پرش به محتوا

کیانوش رستمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
کیانوش رستمی
کیانوش رستمی پس از کسب مدال طلای المپیک ۲۰۱۶
اطلاعات شخصی
نام بومیکیانوش رستمی
ملیتایران و کوزوو
زاده۱ مرداد ۱۳۷۰
۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۹۱ (۳۵ سال)
اسلام آباد(کرمانشاه)
قد۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
وزن۹۴ کیلوگرم (۲۰۷ پوند)
ورزشی
کشورایران کوزوو
ورزشوزنه‌برداری
رویداد(ها)۹۶ کیلوگرم
بهترین(های) فردی
سابقه مدال
به نمایندگی از ایران
وزنه‌برداری مردان
المپیک تابستانی
مدال طلا – جایگاه اولریو ۲۰۱۶۸۵ کیلوگرم
مدال نقره – جایگاه دوملندن ۲۰۱۲۸۵ کیلوگرم
قهرمانی جهان
مدال طلا – جایگاه اولپاریس ۲۰۱۱۸۵ کیلوگرم
مدال طلا – جایگاه اولآلماتی ۲۰۱۴۸۵ کیلوگرم
مدال نقره – جایگاه دومهیوستون ۲۰۱۵۸۵ کیلوگرم
بازی‌های آسیایی
مدال نقره – جایگاه دوماینچئون ۲۰۱۴۸۵ کیلوگرم
قهرمانی آسیا
مدال طلا – جایگاه اولتاشکند ۲۰۲۱۸۹ کیلوگرم
مدال نقره – جایگاه دومتونگلینگ ۲۰۱۱۸۵ کیلوگرم
مدال نقره – جایگاه دومپیونگتائک ۲۰۱۲۸۵ کیلوگرم

کیانوش رستمی (زادهٔ ۱ مرداد ۱۳۷۰) وزنه‌بردار اهل ایران است. او موفق به کسب نشان طلای مسابقات المپیک ریو ۲۰۱۶ و عنوان نایب قهرمانی مسابقات المپیک لندن ۲۰۱۲ شده‌است. رستمی همچنین عنوان قهرمانی رقابت‌های قهرمانی جهان ۲۰۱۱ و ۲۰۱۴ را در کارنامه دارد. او در سال ۲۰۲۵ با پرچم کشور کوزوو در مسابقات جهانی شرکت کرد.

اوایل زندگی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

کیانوش رستمی در سال ۱۳۷۰ در شهرستان اسلام‌آباد استان کرمانشاه به دنیا آمد و از همان کودکی در ورزش‌های مختلف به فعالیت پرداخت.

او در مقطع دبیرستان وارد رشتهٔ کامپیوتر شد و در همان رشته دیپلم خود را گرفت اما پس از آن تصمیم گرفت که در دانشگاه حسابداری بخواند و مدتی نیز به عنوان دانشجو رشتهٔ حسابداری در دانشگاه سما کرمانشاه به تحصیل پرداخت، اما پس از مدتی منصرف شد و با وارد شدن به دنیای ورزش و وزنه‌برداری و کسب افتخارات فراوان در ورزش در مقطع لیسانس رشتهٔ تربیت بدنی در دانشگاه آزاد اسلامی ادامه تحصیل داد و لیسانس تربیت بدنی را کسب نمود.

کیانوش رستمی از همان دوران نوجوانی در رشته‌های ورزشی مانند شنا، واترپلو، ژیمناستیک و کاراته فعالیت داشت و در ژیمناستیک در سطح استانی به مقام قهرمانی رسید اما آنچه که باعث شد به رشتهٔ وزنه‌برداری روی آورد حضور و تشویق برادر بزرگترش بود.

علی‌اکبر شیرزادی نخستین مربی وی در کرمانشاه بود که نقش زیادی در کشف استعداد و پیشرفت رستمی داشت.

