نبرد برمه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| نبرد برمه | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| بخشی از جنگ جهانی دوم | |||||||
جغرافیای برمه |
|||||||
|
|||||||
| واحدهای درگیر | |||||||
تمام متفقین ۱۰۰،۰۰۰ |
|||||||
| نیروها | |||||||
تمام متفقین ۱۰۰،۰۰۰ |
|||||||
| تلفات | |||||||
تمام متفقین ۱۵،۰۰۰ |
|||||||
نبرد برمه از نبردهای جنوب شرق آسیا در زمان جنگ جهانی دوم است. این نبرد از زمانی که ژاپنیها در ۲۰ ژانویه ۱۹۴۲م از مرز سیام-برمه گذشتند تا ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۵م که ارتش چهاردم بریتانیا راهآهن تانگ گوی در ایالت شان در خاور برمه را تسخیر کردند ادامه داشت.[۱]
نیروهای هندی، گورخا و انگلیسی به فرماندهی سر ویلیام سلیم بیشتر بار نبرد را بر دوش داشتند ولی نیروهای آمریکایی و چینی به فرماندهی ژنرال ژوزف استیلول نیز در شمال با ژاپنیها میجنگیدند. نبرد برمه از چهار مرحله گذشت:[۱]
- پیشروی ژاپن در برمه و تسخیر تمامی کشور تا پایان مه ۱۹۴۲.
- هجوم ناموفق متفقین در جنگل آراکان (اکتبر ۱۹۴۲ تا مارس ۱۹۴۳) که به دلیل اشکالات ارتباطی با پایگاههای مستقر در هند به نتیجهای نرسید.
- نبرد تعیین کننده ایمفال (مارس تا ژوئن ۱۹۴۴) و استفاده از نیروی هوایی برای محاصره پادگان و تسلیم ژاپنیها.
- تسخیر دلتای ایرراوادی و رانگون (فوریه تا مارس ۱۹۴۵).
منابع[ویرایش]
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ نبرد برمه موجود است. |
| این یک نوشتار خُرد نظامی پیرامون جنگ است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |