ال عال
| هواپیمایی اسرائیل אל על |
||
|---|---|---|
| تأسیس: | ۱۹۴۸ میلادی | |
| کد یاتا: | LY | |
| کد ایکائو: | ELY | |
| دفتر اصلی: | تلآویو، اسرائیل | |
| ناوگان: | ۳۴ فروند (+ ۱۰) | |
| مقاصد: | ۴۵ | |
| مرکز فعالیت: | فرودگاه بینالمللی بن گوریون | |
| رئیس شرکت: | حاییم رومانو[۱] | |
| وبگاه: http://www.elal.com | ||
ال عال (به عبری: אל על) و (به عربی: إل عال) هواپیمایی رسمی حامل پرچم و بزرگترین شرکت هواپیمایی کشور اسرائیل است. دفتر مرکزی این شرکت در شهر تلآویو قرار دارد. شرکت هواپیمایی ال عال در سال ۱۹۴۸ میلادی تاسیس شد.
محتویات |
[ویرایش] تاریخچه
در پی صدور منشور استقلال اسرائیل در سال ۱۹۴۸ میلادی و تشکیل کشور اسرائیل، قراردادی میان صهیونیستها و یهودیان مذهبی ارتدوکس، به امضا رسید که از نظر داوید بن گوریون، بنیانگذار کشور اسرائیل، اهمیتی بیاندازه داشت. از آنجا که مذهبیون یهودی ایجاد هرگونه کشور یهودی را خلاف اراده یهوه و نقض آموزههایشان در مورد ظهور منجی میدانستند، با دریافت امتیازات عمدهای که دریافت کردند، حاضر شدند موجودیت کشور اسرائیل را بپذیرند و درصدد نفی و نهی آن برنیایند. یکی از امتیازات داده شده به یهودیان مذهبی، عدم پرواز شرکت هوایی ال عال در ایام شبات بود.[۲]
این اقدام که تنها برای رضایت و خشنودی یهودیان اولترا ارتدکس انجام میشود، سالانه نزدیک به ۸۰ میلیون دلار ضرر، به ال عال وارد میکند.[۲]
[ویرایش] دهه ۱۹۶۰ میلادی
هواپیمایی ال عال از سال ۱۹۶۰ میلادی به بعد[۳]، دارای پروازهای ثابت از فرودگاه بینالمللی مهرآباد به فرودگاه بینالمللی بن گوریون بود.[۴]
[ویرایش] دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی
ال عال اولین بوئینگ ۷۴۷ ناوگان هوایی خود را در سال ۱۹۷۱ میلادی خریداری کرد. برخی از نشریات اسرائیلی در آنزمان با توجه به مخارج بالای بوئینگ ۷۴۷ و خطر حملات تروریستی، از تصمیم شرکت هواپیمایی ال عال استقبال نکردند، اما بر خلاف انتظارات، اضافه شدن هواپیمای پیشرفته بوئینگ ۷۴۷ مورد استقبال مسافران اسرائیلی قرار گرفت و فروش شرکت را به شدت بالا برد. دو سال بعد، ال عال دومین هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ خود را خریداری کرد و بوسیله آن، خط پروازی تلآویو-نیویورک را راهاندازی کرد.
در میانه دهه ۱۹۷۰ میلادی، ال عال تغییراتی را در برنامه پروازی خود انجام داد که باعث جنجال زیادی در جامعه اسرائیل شد. بر این مبنا که ال عال پروازهای طولانیمدت خود را در ایام شبات از فرودگاههای کشورهای مبدا آغاز میکرد و طبق برنامه زمانبندی شده، هواپیماها پس از پایان شبات در اسرائیل، به زمین مینشستند. اما از این جهت که تقدس روز شبات یک رکن اساسی در دین یهودیت به شمار میرود و از آنجا که انجام کار در ایام ساعات شبات حرام است، یهودیان اولترا ارتدکس، دولت اسرائیل را به عهدشکنی متهم کردند و خواستار منع هرگونه پرواز شرکت هوایی ال عال در طول ساعات شبات در تمامی نقاط جهان شدند.[۲] نهایتا مسئولان وقت شرکت ال عال برای جلب نظر یهودیان مذهبی، از تصمیم خود بازگشتند و رسما اعلام کردند که ال عال در ایام ساعات شبات، هواپیماهای خود را به پرواز در نخواهد آورد. در سال ۱۹۸۱ میلادی، مناخیم بگین، نخستوزیر اسرائیل جهت اطمینان یهودیان ارتدوکس، رسما خاطرنشان کرد که دولت اسرائیل به پیمانهایش پایبند است و به آنها عمل میکند. سکولارهای اسرائیل در واکنش تهدید به تحریم هواپیمایی ال عال کردند. در اوت ۱۹۸۲ میلادی، کارکنان ال عال در حرکتی اعتراضی به منع پرواز در ایام شبات، از ورود یهودیان اولترا ارتدکس به فرودگاه بینالمللی بن گوریون جلوگیری کردند.[۵]
هواپیمایی ال عال در زمان سلطنت محمدرضا شاه پهلوی در ایران، دارای پروازهای ثابت از فرودگاه بینالمللی مهرآباد به فرودگاه بینالمللی بن گوریون بود.[۴] هواپیمایی ال عال موفق شد تا قبل از سقوط نظام شاهنشاهی ایران در سال ۱۳۵۷ خورشیدی، تعداد زیادی از یهودیان ایران را به کشور اسرائیل منتقل کند. در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۳۵۷، دولت انقلابی ایران طی اطلاعیهای رسمی، دستور اخراج ۳۲ کارمند اسرائیلی شعبه هواپیمایی ال عال از ایران را صادر کرد و خواستار قطع کامل روابط ایران و اسرائیل شد.[۶]
در راستای توافق صلح میان مصر و اسرائیل، هواپیمای ال عال در مارس سال ۱۹۸۰ میلادی آغاز به ایجاد پروازهای ثابت از فرودگاه بینالمللی بن گوریون به فرودگاه بینالمللی قاهره کرد.[۷]
در سال ۱۹۸۳ میلادی ال عال با بحرانهای داخلی و خارجی دست به گریبان بود. حملات پی در پی تروریستی از یک سو و بخصوص اعتصاب کارکنان شرکت باعث شد تا در تاریخ ۱۲ سپتامیر ۱۹۸۳ میلادی، دولت اسرائیل دستور به متوقف کردن تمامی پروازهای ال عال به مدت چهار ماه بدهد.[۸] در پایان سال ۱۹۸۳ میلادی با ضرر ۱۲۳ میلیون دلاری مواجه شد.[۹]
در سال ۱۹۸۸ میلادی، هواپیمایی ال عال، پروزهای مستقیم خود را از فرودگاه بینالمللی بن گوریون در تلآویو به فرودگاه بینالمللی لسآنجلس آغاز کرد. مدت زمان پرواز، ۱۳ ساعت و ۴۱ دقیقه برآورد شد.
[ویرایش] دهه ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ میلادی
در تاریخ ۱ ژانویه ۱۹۹۰ میلادی، هواپیمایی ال عال پروازهای ثابت خود را به مسکو، پایتخت اتحاد جماهیر شوروی آغاز کرد.[۸]
در ژانویه ۱۹۹۰ میلادی، خطوط هوایی آمریکا شمالی شروع به ارائه خدمات فیدر به ال عال در ایالات متحده آمریکا کرد.
در سال ۱۹۹۱ میلادی، دولت اتیوپی که با قوم تیگرای-تیگرینیا و کشور اریتره در جنگ بود، دچار شکستهای استراتژیک مهمی شد و اتیوپی در خطر سقوط قرار گرفت. دولت اسرائیل به شدت برای وضعیت جانی یهودیان اتیوپیایی نگران بود. نهایتا در تاریخ ۲۴ مه ۱۹۹۱ میلادی، نیروهای دفاعی اسرائیل در عملیات موسوم به سلیمان، اقدام به تصرف ۳۶ ساعته فرودگاه آدیس آبابا کردند و با کمک ۳۴ هواپیمای ال عال، ۱۴٬۳۲۵ یهودی اتیوپیایی را از اتیوپی نجات داده و به کشور اسرائیل منتقل کردند.[۱۰][۱۱]
در تاریخ ۲۷ آوریل ۱۹۹۴ میلادی، ال عال اولین بوئینگ ۷۴۷-۴۰۰ خود را تحویل گرفت.[۱۲] و خط هوایی به شرق دور را افتتاح کرد. در سال ۱۹۹۵ میلادی، با امضا قراردادی با خطوط هوایی آمریکا، حاضر به اشتراک شماره پرواز شد. در ژوئن ۱۹۹۶ میلادی، اولین پرواز مستقیم ال عال از فرودگاه بینالمللی بن گوریون به فرودگاه بینالمللی ملکه علیاء در امان انجام شد.[۱۳]
در سال ۱۹۹۷ میلادی، ال عال یک بخش جداگانه، ویژهٔ محمولههای هوایی را گشود.[۱۴] در مارس ۲۰۰۰ میلادی، اولین بوئینگ ۷۷۷ به ناوگان هواپیمایی این شرکت افزوده شد.