کیانوش رستمی در خصوص نخستین مسابقه وزنه‌برداری که شرکت کرده‌است می‌گوید:

«۱۱ ساله بودم که در مسابقات استانی وزنه‌برداری در کرمانشاه شرکت کردم و توانستم در دو ضرب با حدود ۵۰ کیلوگرم مقام سوم را کسب کنم و از همان‌جا بود که به وزنه‌برداری علاقه‌مند شدم.»[۱]

فعالیت ورزشی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۰۸

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

کیانوش رستمی در سن ۱۷ سالگی در دستهٔ ۶۹ کیلوگرم مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۰۸ در کانازاوا ژاپن به روی تخته رفت و با مهار وزنهٔ ۱۳۱ کیلوگرمی در یک‌ضرب دهم شد. رستمی در دو ضرب موفق به مهار هیچ‌یک از وزنه‌هایش نشد و در دوضرب و مجموع رتبه‌ای را به‌دست نیاورد.

مسابقات قهرمانی جوانان جهان ۲۰۱۰

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

کیانوش رستمی در وزن ۷۷ کیلوگرم مسابقات جهانی در رده جوانان که در صوفیه بلغارستان برگزار شد توانست در حرکت یک ضرب وزنهٔ ۱۶۰ کیلوگرمی و در دو ضرب وزنهٔ ۱۸۷ کیلوگرمی را مهار کند و به نشان طلای یک‌ضرب و دوضرب و مجموع جوانان جهان دست یابد.[۲]

بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رستمی در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ گوانگ‌ژو نمایندهٔ ایران در دستهٔ ۸۵ کیلو بود که با مهار وزنهٔ ۱۶۵ کیلوگرمی در یک‌ضرب پنجم و وزنهٔ ۲۰۰ کیلوگرمی در دوضرب ششم شد. وی با مجموع ۳۶۵ کیلوگرم به عنوانی بهتر از ششمی دست پیدا نکرد.[۳]

مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۰

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رستمی در مسابقات جهانی ۲۰۱۰ در آنتالیا ترکیه در یک‌ضرب با مهار وزنهٔ ۱۶۱ کیلوگرمی برنز گرفت و در دوضرب رکورد ۱۹۳ کیلوگرمی را به ثبت رساند و پنجم شد. رستمی با رکورد مجموع ۳۵۴ کیلوگرم به مقام چهارم وزن ۷۷ کیلوگرمی مردان دست یافت.[۴]

مسابقات قهرمانی جوانان جهان ۲۰۱۱

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رستمی در مسابقات جوانان جهان در شهر پنانگ مالزی در وزن ۸۵ کیلوگرم به روی تخته رفت و با مهار وزنه‌های ۱۶۸ کیلوگرمی در یک‌ضرب و ۲۱۰ کیلوگرمی در دوضرب صاحب نشان‌های نقره یک‌ضرب و طلای دوضرب و مجموع مسابقات شد. پس از مسجل شدن قهرمانی رستمی و کسب مدال طلای وی در حرکات دو ضرب و مجموع، این وزنه‌بردار دو بار پیاپی به وزنه ۲۱۹ کیلوگرمی که در واقع رکورد جهان محسوب می‌شد حمله کرد که در نهایت با ناکامی در مهار آن نتوانست پس از ۱۷ سال رکورد وزنه‌بردار چینی را جابجا کند.[۲]

مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۱۱

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

کیانوش در مسابقات وزنه‌برداری قهرمانی آسیا در تانلینگ چین با مهار وزنه‌های ۱۶۲ در یک‌ضرب، ۲۰۱ در دوضرب و مجموع ۳۶۳ پس از لو یونگ چینی که سه نشان طلای مسابقات را به‌دست‌آورد، در رتبهٔ دوم قرار گرفت.[۵][۶]

مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۱

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

کیانوش رستمی در دستهٔ ۸۵ کیلوگرم مسابقات جهانی پاریس ۲۰۱۱ موفق شد با مهار وزنهٔ ۱۷۳ کیلوگرمی پس از آندری ریباکو از بلاروس و آدریان زیلینسکی از لهستان در رده سوم حرکت یک‌ضرب قرار بگیرد. رستمی در دوضرب توانست در حرکت نخست خود وزنهٔ ۲۰۹ کیلوگرمی را بالای سر ببرد و نشان طلای دوضرب و مجموع را از آن خود کند. رستمی در حرکات دوم و سوم خود در دوضرب برای مهار وزنهٔ ۲۱۹ کیلویی ناموفق بود.[۷][۸]

مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۱۲

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رستمی در مسابقات آسیایی در شهر پیونگ‌تائک کره‌جنوبی موفق شد طلای یک‌ضرب را با مهار وزنهٔ ۱۷۲ کیلویی و نقره دوضرب را با مهار وزنهٔ ۲۱۱ کیلویی از آن خود کند. وی در این مسابقات پس از سهراب مرادی که با مجموع ۳۸۸ ک‌گ قهرمان شد قرار گرفت و مدال نقره وزن ۸۵ ک‌گ را به گردن آویخت.

مسابقات المپیک ۲۰۱۲

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

بسیاری روی مدال آوری رستمی در المپیک ۲۰۱۲ حساب ویژه‌ای باز کرده بودند و از او به عنوان یکی از شانس‌های اصلی ایران برای کسب مدال این رقابت‌ها نام می‌بردند.[۹] وی در دستهٔ ۸۶ کیلوگرم در این رقابت‌ها شرکت کرد و به نشان نقره رسید. رستمی در رقابت‌های المپیک لندن ۲۰۱۲ پس از آدریان زیلینسکی که با مهار ۳۸۵ ک‌گ وزنه، توانست مدال طلای مسابقات را به‌دست‌آورد در رتبه دوم قرار گرفت و نشان نقره المپیک را از آن خود کرد. رستمی که در لندن با مهار وزنه‌های ۱۷۱ و ۲۰۹ کیلوگرمی مدال برنز گرفته بود با تأیید دوپینگ آپتی آئوخادوف روسی و نایب قهرمان المپیک لندن در وزن ۸۵ ک‌گ، از سوی کمیته بین‌المللی المپیک، مدال نقره رقابت‌ها را از آن خود کرد.[۱۰]

بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

کیانوش رستمی در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ در اینچئون در دستهٔ ۸۵ کیلوگرم مردان پس از تیان تائو در سکوی دوم ایستاد. رستمی در یک‌ضرب وزنه‌های ۱۶۶ و ۱۷۲ کیلوگرمی را بالای سر برد و در دوضرب در حرکت نخست ۲۰۸ ک‌گ را به ثبت رساند اما دو بار در مهار وزنهٔ ۲۱۲ کیلویی ناموفق بود و تیان تائو از چین که همانند وزنه‌بردار ایرانی دو بار در مهار وزنهٔ ۲۱۲ کیلویی ناموفق بود توانست در حرکت سوم وزنهٔ ۲۱۸ کیلویی را مهار کند و در مجموع با زدن رکورد مجموع ۳۸۱ ک‌گ مدال طلای مسابقات را از دستان رستمی خارج کند.[۱۱]

مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۴

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رستمی در رقابت‌های جهانی ۲۰۱۴ در آلماتی قزاقستان در حرکت یک‌ضرب وزن ۸۵ ک‌گ با رکورد ۱۷۸ ک‌گ پس از ایوان مارکف از بلغارستان دوم شد. وی در دوضرب پس از آن که دوبار وزنهٔ ۲۱۲ کیلویی را انداخت، در آخرین حرکت خود توانست ۲۱۳ ک‌گ را بالای سر ببرد و ضمن کسب نشان طلای حرکت دوضرب با رکورد مجموع ۳۹۱ ک‌گ، عنوان نخست وزن ۸۵ کیلوگرم را به‌دست بیاورد. ایوان مارکوف از بلغارستان با رکورد ۳۹۰ و آرتم اوکولوف از روسیه هم با رکورد ۳۸۵ ک‌گ نشان‌های نقره و برنز این دسته را از آن خود کردند.[۱۲]

مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۵

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رستمی در مسابقات جهانی هیوستون آمریکا در وزن ۸۵ ک‌گ در یک‌ضرب با ثبت رکورد ۱۷۳ ک‌گ پس از تیان تائو چینی و آرتم اوکولوف روسی سوم شد و در دوضرب، درحالی که تیان تائو سه حرکت ناموفق داشت با مهار وزنهٔ ۲۱۴ کیلویی در حرکت نخست پس از اوکولوف دوم شد. رستمی در حرکت دوم و سوم خود نتوانست وزنه‌های ۲۱۸ و ۲۱۹ کیلویی را مهار کند. در رکورد مجموع این وزن، اوکولوف از روسیه و رستمی از ایران و آپتی آئوخادوف از روسیه به ترتیب سکوهای اول تا سوم را از آن خود کردند.[۱۳]

جام فجر ۲۰۱۶

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رستمی در رقابت‌های بین‌المللی جام فجر در وزن ۸۵ کیلوگرم با رکورد ۱۷۵ و ۲۲۰ در یک‌ضرب و دوضرب و ۳۹۵ کیلوگرم در مجموع رکورد دوضرب و مجموع جهان را از آن خود کرد.[۱۴]

مسابقات المپیک ۲۰۱۶

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

کیانوش رستمی که دو نشان طلای جهانی را در کارنامهٔ خود داشت یکی از امیدهای اصلی کاوران ایران در المپیک ریو ۲۰۱۶ برای کسب مدال طلا بود. رستمی در وزن ۸۵ ک‌گ این رقابت‌ها به روی تخته رفت و در یک‌ضرب وزنه‌های ۱۷۴ و ۱۷۹ کیلویی را بالای سر برد اما در مهار وزنهٔ ۱۸۲ کیلویی ناکام ماند. وی در دوضرب پس از آن که وزنه ۲۱۵ کیلویی را انداخت در حرکت دوم توانست این وزنه را مغلوب قدرت خود کند و در حرکت سوم وزنهٔ ۲۱۷ کیلویی را مهار کرد و انتقام بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ را از تیان تائو گرفت و به قهرمانی المپیک ۲۰۱۶ رسید. در پایان مسابقات این وزن رستمی از ایران با رکورد مجموع ۳۹۶ کیلوگرم بالاتر از تائو از چین با رکورد ۳۹۵ ک‌گ و دنیس اولانوف از قزاقستان با رکورد ۳۹۰ قرار گرفت و طلای مسابقات المپیک را به گردن آویخت. همچنین او با ثبت این رکورد، توانست رکورد مجموع جهان و المپیک در وزن ۸۵ کیلوگرم مردان را که به نام خودش بود ارتقا دهد.[۱۵][۱۶][۱۷]

حراج مدال طلای المپیک

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

پس از وقوع زلزله در سال ۱۳۹۶ در استان کرمانشاه رستمی مدال طلای خود را برای کمک به زلزله زدگان این استان به حراج گذاشت.[۱۸]

رستمی در پیامی دربارهٔ این کار خود نوشت:

اینجانب کیانوش رستمی فرزند کوچک این ملت بزرگ که هنوز در این چند روز خواب به چشمانم نیامده بر خود وظیفه دانستم قدمی هر چند کوچک برای هموطنان زلزله زده کشورم پرداخته و مدال طلای بازی‌های المپیک ۲۰۱۶ ریو را که در واقع متعلق به همین مردم است به آن‌ها بازگردانده و برای کمک به مردم زلزله زده غرب کشور به حراج بگذارم و عواید حاصل از آن را به این عزیزان اختصاص دهم.[۱۹]

مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۷

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

کیانوش رستمی در مسابقات جهانی آناهایم ۲۰۱۷ وزنهٔ ۱۷۹ کیلویی را مهار کرد و نقرهٔ یک‌ضرب را به گردن آویخت. اما در دوضرب در مهار وزنه‌های ۲۱۲، دو بار و ۲۱۵ کیلوگرمی، یک مرتبه ناکام بود و به رتبه‌ای دست نیافت.[۲۰]

بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رستمی در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ در جاکارتا در وزن ۹۴ کیلوگرم به روی تخته رفت و درحالی که در یک‌ضرب وزنهٔ ۱۷۵ کیلویی را مهار کرده بود و وزنهٔ ۱۸۵ کیلویی را در حرکت آخر انداخته بود، در دوضرب در مهار وزنه‌های ۲۱۸ و ۲۲۰ کیلویی ناکام ماند و در مجموع به رتبه‌ای دست نیافت. سهراب مرادی در این دسته قهرمان شد.[۲۱]

مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۹

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

کیانوش رستمی که در رقابت‌های جهانی ۲۰۱۸ به دلیل مصدومیت حاضر نبود، در مسابقات جهانی ۲۰۱۹ در شهر پاتایا در تایلند در یک‌ضرب نتوانست در سه حرکت خود وزنهٔ ۱۸۰ کیلوگرمی را مهار کند و از جدول رقابت برای کسب نشان یک‌ضرب و مجموع دستهٔ ۹۶ کیلوگرم خارج شد. وی پس از ناکامی در یک‌ضرب از شرکت در حرکت دوضرب انصراف داد. در این مسابقات تیان تائو از چین با رکورد مجموع ۴۱۰ کیلوگرمی قهرمان شد. فارس ابراهیم الباخ از قطر و آنتون پلیسنوی از گرجستان هم دوم و سوم شدند.[۲۲][۲۳]

تمرینات انفرادی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

کیانوش رستمی پیش از المپیک ریو ۲۰۱۶ تصمیم گرفت به صورت انفرادی به تمرینات خود بپردازد و در تمرینات و اردوهای تیم‌ملی وزنه‌برداری ایران شرکت نمی‌کرد و با هدایت مربی شخصی خودش که برادرش کوروش رستمی بود در مسابقات حاضر می‌شد که همین موضوع باعث اعتراض‌های بسیاری از سوی منتقدانش شد.[۲۴] منتقدان دلیل عدم موفقیت او پس از المپیک ریو را ناشی از «غرور وی و عدم شرکت در تمرینات تیم‌ملی و تنهایی‌اش به خاطر همین غرور» می‌دانند.[۲۵][۲۶][۲۷]

سعید آقایی نویسندهٔ ورزشی روزنامهٔ ایران ورزشی پس از اوت شدن رستمی در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۹ متنی انتقادی با عنوان «سالاری که شکست» نگاشت و در آن به عدم حضور رستمی در تمرینات و اردوهای تیم‌ملی و باخت‌های او انتقاد کرد:

دست‌هایش را دور هالتر وزنه چفت می‌کند، وزنه را لیفت می‌کند و روی سینه می‌برد و ناگهان بدون بالای سر بردن آن را رها می‌کند و می‌اندازد. این حکایت مکرر کیانوش رستمی، سالار این سال‌های وزنه‌برداری است. مردی بعد از یک جین مدال جهانی و المپیک، ناگهان ساز مخالف کوک کرد و بدل به سولوئیست ناموزون ارکستر ورزش شد. همو که بعد از مدال‌هایش در برابر دوربین‌ها با تفرعن و خودشیفتگی ادعا می‌کرد این مدال فقط و فقط نتیجهٔ تلاش‌های خود اوست و هیچ بنی بشری از سرمربی گرفته تا فدراسیون تا حتی مجموعهٔ ورزش در آن ذره‌ای سهم نداشته. کیانوش به اندازه‌ای این گزاره از اساس غلط را تکرار کرد که به این باور رسید که مدال‌ها و موفقیت‌هایش نتیجهٔ کیفیت اوست و از همین رو به همه پشت کرد تا تنها باشد، تنها تمرین کند و تنها وزنه بزند.

