امین تارخ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
امین تارخ
امین تارخ - Amin Tarokh.jpg
امین تارخ
زمینه فعالیت بازیگر
تولد ۲۰ مرداد ۱۳۳۲
شیراز، ایران
ملیت ایرانی
همسر(ها) منصوره شادمنش
صفحه در وب‌گاه IMDb
صفحه در وب‌گاه سوره

امین تارخ (زاده ۲۰ مرداد ۱۳۳۲ در شیرازبازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون و مدرس رشته بازیگری است که در در فیلم‌های متعدد، تعدادی نمایشنامه و مجموعه تلویزیونی ایفای نقش کرده است. از معروفترین نقش‌هایی که وی ایفا نموده نقش اول در مجموعه تلویزیونی ابن سینا است.

زندگینامه[ویرایش]

وی در شیراز متولد شد. و تحصیلات ابتدائی و راهنمائی خود را در شیراز به اتمام رساند. او در سال ۱۳۵۶ از دانشکدهٔ هنرهای نمایشی دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و تحصیلات تکمیلی خود را در سال ۱۳۶۳ با کسب مدرک فوق لیسانس در رشته مدیریت فرهنگی به پایان برد.

فعالیت حرفه‌ای[ویرایش]

امین تارخ به مدت ۲۵ سال است که به عنوان هنرپیشه آزاد به فعالیت می‌پردازد و نقش‌های زیادی را در فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی و تئاتر ایفا کرده است. تارخ هم به عنوان هنرپیشه و هم به عنوان عضو هیأت داوری در جشنواره‌های ملی بیشمار و همینطور به عنوان عضو هیئت مدیره خانه سینما حضوری فعال داشته است. او همچنین به عنوان میهمان به جشنواره‌های مسکو، ژاپن و آلمان دعوت شد. او در سال ۱۳۷۳ اولین مدرسه بازیگری را به نام کارگاه آزاد بازیگری در تهران تأسیس کرد که یکی از مؤسسات آموزش بازیگری سینما در ایران محسوب می‌شود. فارغ‌التحصیلان کارگاه آزاد بازیگری تا سال ۱۳۸۷، تعدادی از جوایز هنرپیشه برتر را به خود اختصاص داده‌اند. از فارغ التحصیلان این موسسه که وارد عرصه‌های بازیگری شده‌اند می‌توان افراد ذیل را نام برد:حبیب رضایی، مهتاب کرامتی، ترانه علیدوستی، شهاب کسرایی، پوریا پورسرخ، مریم بوبانی، بیتا بادران، غزل صارمی، مجید مشیری، رامین راستاد، مهدی امینی خواه، شبنم مقدمی، شهرام قاعدی، بیتا سحرخیز، شهناز شهبازی، مینا احمدوند، پاشا رستمی، فرانک حیدریان و ... در سال ۱۳۷۹ این مؤسسه اقدام به برقراری ارتباط با سایر مدارس بین‌المللی آموزش بازیگری کرد و امین تارخ به مرکز فیلیندرز درامای استرالیای جنوبی دعوت شد. او دو سال با عنوان مدرس در این دانشگاه تدریس کرد. تارخ از سال ۱۳۷۶ به عنوان یکی از چهره‌های برتر احیای تئاتر ایران شناخته شد. او در هجدهمین جشنواره تئاتر و فیلم فجر هم به عنوان یکی از اعضای هیأت داوران و هم به عنوان یکی از کارگردان‌های هنری حضور یافت.

حمایت از فریماه فرجامی[ویرایش]

در برنامه جمعه شب برنامه هفت مورخ ۸ بهمن ماه ۱۳۸۹ که امین تارخ به عنوان مهمان در آن حضور داشت مصاحبه‌ای با فریماه فرجامی پخش شد که بینندگان در آن فریماه فرجامی را در حالی که از نظر جسمی بیمار و ذهنی نامتعادل بود مشاهده کردند در حالیکه وی توسط سوالات سطحی و بی‌مایهٔ مصاحبه کنندگان احاطه شده بود و گاهی نیز سوالاتی مطرح و جملاتی گفته می‌شد که حالت تمسخر آمیز و تحقیر آلود داشت.

در این وضعیت خانم فرجامی در مورد مسعود کیمیایی، ابوالفضل پورعرب، امین تارخ و فاطمه معتمدآریا مطالبی را بیان کردند که مشخص بود ناشی از وضعیت ذهنی نامتعادل فعلی ایشان است. پس از پایان مصاحبه، امین تارخ که همچنان در شوک است، از پخش چنین مصاحبه‌ایی و نمایش خانم فرجامی در چنین وضعیتی ابراز تاسف می‌کند و می‌گوید که برای حفظ شأن و شخصیت بازیگر ایرانی و شخص خانم فرجامی باید این مصاحبه کوتاهتر می‌شد تا مردم متوجه بعضی حقایق (وضعیت خاص فعلی خانم فرجامی) نشوند.

پس از آن نیز رخشان بنی‌اعتماد در بیانیه‌ای این گونه تخریب شخصیت بازیگران را محکوم کرده و پس از آن نیز شورای تهیه کنندگان و سایر اصناف هنری این حرکت برنامه هفت را محکوم کردند.

کارنامه بازیگری[ویرایش]

سینما[ویرایش]

تلویزیون[ویرایش]

تئاتر[ویرایش]

جوایز و انتخابها[ویرایش]

  • کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد (پرونده هاوانا)
  • لوح تقدیر بازیگر نقش اول مرد مجله گزارش فیلم (مجسمه) - سال ۱۳۷۲
  • دوره ۱۵ جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) - سال ۱۳۷۵
  • دوره ۲۴ جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) - سال ۱۳۸۴
  • برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (ماه و خورشید)
  • برنده تندیس شبکه سوم سیما بهترین بازیگر نقش اول مرد (معصومیت از دست رفته)
  • برنده تندیس حافظ مجله دنیای تصویر بهترین بازیگر نقش اول مرد (معصومیت از دست رفته)
  • برنده تندیس جشنواره عاشورائیان بهترین بازیگر نقش اول (معصومیت از دست رفته)
  • لوح افتخار به عنوان «هنرمند ملی» - سال ۱۳۸۷

نسبت با سایر هنرمندان[ویرایش]

  • پری امیرحمزه (مادر زن)
  • منصوره شادمنش (همسر)
  • مسعود کرامتی (باجناغ)
  • فرخنده شادمنش (خواهر زن)
  • نیما تارخ (فرزند)
  • مانی تارخ (فرزند)
  • نامی تارخ (فرزند)
  • مهدی تارخ (برادر)

منابع[ویرایش]