اسیدپاشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قربانی اسیدپاشی، کامبوج

اسیدپاشی یکی از انواع شدید خشونت بوده که بیشتر علیه زنان صورت گرفته و ممکن است در مواردی منجر به مرگ قربانی نیز شود[۱][۲][۳].

در افغانستان، در دوران حکومت طالبان مدرسه‌های دخترانه تعطیل شده و اسیدپاشی بر صورت دختران مدرسه‌ای مرسوم شده بود[۴]. در بنگلادش اسیدپاشی معمولاً شکلی از خشونت خانگی است.[۵] در ایران تقریباً در ۹۰درصد موارد اسیدپاشی، قربانی زنان هستند.[۶] برخی از خواستگارانی که در روابط عاشقانه شکست می‌خورند با اسیدپاشی بر صورت زن موردنظرشان (به قصد تخریب زیبایی وی) انتقامگیری می‌کنند[۱]. برخی از کارشناسان قوانین مربوط به اسیدپاشی را به اندازه کافی بازدارنده نمی‌دانند.[۷]

برای ترمیم محل اسیدپاشی باید شخص آسیب دیده از مواد پروئینی زیاد استفاده کند.[۸]

قربانیان[ویرایش]

  • مهناز کاظمی به دلیل دادن دادخواست طلاق، توسط شوهرش مورد حمله اسیدپاشی قرار گرفت. او ۲۱ بار صورتش را عمل جراحی کرده و پزشکان برای ساختن بینی یک ماه دست چپ وی را به صورتش وصل کرده بودند. محمد مصطفایی وکیل دادگستری وکالت وی را به صورت رایگان به عهده گرفت و توانست پس از سه ماه از زمان وقوع جرم مقدمات دستگیری همسر فراری مرتکب جرم را فراهم کند. مهناز اکنون به صورت ناشناس با دو دختر خردسالش در محلی مخفی زندگی می‌کند.[۹]
  • آمنه بهرامی یک مهندس الکترونیک است که بعد حادثه اسیدپاشی، با وجود ۱۷ بار عمل جراحی، بینایی و پوست صورتش را از دست داد. خواستگار او به دلیل شنیدن «جواب نه» به صورت آمنه اسید پاشید.[۱۰][۱۱]
  • سارا، دختری ۲۶ ساله بود که مردی موتورسوار در خیابان راه را بر او بست و بر صورتش اسید پاشید. سارا به بیمارستان منتقل شد اما درگذشت. انگیزه اسیدپاشی و هویت موتورسوار فاش نشد.[۱]
  • داریوش اقبالی خوانندهٔ ایرانی از قربانیان اسیدپاشی بوده‌است.[۱۲]
  • سید داوود روشنایی، در سال ۸۴ به دست یک مرد ناشناس و به دلایل نامعلومی قربانی اسید پاشی شد. او در این حادثه چشم چپ خود را از دست داد و گردن، قسمت‌هایی از قفسه‌سینه، دست و پایش نیز در این حادثه دچار صدماتی شد این درحالی است که چشم راستش نیز دارای بینایی ۲۰ درصدی است.[۱۳]
  • بامداد اواخر اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۰ مردم روستای «برات‌آباد» شهرستان بم با صدای فریادهای «کمک» زنی جوان به نام سمیه روبرو شدند که بلند فریاد می‌زد: «سوختم» و از مردم درخواست آب می‌کرد. هرچند همسایه‌ها در لحظات اولیه تصور می‌کردند که این زن ۲۴ ساله دچار برق‌گرفتگی شده‌است، اما هنگامی که صورت تخریب شده او و دختر دو و نیم ساله‌اش رعنا را دیدند متوجه شدند که این زن قربانی اسیدپاشی شوهر معتادش شده‌است. [۱۴]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «اسیدپاشی جان یک دختر را گرفت». رادیو زمانه، ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۸. 
  2. مجتبی در قم به جرم اسیدپاشی به صورت مرد دیگر نابینا می‌شود
  3. LOVE IS ALL - ماجرای اسیدپاشی به صورت داریوش
  4. «در قندهار بر صورت دختران دانش‌آموز اسید پاشیده شد». وب‌گاه کانون زنان ایرانی، ۲۲ آبان ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۸. 
  5. «A Voice for the Victims». اشپیگل، ۰۳/۱۷/۲۰۰۶. بازبینی‌شده در ۸ آوریل ۲۰۰۹. 
  6. «راهکارهای قانونی مجازات اسیدپاشی». روزنامه همشهری (بازنشر در وبگاه آفتاب)، ۲۷ آذر ۱۳۸۴. بازبینی‌شده در ۸ آوریل ۲۰۰۹. 
  7. محمد مصطفایی. «آیا قوانین اسیدپاشی بازدارنده‌اند؟». وبگاه روزنامه جام جم، ۱۱ آذر ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۸ آوریل ۲۰۰۹. 
  8. «چگونه به قربانیان اسیدپاشی کمک کنیم». سایت بیدارزنی. 
  9. فریده غائب. «مهناز؛ یک قربانی اسیدپاشی در انتظار بیست و یکمین عمل جراحی». کانون زنان ایرانی، ۳۰ اسفند ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۸ آوریل ۲۰۰۹. 
  10. «تصاویری از یک قربانی اسیدپاشی در دادگاه». شهاب‌نیوز، ۲۰ مرداد ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۸ آوریل ۲۰۰۹. 
  11. «اعترافات پسر اسیدپاش در برابر دختر قربانی». وب‌گاه ایرانیان انگلستان، ۷ آذر ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۸ آوریل ۲۰۰۹. 
  12. وبلاگ خواندنی‌های مجله‌های قدیمی به نقل از مجله ستارهٔ سینما، شمارهٔ ۲۳۰، اردیبهشت ۱۳۵۷
  13. خبرگزاری دانشجویان ایران)
  14. خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)