جادوی مراسمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جادوی مراسمی (به انگلیسی: Ceremonial magic) که به عنوان جادوی اعظم[۱] و جادوی فاضل[۲] شناخته می‌شود، اصطلاحی گسترده در زمینهٔ مکتب هرمسی یا سنت غربی می‌باشد که برای طیف پهناوری از مراسم‌های جادویی طولانی، استادانه و پیچیده استفاده می‌شود. از این اصطلاح به دلیل مراسم‌ها و لوازم زیادی که جادوگر به آن‌ها نیاز دارد استفاده می‌شود. جادوی مراسمی توسط سازمان هرمسی پگاه زرین مشهور شده است و از دل آن مکاتب فلسفی و باطنی همچون قبالای هرمسی، جادوی انوشی جان دی و ادوارد کلی، تلما و جادوی بسیاری از جادونامهها پدید آمده‌اند.

سحر رنسانس[ویرایش]

در دوره رنسانس علاقه مجدد به سحر در بسیاری کشورهای اروپایی شکل گرفت. در این زمان تفاوتی بین جادوی مراسمی و جادوی طبیعی وجود داشت. جادوی طبیعی به کیمیا، اخترشناسی و آنچه امروزی علوم طبیعی شناخته میشود اطلاق میشد. ولیکن جادوی مراسمی به ارتباط با ارواح و اجنه اطلاق میشد که در تقابل با مطابعت از خداوند بود.

جادوی انوشی[ویرایش]

جادوی انوشی یک سیستم ارتباط با ارواح بود که توسط دکتر جان دی و همکار او سر ادوارد کلی ایجاد شد. این دانش بنا به گفته آنان توسط یک سری از ارواح در آزمایشهای سحرآمیز آندو به آنها منتقل شده بود. بنا به اعتقاد آنان این سیستم دانش مخفی درون کتاب انوش بود.

جادونامه ها[ویرایش]

جادونامه ها یک سری از کتابها هستند که روشهای ارتباط با ارواح از طریق مراسم خاصی را توضیح میدهند. این کتابها در قرون وسطی در اروپا بسیار رایج بودند و بسیاری از آنها از متون عربی به لاتین ترجمه شدند. این کتابها معمولا توسط کلیسا به شدت مورد دشمنی قرار میگرفتند و بسیاری از آنها سوزانده شدند. بعضی از این کتابها ادعا میکردند که سحری که به وسیله آن سلیمان با اجنه ارتباط برقرار میکرد را دارا هستند.

سازمان هرمسی پگاه زرین[ویرایش]

سازمان هرمسی پگاه زرین یک سازمان مخفی بود که در قرن ۱۹ و ۲۰ فعال بود. این سازمان مراسم مختلف برای ارتباط با ارواح انجام میداد. این سازمان مهمترین سازمان فعال در زمینه سحر در این زمان بود. این سازمان تاثیر زیادی بر جنبشهای سحرآمیز بعدی نظیر ویکا و تلما داشت.

آلیستر کراولی[ویرایش]

نویسنده انگلیسی آلیستر کراولی تاثیر زیادی بر جادوی مراسمی داشت. او فرمول جدیدی به نام عصر هوروس ارائه کرد.

ابزار مورد استفاده[ویرایش]

بیشتر جادوهای مراسمی باید در زمان خاصی از روز انجام میشد. ساحران اعتقاد داشتند که روزهای هفته تحت سلطه هفت سیاره سنتی منظومه شمسی هستند و هر ساعت نیز دوباره تحت سلطه یکی از این سیاره هاست. از این رو ساحر باید زمان مناسب را برای ارتباط با روح مرتبط با سیاره خاص انتخاب میکرد. به طور معمول یک دایره بر روی زمین کشیده میشد که ساحر درون آن قرار میگرفت. این دایره او را از قدرتهای شیطانی احضار شده محافظت میکرد. در مراسم معمولا از روغنهای خاص استفاده میشد. همچنین بسیاری مراسم از چاقو، شمشیر و یا تبر برای رسم کردن سیگیلهای خاص در هوا استفاده میکردند. بعضی احضارهای خاص نیازمند قربانی حیوانی و یا حتی انسانی بودند.

پانویس[ویرایش]

  1. high magic
  2. learned magic

منابع[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]