بمباران درسدن در جنگ جهانی دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
درسدن پس از بمباران

بمباران درسدن حمله‌ای به شهر درسدن، مرکز ایالت زاکسن آلمان بود که در واپسین ماه‌های جنگ جهانی دوم در جبهه اروپا به وقوع پیوست. در چهار یورش بین ۱۳ تا ۱۵ فوریه ۱۹۴۵، ۷۲۲ بمب افکن نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا و ۵۲۷ بمب افکن نیروهای هوایی ایالات متحده بیش از ۳٫۹۰۰ تن بمب انفجاری قوی و بمب‌های آتش‌زا را بر این شهر فروریختند.[۱]طوفان آتش ناشی از آن پانزده مایل مربع (۳۹ کیلومتر مربع) از مرکز شهر را نابود کرد. بین ۲۲٬۰۰۰ تا ۲۵٬۰۰۰ نفر کشته شدند.

پس از جنگ، بحث در خصوص موجه بودن یا نبودن حملات باعث شده بمباران یکی از موضوعات اخلاقی بود که بسیار محل مباحثه بود.

این حادثه پس از آن بسیار مورد بحث و اختلاف نظر بوده‌است.[۲]

در این بمباران شهر تاریخی درسدن که پایتخت ایالت زاکسن آلمان و معروف به «فلورانس بر کرانه الب» بود بکلی ویران شد و شمار زیادی از مردم غیر نظامی در آن کشته شدند. شمار کشتگان غیر نظامی بین ۱۲۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰ تخمین زده شده‌است، البته بسیاری از جمله کورت وانگات که از نزدیک شاهد بمباران درسدن بوده آمار کشته‌ها رادر کتاب سلاخ‌خانه شماره پنج ۱۳۴۰۰۰ نفر ذکر کرده‌است.[۳] یک گزارش نیروی هوای آمریکا در سال ۱۹۵۳ از عملیات به عنوان بمباران توجیه شدهٔ یک هدف نظامی و صنعتی، که ۱۱۰ کارخانه و ۵۰۰۰۰ کارگر را در پشتیبانی از اقدامات نظامی آلمان در خود جای داده بود، توجیه کرد.[۴] برخلاف این، پژوهشگران متعدد این گونه استدلال کرده‌اند که زیرساختهای مخابراتی، پلها و مناطق وسیع صنعتی خارج از شهر هیچ یک به طور کامل هدف قرار نگرفتند[۵] این طور استدلال شده که درسدن یک مرکز مهم تاریخی و فرهنگی و بدون اهمیت نظامی یا با اهمیت نظامی کم بود، و حملات بمباران مناطق بدون هیچ فرقی بین نظامی بودن یا نبودن آنها و بی هیچ تناسبی با اهداف نظامی بود.[۶][۷] تا نسخه ۱۹۵۸ دانشنامه بریتانیکا هیچ ارجاعی به بمباران درسدن در مدخل مربوط به این شهر نکرده بود.[۸]

حملات[ویرایش]

پیکر زغال شدهٔ یک زن در پناهگاه حملات هوایی

هزاران هواپیمای متفقین با انداختن بمب هایی که در مجموع به اندازه 20 هزار تن تی ان تی روی مرکز شهر درسدن در آلمان ریختند. در مورد میزان تلفات این بمباران آمارهای مختلفی از 20 هزار نفر تا 500 هزار نفر اعلام می شود. بمباران ها حداقل 12 هزار خانه را ویران کرد و هزاران نفر از کسانی که در پناه گاه ها بودند هم کشته شدند. نکته مهم این بود که هزاران نفر از قربانیان نه بر اثر ترکش بمب ها، که بر اثر خفگی مردند. آن چنان روی درسدن بمب ریخته می شد که بمب ها اکسیژن شهر را مصرف کرده بودند و در همان چند دقیقه ای که طول کشید تا باد اکسیژن تازه بیاورد، همه خفه شدند.

