انوره دو بالزاک
| انوره دو بالزاک |
|
|---|---|
 بالزاک |
|
| زادروز | ۲۰ مهٔ ۱۷۹۹ تور، فرانسه |
| درگذشت | ۱۸ اوت ۱۸۵۰ (۵۱ سال) پاریس |
| آرامگاه | قبرستان پرلاشز |
| ملیت | فرانسوی |
| پیشه | رماننویس , نمایشنامهنویس |
| شناختهشده برای | پیشوای مکتب رئالیسم اجتماعی در ادبیات |
| همسر | کنتس اولین هانسکا |
|
|
|
| امضا |  |
اْنوره دو بالزاک (به فرانسوی: Honoré de Balzac) (۲۰ مه ۱۷۹۹ - ۱۸ اوت ۱۸۵۰) نویسنده نامدار فرانسوی است که او را پیشوای مکتب رئالیسم اجتماعی در ادبیات میدانند.
«کمدی انسانی» نامی است که بالزاک برای مجموعه آثار خود که حدود ۹۰ رمان و داستان کوتاه را در بر میگیرد برگزیدهاست. توصیفات دقیق و گیرا از فضای حوادث و تحلیل نازکبینانه روحیات شخصیتهای داستان، بالزاک را به یکی از شناختهشدهترین و تأثیرگذارترین رماننویسان دو قرن اخیر تبدیل کردهاست.
محتویات |
سرگذشت [ویرایش]
بالزاک در خانوادهای میانهحال در شهر تور، فرانسه به دنیا آمد. در هشت سالگی به مدرسهای شبانه روزی فرستاده شد، اما در ۱۸۱۳ مدرسه را ترک کرد و سال بعد همراه با خانواده راهی پاریس شد. در ۱۸۱۹ در رشته حقوق مدرک گرفت، اما به رغم خواست خانواده بر آن شد تا به ادبیات بپردازد.
در ابتدای راه تحت تاثیر والتر اسکات شروع به نوشتن رمانهای تاریخی کرد. رمانهایی که خود بعدها از آنها به عنوان «مزخرفات ادبی» یاد کرد. در این دوران سخت با زنی به نام لور دو برنی آشنا شد. این زن که بیش از بیست سال از او بزرگتر بود، در زندگی بالزاک نقش مادر و نیز معشوقه را ایفا کرد. وی از بالزاک حمایتهای مادی و معنوی فراوان کرد و محبتی که بالزاک در دوارن کودکی از آن محروم بود برای وی به همراه آورد.
اولین اثر قابل توجه بالزاک روانشناسی ازدواج در سال ۱۸۲۹ انتشار یافت. پس از نوشتن چند رمان عامه پسند و فکاهی و تلاش برای کسب درآمد از عرصه چاپ و نشر که به بدهی سنگینی برای او انجامید، انتشار رمان چرم ساغری در سال ۱۸۳۱ شهرت بیشتری را برای او به ارمغان آورد.
بالزاک پس از آن بیشتر شبانهروز را به نوشتن میپرداخت و با توجه به اقبالی که آثار او به خود جلب کرده بود و خوشپوشی و خوشگفتاریش میهمان خوش آمد سالنهای پاریس از جمله سالن دوشس دابرانتس بود. رمان زنان رهاشده به این زن تقدیم شدهاست.
بالزاک در طول زندگی خود با زنان متعددی رابطه عاشقانه برقرار کرد. نقریبا
همه این زنان الهام بخش شخصیتهای مونث رمانهای بالزاک هستند. از میان آنها میتوان به لور دو برنی (مادام دو مورسوف در زنبق دره)، دوشس دو کستری (دوشس دولانژه در اثری به همین نام)، کارولین مربوتی (دینا دو بودره در رمان الهه ناحیه)، و کنتس ژیدوبونی ویسکونتی (لیدی دادلی در رمان زنبق دره) اشاره کرد. وی از رابطهاش با مری دو فرنه صاحب دختری به نام مری کارولین شد و از میان زنانی که دلبستهشان شد، با کنتس اولین هانسکا همسر اشرافزادهای لهستانی که املاک وسیعی در روسیه داشت، رابطه افلاطونی و مکاتبهای ۱۷ سالهای برقرار کرد. این نامهها تحت عنوان نامه به بیگانه انتشار یافتهاست. هر چند که کنتس هانسکا پس از مرگ شوهرش در ۱۸۴۱ از ازدواج با او سرباز زد، اما در ۱۸۵۰ زمانی که بالزاک سخت بیمار بود به ازدواج با او رضایت داد. چند ماه بعد بالزاک در پاریس درگذشت و در قبرستان پرلاشز به خاک سپرده شد.
