جنایات جنگی متفقین در جنگ جهانی دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جنایات جنگی متفقین شامل نقض گفته شده و اثبات شده قوانین جنگ توسط متفقین جنگ جهانی دوم علیه جمعیتهای غیرنظامی یا کارکنان نظامی قدرت‌های محور است.

در پایان جنگ جهانی دوم محاکمات زیادی در خصوص جنایتکاران جنگی متحدین بر‌گزار شد که دادگاه‌های نورنبرگ از همه آنها معروفتر است. به هر روی، در اروپا این محاکمات تحت اقتدار منشور لندن بر‌گزار شد که فقط اتهامات جنایات جنگی علیه افرادی را در نظر می‌گرفت که به نفع کشورهای متفق اروپایی فعالیت می‌کردند.

شماری از جنایات جنگی صورت گرفته توسط کارکنان متفقین مورد تحقیق قدرتهای متفق قرار گرفت و منجر به مواردی از دادگاههای نظامی شد. برخی از موارد که مورخین آنها را تحت قانون جنگ جنایت دانسته‌اند به دلایل متعدد مورد تحقیق قرار نگرفت یا مورد تحقیق قرار گرفت و تصمیم هم اتخاذ شد ولی اجرا نشد.

سیاست[ویرایش]

کشورهای متفق غربی مدعیند ارتشهایشان کنوانسیون ژنو را رعایت می‌کردند و معتقد بودند در حال انجام جنگی مشروع به دلایل دفاعی هستند. به هر روی، کنوانسیونها نقض شدند از جمله اتهامات بی محاکمه در خصوص بمباران شهروندان آلمانی و ژاپنی و بازگشت اجباری شهروندان شوروی که با نیروهای متحدین همکاری می‌کردند به شوروی در پایان جنگ. با وجود بمباران شهروندان در درسدن، توکیو، و دیگر شهرها و شهرکهای آلمانی و ژاپنی و نیز استفاده از بمب اتمی در هیروشیما و ناکازاکی ادعا شده کشورهای متفقین در کشتار جمعی یا نسل کشی شرکت نداشته‌اند.[۱] همچنین ارتش اتحاد شوروی مکرراً مرتکب جنایت جنگی شد که امروزه به هدایت دولت آن کشور دانسته می‌شود. این جرایم شامل به راه انداختن جنگ تجاوزکارانه، کشتار جمعی اسرای جنگی و سرکوب جمعیت کشورهای فتح شده است.[۱] انتنی بیور تجاوز به زنان آلمانی در طی اشغال این کشور را «بزرگترین واقعهٔ تجاوز در تاریخ» توصیف می‌کند و نتیجه می‌گیرد که اقلاً ۱٫۴ میلیون زن فقط در پروس شرقی، پومرانیا و سیلیزیا مورد تجاوز قرار گرفتند. زنان و دختران روس و لهستانی آزاد شده از اردوگاههای کار اجباری هم مورد خشونت قرار گرفتند.[۲]

اروپا[ویرایش]

حمله هوایی به شهروندان غیرنظامی[ویرایش]

نوشتار(های) وابسته: بمباران درسدن و بمباران توکیو

در طی جنگ جهانی دوم، نیروهای هوایی متفقین دست به حملاتی هوایی بر جمعیتهای غیرنظامی در اروپا و ژاپن زدند. برخی مورخین با نگاه به گذشته، این اقدامات را جنایت دانسته‌اند،[۳] و رهبران قدرتهای محور هم با وجود اقدامات مشابه خود در جریان جنگ چنین نظری داشتند. یواخیم فن ریبنتروپ وزیر امور خارجه آلمان در ۶ ژوئن ۱۹۴۴، در کنفرانس رهبران ارشد آلمان در کلسهایم تلاش کرد قطعنامه‌ای پیشنهاد کند تا حملات هوایی به غیرنظامیان را اقدامات تروریستی تعریف کند که موفق نشد.[۴]

ایالات متحده[ویرایش]

ا. و مکفرسن ستوان نیروی دریایی ایالات متحده و جمجمه یک ژاپنی بر عرشهٔ یو اس اس پی تی -۳۴۱

جداکردن سر اجساد رزمندگان ژاپنی[ویرایش]

نوشتار اصلی: قطع عضو کشتگان جنگی ژاپنی توسط آمریکاییان

در جریان جنگ جهانی دوم، برخی از کارکنان نظامی ایالات متحده اعضای بدن کارکنان خدماتی مرده ژاپنی در جبهه اقیانوس آرام را قطع می‌کردند. قطع عضو کارکنان خدماتی ژاپنی شامل بردن اعضای بدن به عنوان «یادگاری جنگی» و «غنائم جنگی» بود. دندانها و جمجمه‌ها بیش از همه به عنوان غنیمت برده می‌شد گرچه دیگر اعضای بدن هم جمع آوری می‌شد.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Davies, Norman (2005). "War crimes". The Oxford Companion to World War II. Oxford: Oxford University Press. pp. 983–984. ISBN 978-0-19-280670-3. 
  2. "http://www.guardian.co.uk/books/2002/may/01/news.features11
  3. Bloxham, David "Dresden as a War Crime", in Addison, Paul & Crang, Jeremy A. (eds.). Firestorm: The Bombing of Dresden. Pimlico, 2006. ISBN 1-84413-928-X. Chapter 9 p. 180
  4. Trial of German Major War Criminals, vol. 10, pp. 382–383.

منابع بیشتر[ویرایش]

  • Addison (editor), Paul; Crang (editor), Jeremy A (2006). Firestorm: The Bombing of Dresden. Pimlico. ISBN 1-84413-928-X. 
  • Bischoff, Gunter; Ambrose, Stephen (1992), "Introduction", in Bischoff, Gunter; Ambrose, Stephen, Eisenhower and the German POWs, New York: Louisiana State University Press, ISBN 0-8071-1758-7 
  • Flint, Edwards R (2009). The development of British civil affairs and its employment in the British Sector of Allied military operations during the Battle of Normandy, June to August 1944. Cranfield, Bedford: Cranfield University; Cranfield Defence and Security School, Department of Applied Science, Security and Resilience, Security and Resilience Group. 
  • Gómez, Javier Guisández (1998). "30 June 1998 International Review of the Red Cross no 323, p.347-363: The Law of Air Warfare" (PDF). International Review of the Red Cross. 
  • Meyer, Kurt (2005) [1957]. Grenadiers: The Story of Waffen SS General Kurt "Panzer" Meyer. Stackpole Books, U.S. ; New Ed edition. ISBN 0-8117-3197-9. 
  • Meyer, Hubert (2005) [1994]. The 12th SS: The History of the Hitler Youth Panzer Division: Volume I. Mechanicsburg: Stackpole Books. ISBN 978-0-8117-3198-0. 
  • Overy, Richard (2006). "The Post-War Debate". Firestorm: The Bombing of Dresden. 
  • Stacey, Colonel Charles Perry; Bond, Major C.C.J. (1960). Official History of the Canadian Army in the Second World War: Volume III. The Victory Campaign: The operations in North-West Europe 1944–1945. The Queen's Printer and Controller of Stationery Ottawa. 
  • Stacey, Colonel Charles Perry (1982). A date with history: Memoirs of a Canadian historian. Deneau. ISBN 978-0-88879-086-6. 
  • USAF Historical Division, Research Studies Institute Air University. "Historical Analysis of the 14–15 Bombing of Dresden" (PDF). Air Force Historical Studies Office. 
  • Harris, Justin Michael. "American Soldiers and POW Killing in the European Theater of World War II" [۱]