فریدریش ویلهلم چهارم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فریدریش ویلهلم چهارم
پادشاه پروس -
دوران ۷ ژوئن ۱۸۴۰ - ۲ ژانویه ۱۸۶۱
پس از فریدریش ویلهلم سوم
پیش از ویلهلم یکم
شاهزاده نوشاتل
دوران ۱۸۴۰ - ۱۸۵۷
دوک بزرگ پوزن
دوران ۱۸۴۰ - ۱۸۴۸
ملکه الیزابت لودویکا
دودمان هوهن‌تسولرن
پدر فریدریش ویلهلم سوم
زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۷۹۵(۱۷۹۵-10-۱۵)
برلین، پروس
درگذشته ۲ ژانویه ۱۸۶۱ (۶۵ سال)
پوتسدام، پروس

فریدریش ویلهلم چهارم(به آلمانی: Friedrich Wilhelm IV)(زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۷۹۵ - مرگ ۲ ژانویه ۱۸۶۱) پادشاه پروس از ۱۸۴۰ میلادی و بزرگترین پسر فریدریش ویلهلم سوم بود. او از ۱۸۴۰ تا ۱۸۵۷ بر ایالت نوشاتل فرمانروایی کرد.

زندگی[ویرایش]

فریدریش ویلهلم چهارم در برلین به دنیا آمد. او از جوانی در ۱۸۱۴ در جنگ‌های آزادی پروس با ناپلئون بناپارت همراهی کرده بود.

او به طراحی و نقاشی می‌پرداخت و پشتیبان هنرمندان بود، کسانی چون کارل فریدریش شینکل و فلیکس مندلسون. خود او از پیروان مکتب رمانتیسم به شمارمیرفت.

در جریان انقلاب ۱۸۴۸ او نخست ارتشش را به دفع انقلابیون گسیل داشت، ولی سپس پشیمان‌شد، سپاهیانش را پس‌نشاند و خود بر فراز انقلاب قرار گرفت. وی در اندیشهٔ اتحاد آلمان در سایهٔ دولتی لیبرال بود. وی مجلسی ملی گردآورد و فرمان اجرای مشروطیه در پروس را داد. ولی باز نیروهایش را به برلین فرستاد و در همان‌سال مجلس را منحل نمود. پس از آن پارلمان فرانکفورت به عنوان نخستین مجلس مبتنی بر انتخابات آزاد در آلمان برپاگردید. در ۱۸۴۹ این پارلمان تاج پادشاهی آلمان را به ویلهلم فریدریش چهارم واگذار کرد ولی او نپذیرفت. او سپس اتحاد ارفورت را پایه‌ریخت که دربرگیرندهٔ ایالت‌های آلمانی به جز اتریش بود که البته پایدار هم نماند. زیرا که زیر فشار اتریش در ۱۸۵۰ و طی کنفرانس اولموتس این ایده کنار گذارده‌شد.

او سپس در پروس بنیاد یک پادشاهی پارلمانی با دو مجلس اعیان و منتخبان مردم را پایه‌ریخت.

در ۱۸۵۷ فریدریش ویلهلم دچار سکته‌شد که سبب فلج او گردید. از ۱۸۵۸ تا زمان مرگش برادر او ویلهلم یکم نیابت سلطنت را بر عهده داشت.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Frederick William IV of Prussia»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۱).