جنگ فرانسه و پروس
در سال ۱۸۷۱ (۱۲۴۹) امپراتوری آلمان با اتحاد پروس و کنفدراسیون آلمان شمالی توسط اتو ون بیسمارک به وجود آمد. این کشور قدرتمند تا سال ۱۹۱۸ (۱۲۹۶) ادامه یافت و با عنوان رایش دوم مشهور شد. بیسمارک توانست استانهای جدید زیادی را طی جنگهای مبتکرانهی کوتاه و دیپلماتیک به دست آورد. او با اتریش هم پیمان شد تا دانمارک را شکست دهد و ناحیهی شلزویگ-هولشتاین را تصرف کند. او جنگ اتریش و پروس (آسترو-پروسیان) را آغاز کرد و پیروز شد اما اینکار فقط برای این بود که ایتالیا طرف آلمان را بگیرد. سپس پروس وارد جنگ فرانسه و پروس (فرانکو-پروسین) (۷۱-۱۸۷۰ (۴۹-۱۲۴۸)) شد و توانست شکست کاملی به فرانسه وارد سازد. ویلهلم اول به عنوان آخرین توهین به فرانسویها در کاخ ورسای در قلب فرانسه به عنوان امپراتور آلمان سوگند خورد. امپراتوری آلمان تا پایان جنگ جهانی اول یعنی زمانی که فرانسه توانست در پیمان ورسای تلافی بکند در اوج خود بود.
محتویات |
ورسای و پس از آن[ویرایش]
بنا بود، پیمان صلح مسائلی را که جنگ بر سر آنها درگرفته بود، حل و فصل کند. حدود ده میلیون سرباز در جنگ اول جهانی جان باختند و بیش از بیست میلیون نفر مجروح شده بودند. حدود ۲۲ میلیون غیرنظامی هم جان خود را از دست داده بودند. به گفته اروپاییها، یک نسل از مردان جوان از دست رفته بود. جنگ به امپراتوریهای آلمان، اتریش- مجارستان، روسیه و عثمانی پایان داده بود و سبب جنگ داخلی در روسیه و عثمانی و گرسنگی مردم در آلمان شده بود. بخشهای بزرگی از فرانسه هم دیگر قابل زیست نبود و کشاورزی و صنعت در این مناطق به کلی نابود شده بود.
کنفرانس صلح[ویرایش]
کنفرانس ورسای در حالی برگزار شد، نقشههای جدیدی برای آفریقا، آسیا، اروپا و خاورمیانه ترسیم شد. بین النهرین، فلسطین و اردن به قیومت انگلستان و سوریه، لبنان و بخشی از ترکیه هم به قیومت فرانسه درآمد. مستعمرات آلمان در آفریقا هم به انگلستان رسید و حتی آلمان بندر دانتزیگ را به همراه پروس شرقی از دست داد. منچوری و شبه جزیر شاندونگ به ژاپنیها رسید و در اروپا هم کشور لهستان از اتریش سربرآورد. در این حال، آلمان نیز خلع سلاح شد و اجازه نیافت بیش از ۱۰۰ هزار نفر نیرو داشته باشد. همچنین این کشور باید به متفقین غرامت جنگی هم میپرداخت.
جامعهی ملل[ویرایش]
ویلسون، رئیس جمهور آمریکا، در این کنفرانس نظریهی تشکیل جامعهی ملل را داد که این سازمان بعدها تشکیل شد ولی به دلیل خروج آلمان، ایتالیا و ژاپن از آن نفوذ و قدرت سیاسی خود را از دست داد. با این حال، مقدمه سازمان ملل شد که در اکتبر ۱۹۴۵ میلادی تاسیس شد و به پیشبرد امنیت بینالمللی کمک کرد.
پایان کنفرانس ورسای[ویرایش]
کنفرانس ورسای در ۲۸ ژوئن ۱۹۱۹ با امضای این پیمان در تالار پر زرق و برق آینهها در کاخ ورسای، در حومهی پاریس، به پایان رسید. این معاهده غرور آلمانیها را جریحه دار کرد، درست همانگونه که پس از شکست سال ۱۸۷۱ غرور فرانسویها را جریحه دار کرد. همین قرارداد بود که بعدها به جنگ جهانی دوم منجر شد. در این کنفرانس، آلمان را طوری تحقیر کردند که انگار تنها مقصر جنگ است. همین پیمان، باعث شد افرادی چون هیتلر در آلمان و موسولینی در ایتالیا به قدرت برسند.
منابع[ویرایش]
- کتاب جنگ جهانی اول - رابرت گرین - انتشارات ققنوس
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ جنگ فرانسه و پروس موجود است. |