ایالت خودمختار کیانوش در این سال‌ها به اندازه‌ای خودگردان شده بود که حتی دیگر برای فدراسیون شان و جایگاهی قائل نبود و هرگز نپذیرفت زیر بیرق کسی قرار بگیرد و همه را پس زد. از حسین توکلی گرفته تا سجاد انوشیروانی و حالا محمدحسین برخواه. همه آنهایی که روزگاری قهرمان جهان و المپیک بوده‌اند و مسیری که این روزها رستمی در آن شلتاق می‌کند را با تاخت و تاز رفته‌اند و چمدان افتخاراتشان از کیانوش کمتر نیست. او حتی علی مرادی، وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک را به هیچ گرفت تا جزیرهٔ تنهایی‌اش بزرگ و بزرگتر شود.

مسیری که انتهای آن از دور پیدا بود و به ناکجاآباد ناکامی ختم می‌شد. ایالت خودمختار کیانوش تا بدانجا پیش رفت که حتی خانواده‌اش را هم در آن دخیل کرد آنجا که برادرش را بدون یک روز سابقه در ورزش و فردی که در زندگی‌اش حتی دست به میله هالتر نزده را به عنوان مربی معرفی کرد و شرط گذاشت که بدون او وزنه نمی‌زند! توریستی در قامت مربی که برای حضورش در آنهایم آمریکا ۳ ماه تمام کاروان وزنه‌برداری را معطل ویزای خان داداش شدند تا سالار به وزنه زدن روی تخته رقابت‌های جهانی رضایت دهد.

نتیجه این همه کج روی، خودمختاری و تمامیت‌خواهی اما سقوط آزاد و آرام رستمی از اوج بود. ستاره‌ای که ابتدا طلای جهان را از کف داد و در ادامه حقیقت در جاکارتا به او سیلی زد. آنجا که در بازی‌های آسیایی در میان بهت و حیرت اوت کرد و وزنه‌ها را یکی پس از دیگری انداخت تا اوت کند اما آقای سالار سیلی حقیقت را به هیچ گرفت و در جزیره تنهایی‌اش آنقدر ادامه داد تا این ناکامی تلخ را این بار در مقیاس جهانی و در پاتایا تکرار کند.

آنجا که روی تخته جهانی، در مهار وزنهٔ ۱۸۰ کیلو سه بار پیاپی ناکام ماند، در پشت صحنه درگیری خانوادگی را جلوی دوربین‌ها عیان کرد و دست آخر روی تخته معرکه گرفت و برای داوران خط و نشان کشید تا سقوط محض و تمام عیار یک ستاره ورشکسته را به نظاره بنشینیم. سالاری که نه تنها از اسب، که حالا از اصل هم به زیر افتاده؛ یک خود ویرانگری بزرگ که تنها افسوس و غبن را به همراه دارد.[۲۸]

جام فجر ۲۰۲۰

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رستمی در مسابقات جام فجر ۲۰۲۰ که یکی از مراحل گزینشی المپیک توکیو ۲۰۲۰ بود و در رشت برگزار شد، در دستهٔ ۹۶ کیلوگرم شرکت کرد و در مهار وزنه‌های ۱۷۵ کیلوگرمی (۲بار) و ۱۷۷ کیلوگرمی در حرکت یک ضرب ناکام ماند و این‌بار هم مانند رقابت‌های قهرمانی جهان ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ و بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ رتبه‌ای به دست نیاورد و بدین ترتیب شانس وی برای حضور در المپیک ