نظریه خلق‌الساعه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خلق‌الساعه در فلسفه یعنی مادهٔ زنده خودبه‌خود به وجود بیاید. نظریه خلق‌الساعه توسط ارسطو مطرح شد که به پیدایش خودبه‌خودی جانداران از ماده اطلاق می شود. برخی از دانشمندان از زمان ارسطو تا ون هلمونت به این نظریه اعتقاد داشتند و سرانجام، فرانچسکو ردی با انجام آزمایش‌هایی آن را رد کرد.[۱]

اصطلاح خلق الساعه حداقل از زمان ارسطو که در سال‌های ۳۸۴ تا ۳۲۲ پیش از میلاد می‌زیست، وجود داشت. نظریه خلق الساعه بلحاظ علمی رد شده است.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. «نگرش علمی و علوم زیستی». در علوم زیستی و بهداشت. شرکت چاپ و نشر کتاب های درسی ایران، ۱۳۸۸. ۴. ISBN 964-05-0448-3. 
  2. مینا افسری نژاد، شایسته سپهر. «گفتار اول». در میکروبیولوژی عمومی. چاپ نهم. انتشارات دانشگاه پیام‌نور، ۱۳۸۸. ۴۸۸صفحه. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۴۵۵-۵۹۷-۸. 

جستارهای وابسته[ویرایش]