شده‌است، می‌نماید.

آسیب‌پذیری[ویرایش]

این باکتری ویژه افرادی است که دچار به سیستیک فیبروزیس هستند و منبع مشترک عفونت شش‌ها در این کسان است . سودوموناس آئروژینوزا به شدت با بیماران سرطانی و سوختگی و کسانیکه سیستم ایمنی آنها سرکوب شده‌است ارتباط دارد . میزان مرگ برای کسان دچار به این باکتری نزدیک ۵۰ درصد است .

همه‌گیرشناسی[ویرایش]

اصولاً این باکتری یک پاتوژن بیمارستانی است. این ارگانسیم بیشتر از راه میوه‌ها، گیاهان و سبزی‌ها، عیادت کنندگان و بیمارانی که از دیگر بخش‌ها منتقل می‌شوند وارد پیرامون بیمارستان می‌شود . گسترش وانتشار از بیماری به بیمار دیگر بدست دست‌های پرسنل بیمارستان، همچنین تماس مستقیم بیمار با منابع آلوده مانند خوردن آب و خوراک آلوده رخ می‌دهد.

تشخیص[ویرایش]

کلونی‌های سودوموناس آئروژینوزا

تشخیص عفونت سودوموناس آئروژینوزا با جدا سازی و تشخیص آزمایشگاهی روی می‌دهد . این باکتری به خوبی روی بیشتر پیرامون‌های کشت آزمایشگاهی رشد می‌کند و روی آگار خونی و آگار آبی ائوزین متیل تیونین جدا می‌شود، شناسایی این باکتری بر پایه مورفولوژی گرم، ناتوانی در تخمیر لاکتوز (یک واکنش اکسیداز مثبت)، بوی میوه (با مزه انگور)، وتوانایی رشد در دمای ۴۲ درجه سانتیگراد شناسایی می‌شود . ویژگی فلوئورسانس زیر نور فرابنفش نیز در تشخیص فوری کلنی‌های سودوموناس آئروژینوزا کارساز بوده و در تشخیص وجود آن در زخم‌ها کمک می‌کند .

درمان[ویرایش]

سودوموناس آئروژینوزا بیشتر در برابر آنتی‌بیوتیک‌های معمول پایداری می‌کند، ولی برخی گونه‌های به جنتامایسین، توبرامایسین، کولیسیتین، نورفوکساسین، سیپروفلوکسازین و آمی‌کاسین پاسخ می‌دهد . جنتا مایسین و کربینیسیلین بیشتر برای درمان آلودگیهای شدید کاربرد دارند .بهترین آنتی بیوتیکی که طبق مطالعات باکتریولوژیک انجام شده می توانیم برای درمان عفونت‌های سودوموناسی، بخصوص در مواقع بحرانی معرفی کنیم، ایمی پنم است. چند ین نوع واکسن هم مورد آزمایش قرار گرفته‌اند ولی هیچیک برای بهره گیری همگانی، به گونه رایج در دسترس نیستند.

منابع[ویرایش]

  • درسنامه پزشکی آکسفورد ۱، چاپ نشر دانشگاهی ، ۱۳۶۸
  • میکروبیولوژی عمومی؛ دکتر فریدون ملکزاده، انتشارات دانشگاه تهران.
  • میکروب‌های بیماری‌زا در مواد غذایی و اپیدمیولوژی مسمومیت‌های غذایی، دکتر ودود رضویلر، انتشارات دانشگاه تهران.
  • باکتری‌شناسی عمومی، دکتر حس تاج‌بخش، انتشارات دانشگاه تهران.