جنگ فرانسه و مکزیک

جنگ فرانسه و مکزیک در ۱۷ ژوئیه سال ۱۸۶۱ اتفاق افتاد. در آن موقع ناپلئون دوم در فرانسه حکومت می‌کرد. زمانی که بنیتو خوارز رییس جمهور مکزیک از دادن بهره به کشورهای بزرگ اروپایی چون: بریتانیا، فرانسه و اسپانیا سر باز زد، دلیل و بهانه‌های لازم برای مداخله نظامی فرانسه در مکزیک و تسلط بر مکزیک فراهم شد. تسلط بر مکزیک به معنی به‏دست آوردن بازار تجاری آمریکای لاتین بود که ناپلئون این را خوب می‌دانست. و هم‏چنین مکزیک دارای معادن نقره‌ی بسیاری بود که استخراج آن می‌توانست نیازهای امپراتوری فرانسه را برطرف کند. به همین دلیل فرانسه با بریتانیا و اسپانیا ائتلافی برای جنگ با مکزیک تشکیل داد. این کار باعث اعتراض آمریکا شد ولی آمریکا خود درگیر بحران جنگ داخلی بود. این سه قدرت در تاریخ ۳۱ اکتبر در لندن پیمانی امضا کردند. در ۸ دسامبر ناوگان و نیروهای اسپانیایی به بندر مکزیک، وراکروز رسید. با این حال نیروهای فرانسوی برنامه‏ریزی کاملی برای تصرف مکزیک داشتند.

نبرد پوئبلا

پس از مدتی اسپانیایی‏ها و انگلیسی‏ها شکست سختی از قوای مکزیک خوردند که منجر به عفب نشینی آ‏ن‏ها شد. ولی قوای فرانسوی توانست پیروزی‏هایی به‏دست آورد و پیش‏روی‌هایی در مکزیک داشته باشد. این پیروزی‌ها باعث اشغال نیمی از خاک مکزیک توسط قوای فرانسه و سرنگونی حکومت مرکزی و تسلط فرانسه بر نیمی از مکزیک شد. در این مدت قوای مکزیکی که به نیروی‌های جمهوری‏خواه مکزیک معروف شدند با قوای فرانسوی به نبرد مشغول بودند و در سال ۱۸۶۶، فرانسه که تلفات سنگین و هزینه‏های مالی زیادی را متحمل شده بود تصمیم به خروج نیروهایش از مکزیک گرفت. با خروج فرانسه از مکزیک جمهوری‏خواهان حکومت را به‏دست گرفتند.

حرکت قوای فرانسوی اشغال مکزیک

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «French intervention in Mexico»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۳).