در سال ۲۰۰۳ میلادی، دولت اسرائیل تصمیم گرفت تا بخش عمدهای از بنگاههای بزرگ صنعتی، تولیدی و خدماتی را به بخش غیر دولتی و خصوصی واگذار کند. از این روی، در تاریخ ژوئن ۲۰۰۳ میلادی، سهام شرکت ال عال برای اولین بار در بازار بورس تلآویو به فروش گذاشته شد. نهایتا در تاریخ ژوئن ۲۰۰۴ میلادی، دولت اسرائیل با واگذاری پنجاه و یک درصد از سهام، کنترل هواپیمایی ال عال را از دست داد.[۱۳]
[ویرایش] وضعیت کنونی
بر پایه آمار منتشر شده در سال ۲۰۰۷ میلادی، شرکت ال عال دارای ۵٬۴۱۷ کارمند و ناوگان هوایی با بیش از ۳۴ فروند هواپیما است.[۱۵] در سال ۲۰۰۵ میلادی، ۳٫۵ میلیون نفر با شرکت هوایی ال عال مسافرت کرده بودند. این در حالی است که در سال ۲۰۰۴ این رقم، ۳٫۲ میلیون و در سال ۲۰۰۳ این رقم، ۲٫۸ میلیون نفر بود.[۱۶] ۶۰ درصد مسافران شرکت هوایی ال عال را شهروندان اسرائیل تشکیل میدهند.[۱۷] در سال ۲۰۰۶ میلادی، شرکت هواپیمایی ال عال اعلام کرد که به نسبت سال قبل، ۴۴٫۶ میلیون دلار کمتر درآمد داشته و در کل ۱ میلیارد و ۶۶۵ میلیون دلار، درآمد کسب کرده است.[۱۸] هماکنون شرکت هواپیمایی ال عال با چهار شکایت حقوقی روبرو است که دو مورد از آن در دادگاههای ناحیه در ایالات متحده آمریکا طرح شده است و در صورت محکوم شدن در هر دو مورد شکایت، موظف به پرداخت حداکثر ۱۷۶٫۲ میلیون دلار جریمه خواهد بود.[۱۹] ال عال سالیانه مبلغی بالغ بر یکصد میلیون دلار را برای مطابقت با دستورات ایمنی و امنیتی شاباک هزینه میکند.[۲۰]
ال عال در سال ۲۰۰۷ میلادی، سالن استراحت اختصاصی خود را در فرودگاه شارل دوگل پاریس افتتاح کرد. در اواخر همین سال، سالنهای استراحت اختصاصی شرکت هواپیمایی ال عال در فرودگاه هیترو لندن و فرودگاه جان اف. کندی نیویورک نیز افتتاح شدند.[۲۱] ال عال همچنین در سال ۲۰۰۷ میلادی، ۲ فروند بوئینگ ۷۷۷-۲۰۰ اس بسیار پیشرفته را برای تقویت ناوگان هوایی خود، به مبلغ ۱ میلیارد شیکل (۳۵۰ میلیون دلار آمریکا) خریداری کرد. دو فروند بوئینگ خریداری شده به نام شهرهای سدروت و کریات شمونه نامگذاری شدند.[۲۲][۲۳]
در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۰۸ میلادی، هواپیمایی ال عال از برنامهاش برای آغاز پروازهای مستقیم از فرودگاه بینالمللی بن گوریون به فرودگاه بینالمللی سائوپائولو در کشور برزیل خبر داد. مدت زمان پرواز تلآویو به سائوپائولو، ۱۴٫۵ ساعت اعلام شده است.[۱]
[ویرایش] سالن استراحت شاه داوید
«سالن استراحت شاه داوید» (به انگلیسی: King David Lounge) نام سالن استراحت اختصاصی شرکت هواپیمایی ال عال است که برای مسافرانی که بلیط «کلاس تجارتی» و یا «کلاس درجه یک» پروازهای ال عال را تعبیه کردهاند، در نظر گرفته شده است.
