گویششناسی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
گویششناسی یکی از حوزههای علم زبانشناسی است که به بررسی و توصیف گویشها میپردازد. گویششناسی از زیرشاخههای زبانشناسی اجتماعی بهشمار میآید.
گویششناسان میکوشند گستره جغرافیایی و ویژگیهای زبانشناختی هر گویش از یک زبان را یافته و شرح دهند.
جستارهای وابسته [ویرایش]
منبع [ویرایش]
- نشریه گویششناسی، ویژهنامه نشریه نامهٔ فرهنگستان، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی
- انجمن زبانشناسی ایران