اسماعیل فصیح
| اسماعیل فصیح | |
|---|---|
| زادروز | ۲ اسفند ۱۳۱۳[۱] تهران |
| درگذشت | ۲۵ تیر ۱۳۸۸ تهران |
| ملیت |  ایران |
| پیشه | نویسنده و مترجم |
| همسر | آنابل کمپل (متوفی) پریچهر عدالت[۲] |
| فرزندان | سالومه و شهریار[۳] |
اسماعیل فصیح (۲ اسفند ۱۳۱۳ در تهران - ۲۵ تیر ۱۳۸۸ در تهران) داستاننویس و مترجم ایرانی بود. رمانهای شراب خام، داستان جاوید، ثریا در اغما و درد سیاوش از مهمترین آثار او بهشمار میروند.
محتویات |
[ویرایش] زندگی
اسماعیل فصیحزاده[۴] در سال ۱۳۱۳ در محله درخونگاه تهران (شهید اکبرنژاد فعلی) زاده شد. او دوران تحصیلات خود را در دبستان عنصری و سپس در دبیرستان رهنما سپری کرد.[۱]
فصیح پس از تحصیلات عالی در آمریکا[۵] به ایران برگشت و از سال ۱۳۴۲ درشرکت ملی نفت ایران در مناطق نفت خیز جنوب بهعنوان کارمند بخش آموزش، به کار پرداخت و در سال ۱۳۵۹ با سمت استادیار دانشکده نفت آبادان بازنشسته شد. فصیح در مجموع به مدت ۱۹ سال در این شرکت به خدمت مشغول بود.[۶]
فصیح از آن به بعد به دلیل تخریب منزل مسکونیاش در آبادان به تهران مهاجرت کرد. او گهگاه در بخش برنامههای آموزشی زبان تخصصی و گزارش نویسی صنعت نفت خدمت میکرد.[۷] وی در ۲۵ تیر ۱۳۸۸ در بیمارستان شرکت نفت تهران به دلیل مشکل عروق مغزی درگذشت.[۸]
[ویرایش] آثار
آثار فصیح همواره مورد استقبال کتابخوانان ایران بودهاست. اما معمولاً کارهایش در بین منتقدین ادبی با استقبال جدی روبرو نمیشد. برخی دیگر او را یکی از معدود نویسندگان ایرانی میدانند که هم در جذب مخاطبین خاص و هم مخاطبین عام موفق بودهاست.
بسیاری از داستانهای فصیح در ارتباط مستقیم با تجربیات زندگی شخصی اوست. بگفته خودش «جلال آریان» در داستان «عشق و مرگ»، شباهتی تمام با نویسنده دارد. چراکه در زندگی واقعی نویسنده هم آنابل کمبل اولین همسر فصیح سر زا رفت. عشق فصیح به آنابل و جوانمرگی همسرش، تأثیری عمیق بر او و نوشتههایش گذاشت.
آثار فصیح بگفته خودش از احمد محمود، محمدعلی جمالزاده و بزرگ علوی تأثیر پذیرفتهاست که خودش مستقیم به این مسئله اشاره کردهاست. او همچنین علاقه زیادی به آثار صادق چوبک، فروغ فرخزاد، و ارنست همینگوی داشت.[۹]
- شراب خام (۱۳۴۷)
- دل کور (۱۳۵۱)
- داستان جاوید (۱۳۵۹)
- ثریا در اغما (۱۳۶۳) ترجمه انگلیسی در لندن (۱۹۸۵)، ترجمه عربی در قاهره (۱۹۹۷)
- درد سیاوش (۱۳۶۴)
- زمستان ۶۲ (۱۳۶۶) ترجمه آلمانی (۱۹۸۸)،
- شهباز و جغدان (۱۳۶۹)
- فرار فروهر (۱۳۷۲)
- باده کهن (۱۳۷۳)
- اسیر زمان (۱۳۷۳)
- پناه بر حافظ (۱۳۷۵)
- کشته عشق (۱۳۷۶)
- طشت خون (۱۳۷۶)
- بازگشت به درخونگاه (۱۳۷۷)
- کمدی تراژدی پارس (۱۳۷۷)
- لاله برافروخت (۱۳۷۷)
- نامهای به دنیا (۱۳۷۹)
- در انتظار (۱۳۷۹)
- گردابی چنین حایل (۱۳۸۱)
- تلخکام (۱۳۸۶) [۱۰]
[ویرایش] مجموعه داستانها
- خاک آشنا (۱۳۴۹)
- دیدار در هند (۱۳۵۳)
- عقد و داستانهای دیگر (۲۵۳۷=۱۳۵۷)
- برگزیده داستانها (۱۳۶۶)
- نمادهای دشت مشوش (۱۳۶۹).
[ویرایش] ترجمهها
- وضعیت آخر
- بازیها؛ روانشناسی روابط انسانی اثر اریک برن
- ماندن در وضعیت آخر
- استادان داستان
- رستمنامه
- خودشناسی به روش یونگ
- تحلیل رفتار متقابل در رواندرمانی
- شکسپیر «زندگی/خلاصه کل اثار/ هملت
- خواهر کوچیکه اثر ریموند چندلر[۱۱]
[ویرایش] منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ «زندگینامه: اسماعیل فصیح (۱۳۱۳-۱۳۸۸)» (فارسی). همشهری آنلاین. بازبینیشده در ۲۶ تیر ۱۳۸۸.
- ↑ «تشخیص غلط اورژانس حال فصیح را وخیم تر کرد» (فارسی). خبرگزاری مهر، ۲۰ فروردین ۱۳۸۶. بازبینیشده در ۲۶ تیر ۱۳۸۸.
- ↑ «اسماعیل فصیح درگذشت» (فارسی). خبرگزاری کتاب ایران، ۲۶ تیر ۱۳۸۸. بازبینیشده در ۲۶ تیر ۱۳۸۸.
- ↑ «اسماعیل فصیح هم به خاطرهها پیوست» (فارسی). خبرگزاری میراث فرهنگی، ۲۶ تیر ۱۳۸۸. بازبینیشده در ۲۶ تیر ۱۳۸۸.
- ↑ نوشآذر، حسین. ادبیات جنگ -۶؛ اسماعیل فصیح، رادیو زمانه، ۲۹ شهریور ۱۳۸۵ (بازبینی ۲۱ تیر ۱۳۸۶)
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامMNوارد نشدهاست. - ↑ نمادهای دشت مشوش(۱۳۶۹)، انتشارات صفی علیشاه، پشت جلد
- ↑ اسماعیل فصیح درگذشت ایلنا
- ↑ فقدان اسماعيل فصيح سوریه کبیری، واشینگتن پریسم
- ↑ خبرگزاری مهر. «تلخکام» تازهترین رمان اسماعیل فصیح منتشر شد، ۹ تیر ۱۳۸۶ (بازبینی ۲۱ تیر ۱۳۸۶).
- ↑ Iran Newspaper
[ویرایش] پیوند به بیرون
- زندگینامه اسماعیل فصیح، وبگاه آی کتاب
- شبی با اسماعیل فصیح، وبگاه جن و پری؛
- وقایعنگاری در چهارچوب رمان، یادداشتی از پدرام رضاییزاده، وبگاه ناتور.
- مصاحبهای با اسماعیل فصیح در ایسنا.
- ويژه اسماعیل فصیح در ماهنامه مهرهرمز | به کوشش علیرضا عطاران
