بمباران درسدن در جنگ جهانی دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بمباران درسدن در جنگ جهانی دوم از ۱۳ تا ۱۵ فوریه ۱۹۴۵ رخ داد.[۱] این حادثه پس از آن بسیار مورد بحث و اختلاف نظر بوده‌است. [۲] بمباران شهر درسدن یکی از بحث برانگیزترین عملیات نیروهای متفقین در جریان جنگ جهانی دوم است.[۳] در این بمباران شهر تاریخی درسدن که پایتخت ایالت زاکسن آلمان و معروف به «فلورانس بر کرانه الب» بود بکلی ویران شد و شمار زیادی از مردم غیر نظامی در آن کشته شدند. شمار کشتگان غیر نظامی بین ۱۲۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰ تخمین زده شده‌است، البته بسیاری از جمله کورت وانگات که از نزدیک شاهد بمباران درسدن بوده آمار کشته‌ها رادر کتاب سلاخ‌خانه شماره پنج ۱۳۴۰۰۰ نفر ذکر کرده‌است.[۴] ۵۰۰۰ بمب‌افکن نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا و نیروی هوایی ارتش آمریکا در این بمباران شرکت داشتند و ۳٫۹۰۰ تن بمب انفجاری قوی و بمب‌های آتش‌زا را طی ۴ یورش، در کمتر از ۱۵ ساعت بر شهر ریختند و ۳۴ کیلومتر مربع از شهر را ویران کردند. در آتش‌سوزی بزرگی که در نتیجه بمباران رخ داد بقایای شهر نیز نابود شد.[۵] یک گزارش نیروی هوای آمریکا در سال ۱۹۵۳ از عملیات به عنوان بمباران توجیه شدهٔ یک هدف نظامی و صنعتی، که ۱۱۰ کارخانه و ۵۰۰۰۰ کارگر را در پشتیبانی از اقدامات نظامی آلمان در خود جای داده بود، توجیه کرد.[۶] برخلاف این، پژوهشگران متعدد این گونه استدلال کرده‌اند که زیرساختهای مخابراتی، پلها و مناطق وسیع صنعتی خارج از شهر هیچ یک به طور کامل هدف قرار نگرفتند[۷] این طور استدلال شده که درسدن یک مرکز مهم تاریخی و فرهنگی و بدون اهمیت نظامی یا با اهمیت نظامی کم بود، و حملات بمباران مناطق بدون هیچ فرقی بین نظامی بودن یا نبودن آنها و بی هیچ تناسبی با اهداف نظامی بود.[۸][۹] تا نسخه ۱۹۵۸ دانشنامه بریتانیکا هیچ ارجاعی به بمباران درسدن در مدخل مربوط به این شهر نکرده بود.[۱۰]

محتویات

حملات [ویرایش]

پیکر زغال شده ی یک زن در پناهگاه حملات هوایی

پاسخهای سیاسی زمان جنگ [ویرایش]

آلمان [ویرایش]

گزارش شده‌است که یوزف گوبلز، وزیر رایش برای پروپاگاندا و روشنگری مردم، ۲۰ دقیقه به شدت گریست..[۱۱] پس از آن او حملهٔ شدیدی به هرمان گورینگ فرماندهٔ نیروی هوایی آلمان و وزیر هوانوردی کرد و گفت: اگر قدرت آن را داشتم قبل از دادگاه او را دار می‌زدم[۱۲].

نمایی از شهر درسدن در ۱۹۱۰

بریتانیا [ویرایش]

مسئولیت کامل بمباران بر عهده وینستون چرچیل نخست وزیر بریتانیاست گرچه او بعداً سعی کرد از آن فاصله بگیرد..[۱۳][۱۴]

گفته شده که این حملات، اولین بار بود که مردم کشورهای متفق از نیروهای خود در مورد اقدامات آنان برای شکست آلمان انتقاد کردند.[۱۵]

بیش از نود درصد شهر در اثر بمباران ویران شد.

ادعاهای جنایت جنگی [ویرایش]

گونتر گراس نویسندهٔ آلمانی این واقعه را یک جنایت جنگی خوانده‌است.[۱۶] یورگن گانسل رهبر حزب ان‌پ‌د دست راستی ترین حزب آلمان، این واقعه را یک کشتار جمعی خوانده‌است.[۱۷]

پیامدها [ویرایش]

در بریتانیا ملکه مادر از بنای یادبود مردی که حملات درسدن را رهبری کرد پرده برداری کرد.[۱۸] سال‌ها پس از این واقعه در سفر ملکه الیزابت دوم به این شهر ۳۵۰۰۰ نفر از مردم درسدن علیه او تظاهرات کردند.[۱۹]

تاثیر در فرهنگ مردم [ویرایش]

رمان سلاخ‌خانه شماره پنج (۱۹۶۹) نوشتهٔ کورت وانگات نویسنده معاصر آمریکایی بر اساس تجربهٔ شخصی او به عنوان یک اسیر جنگی در درسدن بود.[۲۰] در این کتاب داستان اسرای آمریکایی روایت می‌شود که در زمان بمباران درسدن در یک سلّاخ خانه در زیر زمین گرفتار هستند و هنگامی که نجات می‌یابند جز ویرانی چیزی نمی‌بینند.

جستارهای وابسته [ویرایش]

منابع [ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ بمباران درسدن در جنگ جهانی دوم موجود است.
  1. ماموریت تمام شد؛ مقاله‌ای از گاردین
  2. ۶۰ Years after the Bombing of Dresden: A War of Words - SPIEGEL ONLINE - News - International
  3. «راهپیمایی نئونازی‌ها در درسدن آلمان»(فارسی)‎. بی بی سی فارسی، ۲۸ بهمن ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۲۸ بهمن ۱۳۸۷. 
  4. KURT VONNEGUT: Slaughterhouse-Five
  5. Addison, Paul & Crang, Jeremy A. (eds.). Firestorm: The Bombing of Dresden. Pimlico, ۲۰۰۶. ISBN 1-84413-928-X p. 75
  6. The Bombing of Dresden
  7. مک‌کی، الکساندر . درسدن ۱۹۴۵(۱۹۸۵): فتیله دان شیطان، گرانادا .ص ۶۲
  8. مک‌کی، الکساندر . درسدن ۱۹۴۵(۱۹۸۵): فتیله دان شیطان، گرانادا .صص ۶۱-۹۴
  9. پاول ادیسون و دیگران (۲۰۰۶)، طوفان آتش: نیروی هوایی متفقین و تخریب درسدن. رندوم هاوس، ص ۱۹۴
  10. ویکی‌پدیای انگلیسی
  11. Victor Reimann (۱۹۷۹) Joseph Goebbels: The Man Who Created Hitler. London, Sphere: ۳۸۲-۳
  12. Victor Reimann (۱۹۷۹) Joseph Goebbels: The Man Who Created Hitler. London, Sphere: ۳۸۲-۳
  13. Longmate (1983), p. 345.
  14. Churchill and the Bombing of Dresden
  15. Royal Academy Home - Royal Academy of Arts
  16. مجلهٔ تایم، آگوست ۲۰۰۳
  17. [۱] نیویورک تایمز
  18. http://icue.nbcunifiles.com/icue/files/icue/site/pdf/31863.pdf
  19. Visiting Dresden, the Queen Draws Protests - The New York Times
  20. بمباران درسدن در ویکی‌پدیای انگلیسی