جنگ دوم شلسویگ
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| جنگ دوم شلسویگ | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| بخشی از جنگهای یگانگی آلمان | |||||||||
 The Battle of Dybbøl by Jørgen Valentin Sonne, 1871 |
|||||||||
|
|||||||||
| جنگ بین | |||||||||
 امپراتوری اتریش
|
 دانمارک |
||||||||
| فرماندهان و رهبران | |||||||||
.svg){kind=small} هلموت فون مولتکهفردریش گراف فون رانگل ویلهلم فون تگتوف |
کریستیان جولیوس دی مزا گئورگ دانیل گرلاخ |
||||||||
| جنگنده | |||||||||
| در آغاز جنگ: ۶۱٬۰۰۰ ۱۵۸ اسلحه پس از تجدید قوا:۲۰٬۰۰۰ ۶۴ اسلحه |
۳۸٬۰۰۰ ۱۰۰+ اسلحه |
||||||||
| تلفات و شکستها | |||||||||
| ۱٬۷۰۰+ کشته, زخمی, یا اسیر | ۱٬۵۷۰+ کشته, ۷۰۰+ زخمی, ۳٬۵۵۰+ اسیر | ||||||||
جنگ دوم شلسویگ (به دانمارکی:2. Slesvigske Krig؛آلمانی:Deutsch-Dänischer Krieg) دومین برخورد نظامی به دنبال مسئله شلسویگ-هولشتاین بود. این جنگ در ۱ فوریه ۱۸۶۴ میلادی آغاز شد ؛ زمانی که، نیروهای پروس از مرز شلسویگ گذشتند.
دانمارک با پروس و اتریش جنگید. مانند جنگ اول شلسویگ (۱۸۴۸-۱۸۵۱) این جنگ نیز بر سر دوک نشینهای شلسویگ-هولشتاین رخ داد؛ زیرا، شاه دانمارک بدون جانشین مشخصی درگذشت و پادشاهی دانمارک در نقض کامل پروتکل لندن، دوک نشین شلسویگ را جزئی از دانمارک اعلام کرد.
جنگ در ۳۰ اکتبر ۱۸۶۴ به پایان رسید ؛ زمانی که، پیمان وین واگذاری دوک نشینهای شلسویگ-هولشتاین و لاونبورگ را به اتریش و پروس اعلام کرد. این آخرین لشکرکشی پیروزمندانه امپراتوری اتریش-مجارستان/اتریش در تاریخش بود.
