نبرد سنگاپور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۰۱°۲۲′ شمالی ۱۰۳°۴۹′ شرقی / ۱.۳۶۷° شمالی ۱۰۳.۸۱۷° شرقی / 1.367; 103.817

نبرد سنگاپور
بخشی از جنگ اقیانوس آرام (جنگ جهانی دوم)
Surrender Singapore.jpg
ژنرال آرتور پرسیوال در پس مامور ژاپنی، به سوی مذاکره برای تسلیم نیروهای متفقین می‌رود. این بزرگترین تسلیم نیروهای تحت رهبری بریتانیا در تاریخ بود.
تاریخ ۸–۱۵ فوریه ۱۹۴۲
مکان سکونتگاه تنگه
نتیجه پیروزی قاطع ژاپن
فتح سنگاپور توسط ژاپن
جنگ بین
Flag of the United Kingdom.svg بریتانیا

Flag of Australia.svg استرالیا

پرچم ژاپن امپراطوری ژاپن
فرماندهان و رهبران
پرچم بریتانیا Arthur Percival (ا.ج.) Surrendered
پرچم استرالیا Gordon Bennett
پرچم بریتانیا Lewis Heath (ا.ج.)
پرچم بریتانیا Merton Beckwith-Smith (ا.ج.)
پرچم ژاپن تومویوکی یاماشیتا
پرچم ژاپن Takuma Nishimura[۱]
پرچم ژاپن Takuro Matsui
پرچم ژاپن Renya Mutaguchi
بخش‌های درگیر
پرچم بریتانیا فرماندهی مالایا پرچم ژاپن ۲۵ م

پرچم امپراتوری ژاپن نیروی دریایی امپراطوری ژاپن

جنگنده
۸۵٬۰۰۰ ۳۶٬۰۰۰
تلفات و شکست‌ها
۸۵٬۰۰۰
۵٬۰۰۰ کشته یا زخمی
۸۰٬۰۰۰ اسیر
۴٬۴۸۵
1,713 killed
2,772 wounded[۲]

نبرد سنگاپور در جبهه جنوب شرق آسیای جنگ جهانی دوم هنگامی در گرفت که امپراطوری ژاپن سنگاپور، پایگاه مستحکم متفقین را اشغال کرد. سنگاپور از پایگاههای اصلی نظامی بریتانیا در جنوب شرق آسیا و به اصطلاح جبل الطارق شرق بود.

این نبرد منجر به سقوط سنگاپور به دست ژاپن و بزرگترین تسلیم کارکنان نظامی بریتانیا در طول تاریخ شد.[۲] حدوداً ۸۰۰۰۰ بریتانیایی، هندی و استرالیایی توسط ۵۰۰۰۰ ژاپنی در کارزار مالایی به اسارت گرفته شدند. وینستون چرچیل سقوط سنگاپور را بزرگترین فاجعه و تسلیم در تاریخ بریتانیا خواند.[۳] سنگاپور فقط در ۷ روز سقوط کرد.

منابع[ویرایش]

http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Singapore

  1. L, Klemen (1999-2000). "Rear-Admiral Shoji Nishimura". Forgotten Campaign: The Dutch East Indies Campaign 1941–1942. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Smith, Colin (2006). Singapore Burning: Heroism and Surrender in World War II. Penguin Group. ISBN 0-14-101036-3. 
  3. Churchill, Winston (1986). The Hinge of Fate, Volume 4. Houghton Mifflin Harcourt, p. 81. ISBN 0-395-41058-4