داروخانه

داروخانه محل فروش دارو است. عرضهٔ دارو و وسایل بهداشتی در داروخانه‌ها رایج است. در صورتی‌که داروی مورد نیاز خطرناک باشد و یا استفاده از آن نیاز به نظر پزشک داشته باشد، داروخانه حتماً از مشتری نسخه پزشک را درخواست می‌کند. داروخانه باید زیر نظر داروساز اداره شود. در همین راستا، یک داروساز که به آن مسوول فنی داروخانه گفته می‌شود همواره در داروخانه حضور دارد و چگونگی مصرف دارو، عوارض جانبی و موارد دیگر را برای بیمار توضیح می‌دهد. همچنین داروساز می‌تواند در صورت مشاهده تداخل دارویی شدید، از پیچیدن نسخه خودداری کرده و نسخه را به پزشک مرجوع نماید.

ایرانیان باستان مار را نشانهٔ زندگی و سلامتی می‌دانستند و جام را نشانهٔ دوستی. آنها در جشن‌ها و مراسم، شربت را در جامی می‌ریختند و به نشانهٔ سلامتی می‌نوشیدند به کسی که حال خوشی نداشت و در بستر بود بیمار (بی زندگی و سلامتی) می‌گفتند. بنابراین مار که سمبل زندگی بود در جام سلامتی، نشان تندرستی و شفا محسوب می‌شد. در معماری مساجد به‌خصوص در سر درب‌ها هم از این طرح به صورت مارپیچ که در جام میرزد استفاده شده است. چون معتقد بودند انسان‌های بیمار (از لحاظ روحی) در مسجد از قید بندها رهایی میابند و شفای معنوی پیدا می‌کنند. اولین مغازه داروخانه عمومی هشتم ژوئیه در سال ۷۰۷ میلادی در شهر بغداد تاسیس و در غرب حدود قرن هجدهم بوده است. پیش از تأسیس داروخانه، پزشکان - خود دارو به بیمار می‌دادند. نخستین دانشکده داروسازی جهان در سال ۱۸۲۱ در فیلادلفیا دایر شد.

داروهای OTC

داروخانه جدید در پراگ پایتخت کشور چک

داروهای OTC به داروهایی گفته می‌شود که بنا به کارایی و خواص آن نیازی به نسخه پزشک معالج نیست و بیمار می‌تواند جهت دسترسی به آن دارو مستقیما به داروخانه مراجعه نماید."otc" مخفف کلمه over-the-counter است به معنای فروش دارو بدون نسخه پزشک که عموما در برگیرنده داروهای مسکن و بر طرف کننده علائم سرماخوردگی است که شخص با خوردن بی مورد آن داروها مشکل خاصی برایش پیش نمی‌آید.

نگارخانه

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

جستارهای وابسته

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ داروخانه موجود است.

• اشکال دارویی و نحوه تجویز آنها