یاخته شوان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ساختار نورون

یاخته‌های شوان، از یاخته های دستگاه عصبی هستند که رشته‌های عصبی دستگاه عصبی پیرامونی را می‌پوشانند. در حقیقت میلین رشته‌های عصبی محیطی توسط این یاخته‌ها ساخته می‌شود. در رشته‌های عصبی میلین‌دار، هر یاختهٔ شوان دور یک آسه را پوشش داده و غلاف میلین را درست می‌کند.

یاختهٔ شوان در محیط کشت

میلین‌در دستگاه عصبی مرکزی توسط الیگودندروسیت‌ها ساخته می‌شوند. یاخته‌های شوان و اولیگودندروسیت‌ها دو تفاوت مهم با هم دارند:

  • یک یاختهٔ شوان تنها یک بخش از میلین یک رشتهٔ عصبی را درست می‌کند، در حالی که یک اولیگودندروسیت، ممکن است ۴۰، ۵۰ بخش را میلین‌دار کند.
  • رشته‌های بدون میلین هم، در سیستم عصبی محیطی به وسیله یاخته‌های شوان پوشیده شده‌اند. ولی در سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) رشته‌های بدون میلین توسط اولیگودندروسیت احاطه نمی‌شود.

فعالیت ایمنی[ویرایش]

طبقات مختلف از یاخته‌های شوان بیان نشانگر مشخصه پادگن است که می تواند با پادتن هدف قرار گیرد. یاخته‌های شوان میلین‌دار را می‌توان با روش ایمونوهیستوشیمی با استفاده از پادتنی علیه پروتئین S - ۱۰۰، پروتئین اسیدی رشته‌ای گلیال (GFAP)، پروتئین میلین صفر (فسفر صفر) و پروتئین میلین پایه (MBP) ترسیم کرد. یاخته‌های شوان فاقد میلین مانند آنهایی که به صورت بسته علامتی و یاخته‌های شوان پایانه‌ای هستند، برای S - ۱۰۰ و GFAP مثبت می‌باشند.

منابع[ویرایش]

  • آرتور گایتون، جان ادوارد هال. «فیزیولوژی عصبی». در فیزیولوژی پزشکی گایتون. ترجمهٔ احمدرضا نیاورانی. سماط، ۱۳۸۶. شابک ‎۹۶۴-۵۷۸۹-۹۸-۲. 
  • ویکی‌پدیای انگلیسی