پاسخهای سیاسی زمان جنگ[ویرایش]

آلمان[ویرایش]

گزارش شده‌است که یوزف گوبلز، وزیر رایش برای پروپاگاندا و روشنگری مردم، ۲۰ دقیقه به شدت گریست..[۹] پس از آن او حملهٔ شدیدی به هرمان گورینگ فرماندهٔ نیروی هوایی آلمان و وزیر هوانوردی کرد و گفت: اگر قدرت آن را داشتم قبل از دادگاه او را دار می‌زدم[۱۰].

نمایی از شهر درسدن در ۱۹۱۰

بریتانیا[ویرایش]

مسئولیت کامل بمباران بر عهده وینستون چرچیل نخست وزیر بریتانیاست گرچه او بعداً سعی کرد از آن فاصله بگیرد..[۱۱][۱۲]

گفته شده که این حملات، اولین بار بود که مردم کشورهای متفق از نیروهای خود در مورد اقدامات آنان برای شکست آلمان انتقاد کردند.[۱۳]

بیش از نود درصد شهر در اثر بمباران ویران شد.

ادعاهای جنایت جنگی[ویرایش]

گونتر گراس نویسندهٔ آلمانی این واقعه را یک جنایت جنگی خوانده‌است.[۱۴] یورگن گانسل رهبر حزب ان‌پ‌د دست راستی ترین حزب آلمان، این واقعه را یک کشتار جمعی خوانده‌است.[۱۵]

پیامدها[ویرایش]

در بریتانیا ملکه مادر از بنای یادبود مردی که حملات درسدن را رهبری کرد پرده برداری کرد.[۱۶] سال‌ها پس از این واقعه در سفر ملکه الیزابت دوم به این شهر ۳۵۰۰۰ نفر از مردم درسدن علیه او تظاهرات کردند.[۱۷]

تاثیر در فرهنگ مردم[ویرایش]

رمان سلاخ‌خانه شماره پنج (۱۹۶۹) نوشتهٔ کورت وانگات نویسنده معاصر آمریکایی بر اساس تجربهٔ شخصی او به عنوان یک اسیر جنگی در درسدن بود.[۱۸] در این کتاب داستان اسرای آمریکایی روایت می‌شود که در زمان بمباران درسدن در یک سلّاخ خانه در زیر زمین گرفتار هستند و هنگامی که نجات می‌یابند جز ویرانی چیزی نمی‌بینند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Addison, Paul & Crang, Jeremy A. (eds.). Firestorm: The Bombing of Dresden. Pimlico, ۲۰۰۶. ISBN 1-84413-928-X p. 75
  2. ۶۰ Years after the Bombing of Dresden: A War of Words - SPIEGEL ONLINE - News - International
  3. KURT VONNEGUT: Slaughterhouse-Five
  4. The Bombing of Dresden
  5. مک‌کی، الکساندر. درسدن ۱۹۴۵(۱۹۸۵): فتیله دان شیطان، گرانادا. ص ۶۲
  6. مک‌کی، الکساندر. درسدن ۱۹۴۵(۱۹۸۵): فتیله دان شیطان، گرانادا. صص ۶۱-۹۴
  7. پاول ادیسون و دیگران (۲۰۰۶)، طوفان آتش: نیروی هوایی متفقین و تخریب درسدن. رندوم هاوس، ص ۱۹۴
  8. ویکی‌پدیای انگلیسی
  9. Victor Reimann (۱۹۷۹) Joseph Goebbels: The Man Who Created Hitler. London, Sphere: ۳۸۲-۳
  10. Victor Reimann (۱۹۷۹) Joseph Goebbels: The Man Who Created Hitler. London, Sphere: ۳۸۲-۳
  11. Longmate (1983), p. 345.
  12. Churchill and the Bombing of Dresden
  13. Royal Academy Home - Royal Academy of Arts
  14. مجلهٔ تایم، آگوست ۲۰۰۳
  15. [۱] نیویورک تایمز
  16. http://icue.nbcunifiles.com/icue/files/icue/site/pdf/31863.pdf
  17. Visiting Dresden, the Queen Draws Protests - The New York Times
  18. بمباران درسدن در ویکی‌پدیای انگلیسی