کنفدراسیون آلمان

کنفدراسیون آلمان Deutscher Bund
کنفدراسیون
→   →   → ۱۸۱۵–۱۸۶۶ ↓
پرچم نشان
کنفدراسیون آلمان ۱۸۲۰. دو قدرت اصلی یکی امپراتوری اتریش (زرد) و دیگری پروس (آبی) در کرانه‌های این کنفدراسیون جای‌دارند.
پایتخت	شهر آزاد فرانکفورت
ساختار سیاسی	کنفدراسیون
رئیس دولت
- ۱۸۱۵–۱۸۳۵	فرانتس دوم
- ۱۸۳۵–۱۸۴۸	فردیناند یکم
- ۱۸۴۸–۱۸۶۶	فرانتس یوزف یکم
قانونگذار	فدرال
تاریخچه
- پایه‌ریزی	۸ ژوئن ۱۸۱۵
- فروپاشی	۲۳ اوت ۱۸۶۶
پیش از آن به دنبال آن کنفدراسیون راین امپراتوری اتریش پادشاهی پروس کنفدراسیون آلمان شمالی امپراتوری اتریش پادشاهی بایرن پادشاهی وورتمبرگ گراندوشه بادن گراندوشه هسه گراندوشه لوگزامبورگ شاهزاده‌نشین لیختن‌اشتاین

کنفدراسیون آلمان(به آلمانی: Deutscher Bund)‏ اتحادیه‌ای بود که پس از کنگره وین در ۱۸۱۵ میلادی میان ایالت‌های آلمانی‌زبان اروپای مرکزی پدید آمد. این کنفدراسیون به صورت حائلی میان پروس و امپراتوری اتریش جای گرفته‌بود.

بریتانیا موافق و مشوق برپایی این کنفدراسیون در اروپای مرکزی بود تا هم در منطقه آرامشی برقرار سازد و هم در برابر توسعه‌طلبی فرانسه و روسیه در دو سوی سرزمین‌های آلمانی‌نشین ایستادگی کند.

این کنفدراسیون در عمل سست و ناکارامد بود و در پی انقلاب ۱۸۴۸ و رقابت‌های اتریش و پروس از میان رفت. ولی دوباره در ۱۸۵۰ تجدید حیات نمود.

رقابت‌های دو عضو نیرومند این کنفدراسیون سرانجام در ۱۸۶۶ به جنگ اتریش-پروس و فروپاشی کنفدراسیون انجامید. از خاکستر این اتحادیه کنفدراسیون آلمان شمالی پدید آمد.

منابع

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کنفدراسیون آلمان موجود است.

Wikipedia contributors, "German Confederation," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=German_Confederation&oldid=449203742 (accessed September 15, 2011).