داروخانه

داروخانه محل فروش دارو است. عرضهٔ دارو و وسایل بهداشتی در داروخانه‌ها رایج است. در صورتی‌که داروی مورد نیاز خطرناک باشد و یا استفاده از آن نیاز به نظر پزشک داشته باشد، داروخانه حتماً از مشتری نسخه پزشک را درخواست می‌کند. داروخانه باید زیر نظر داروساز اداره شود. در همین راستا، یک داروساز که به آن مسوول فنی داروخانه گفته می‌شود همواره در داروخانه حضور دارد و چگونگی مصرف دارو، عوارض جانبی و موارد دیگر را برای بیمار توضیح می‌دهد. همچنین داروساز می‌تواند در صورت مشاهده تداخل دارویی شدید، از پیچیدن نسخه خودداری کرده و نسخه را به پزشک مرجوع نماید.

ایرانیان باستان مار را نشانهٔ زندگی و سلامتی می‌دانستند و جام را نشانهٔ دوستی. آنها در جشن‌ها و مراسم، شربت را در جامی می‌ریختند و به نشانهٔ سلامتی می‌نوشیدند به کسی که حال خوشی نداشت و در بستر بود بیمار (بی زندگی و سلامتی) می‌گفتند. بنابراین مار که سمبل زندگی بود در جام سلامتی، نشان تندرستی و شفا محسوب می‌شد. در معماری مساجد به‌خصوص در سر درب‌ها هم از این طرح به صورت مارپیچ که در جام میرزد استفاده شده است. چون معتقد بودند انسان‌های بیمار (از لحاظ روحی) در مسجد از قید بندها رهایی میابند و شفای معنوی پیدا می‌کنند.

اولین مغازه داروخانه عمومي هشتم ژوئيه در سال 707 ميلادي در شهر بغداد تاسیس و در غرب حدود قرن هجدهم بوده است. پيش از تأسيس داروخانه، پزشكان - خود دارو به بيمار مي دادند. نخستين دانشكده داروسازي جهان در سال 1821 در فيلادلفيا داير شد.

جُستارهای وابسته

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ داروخانه موجود است.

• اشکال دارویی و نحوه تجویز آنها