در حال حاضر پنج سالن استراحت اختصاصی شرکت هواپیمایی ال عال در ترمینالهای فرودگاه بن گوریون تلآویو، فرودگاه جان اف. کندی نیویورک، فرودگاه هیترو لندن، فرودگاه شارل دوگل پاریس و فرودگاه بینالمللی لسآنجلس به پذیرایی از مسافران «کلاس تجارتی» و یا «کلاس درجه یک» پروازهای ال عال اشتغال دارند.[۲۴]
تمامی سالنهای استراحت شاه داوید در فرودگاههای یاد شده، انوع مشروبات الکلی، خوراک سرپایی، روزنامهها و نشریات اسرائیلی و بینالمللی را به صورت رایگان در اختیار میهمانان خود قرار میدهند. همچنین برخی از سالنهای استراحت شاه داوید، دارای اینترنت رایگان، به صورت وای-فای هستند. سالن استراحت شاه داوید در ترمینال شماره ۳ فرودگاه بینالمللی بن گوریون دارای قسمتی جداگانه است که درآنجا تلفن راه دور، حمام، جکوزی و ماساژ پوست به صورت رایگان در اختیار میهمانان «کلاس درجه یک» گذاشته میشود.[۲۵]
[ویرایش] ربایش هواپیما
در تاریخ 6 سپتامبر 1970 یک فروند بوئینگ 707 به شماره پرواز 219 از آمستردام به نیویورک توسط دو فلسطینی به نامهای پاتریک آرگوئلو و لیلا خالد مورد ربایش قرار گرفت.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منبع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ El Al introduces direct flight to Brazil (یدیعوت اخرونوت)
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ اسراییل در کشاکش سنت و تجدد (رادیو زمانه)
- ↑ The Israeli Connection: Whom Israel Arms and why. Benjamin Beit-Hallahmi. I.B.Tauris. 1988. ISBN 1-85043-069-1 pp.12
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ سخنگوی دولت اولمرت در برنامه رادیو اسرائیل: «سود دو ملت ایران و اسرائیل آن است که در برابر تندروی مذهبی بایستند و نگذارند ترور پیروز شود» (وزارت امور خارجه اسرائیل)
- ↑ El-Al, Israel's Airline, Gates of Jewish Heritage
- ↑ امروز در تاریخ (آفتاب)
- ↑ تاریخچه شرکت هواپیمایی ال عال
- ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ El Al at a Turning Point; A Mirror of Israel's Divisions (نیویورک تایمز)
- ↑ Sde Dov / Tel Aviv, Global Security
- ↑ تاریخ یهودیان اتیوپیایی (کتابخانه مجازی یهودی)
- ↑ Operation Solomon – Aliyah of Ethiopian Jewry (1991) (وزارت مهاجرت اسرائیل)
- ↑ El Al flies olim on first direct charter (اورشلیم پست)
- ↑ ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ EL AL Israel Airlines' History، شرکت هواپیمایی ال عال
- ↑ . Retrieved on 2007-05-07.
- ↑ ActionBase Implementation: A Case Study, Action Base
- ↑ . Retrieved on 2007-06-23.
- ↑ . 2008-02-11. Retrieved on 2008-02-23.
- ↑ Standard & Poor's El Al Income Statement Data
- ↑ What irks El Al passengers (هاآرتص)
- ↑ Business in Brief- Transport minister: El Al to be compensated for surrendering its monopoly (هاآرتص)
- ↑ El Al opens King David lounge in Paris (یدیعوت اخرونوت)
- ↑ . 2007-09-17. Retrieved on 2007-10-20.
- ↑ . 2007-07-31. Retrieved on 2007-10-20.
- ↑ El Al King David Lounge (وبگاه رسمی شرکت هواپیمایی ال عال)
- ↑ El Al King David Lounge Spa (وبگاه رسمی شرکت هواپیمایی ال عال)
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ال عال موجود است. |