بافومه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بافومت یک ربّ نوع تصور شدهٔ پاگان(پاگان واژه ایست که مسیحیان به غیر مسیحیان اروپایی در قرون وسطا میگفتند ) است که در قرن ۱۹ به عنوان سمبل آکولتیسم و شیطان پرستی دوباره احیا شد.این سمبل برای نخستین بار در قرن ۱۱ و ۱۲ استفاده شد ،ولی مدت زمانی بعد ،در اوایل قرن ۱۴ به عنوانه بت و نماد کافرانِ پاگان در جلساتِ محاکمه و تفتیش عقایدِ کافران و مرتدان بدل شد.این نام برای اولین بار در قرن ۱۹ به زبان انگلیسی عامیانه وارد شد،به همراه مطرح شدنِ بحث خفقان ایجاد شده توسط تمپلارهای کلیسا در قرون وسطا و تعمق بر علل آن. تا پیش از سال ۱۸۵۵ ،واژهٔ بافومت ملحق میشد به تصویری از موجودی بوز ناما که توسط Eliphas Lévi به تصویر کشیده شده بود. گاهی به اشتباه از او به عنوانِ شیطان یاد میشود،او ثنویتی از هردو مرد و زن را به نمایش می‌کشد،همچنین بهشت و جهنم یا شب و روز با اشاره به بالا بردن یک دست و پایین قرار داشتن دیگری.در واقع ،برای نشان دادن هر یک از تناقضات هماهنگِ هستی..

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ بافومه موجود است.