سبک [ویرایش]
آثار بالزاک آیینهای از جامعه فرانسه روزگار اوست. او افراد هر طبقه اجتماعی، از اشراف فرهیخته گرفته تا دهقانان عامی را در کمدی انسانی خود جای میدهد و جنبههای گوناگون شخصیتی آنان را در معرض نمایش میگذارد. بهره گیری او از شگرد ایجاد پیوند میان شخصیتها و تکرار حضور آنها در داستانهای مختلف موجب میشود تا در گسترش روان شناسی شخصیتهای منفرد توفیق یابد.
رئالیسم عریان و بدبینی بالزاک به سرشت انسانی که در آثارش هویداست، او را زمینه ساز ایجاد جنبش ناتورالیسم در ادبیات فرانسه کردهاست، تأثیر او بر بسیاری از نویسندگان ناتورالیست از جمله امیل زولا کاملاً آشکار است. عوامل بسیاری در این بدبینی سهیم بودند مثل دوران کودکی و اوضاع اجتماعی زمان او.
آثار [ویرایش]
بالزاک یکی از پرکارترین نویسندگان دنیاست. وی در طول عمر نسبتاً کوتاهش بیش از صد مقاله، رمان و نمایشنامه به رشته تحریر درآورد. تعدادی از داستانهای بالزاک به فارسی ترجمه شدهاند، از جمله:
- شوانها (۱۸۲۹) ترجمه شهرام زرندار انتشارات فکر روز، مصطفی مفیدی
- گوبسک رباخوار (۱۸۳۰) ترجمه: محمد جعفر پوینده انتشارات فردا
- چرم ساغری (۱۸۳۱) ترجمه: م. ا. بهآذین انتشارات ناهید
- شاهکار گمنام (۱۸۳۱) ترجمه عبدالله توکل در کتاب سرهنگ شابر (مجموعه داستان)انتشارات قطره
- سرهنگ شابر (۱۸۳۲) ترجمه عبدالله توکل در کتاب سرهنگ شابر (مجموعه داستان)
- اورژنی گرانده (۱۸۳۳) ترجمه عبدالله توکل انتشارات ناهید
- عشق کیمیاگر(در جستجوی مطلق) (۱۸۳۴) ترجمه محمدمهدی پورکریم انتشارات تیسفون
- مادام دولاشانتری (۱۸۳۴) ترجمه هژبر سنجرخانی انتشارات نگاه
- دختر چشم طلایی (۱۸۳۵) ترجمه عنایتالله شکیباپور انتشارات غزالی
- باباگوریو(۱۸۳۵) ترجمه: ادوارد ژوزف انتشارات علمی و فرهنگی و ققنوس
- زنبق دره (۱۸۳۶) ترجمه: م. ا. بهآذین انتشارات فردوس
- سزار بیروتو (۱۸۳۷) ترجمه اردشیر نیک پور بنگاه ترجمه و نشر کتاب سال ۱۳۴۳
- خاطرات یک کشیش دهکده (۱۸۳۹) ترجمه هوشیار رزم آزما انتشارات جامی
- اورسولا میرو (۱۸۴۱) ترجمه روشن آغاخانی تحت عنوان اورسولا انتشارات اکباتان
- گوسفند سیاه (۱۸۴۲) ترجمه سیروس نویدان تحت عنوان دلشکسته انتشارات کوشش
- زن سی ساله(۱۸۴۲) ترجمه: ادوارد ژوزف انتشارات جامی
- آرزوهای بر باد رفته (۱۸۳۷-۱۸۴۳) ترجمه سعید نفیسی انتشارات امیرکبیر، محمدجعفر پوینده نشر نی، سیروس نویدان انتشارات درنا
- دخترعمو بت (۱۸۴۶) ترجمه: م. ا. بهآذین انتشارات آسیا
- پسرعمو پونس (۱۸۴۷) ترجمه سیروس نویدان انتشارات کوشش
- فراز و نشیب زندگی بدکاران (۱۸۴۷) ترجمه پرویز شهدی انتشارات ققنوس
- پیر دختر ترجمه محمدجعفر پوینده نشر چشمه
منابع [ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ انوره دو بالزاک موجود است. |
 |
مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به انوره دو بالزاک در ویکیگفتاورد موجود است. |
- بالزاک و دیگران. «انوره دو بالزاک». در باد میوزد. ترجمهٔ فرشته مولوی. تهران: نشر مرکز، ۱۳۷۵. ۱۰. ISBN 964-305-233-8.
|
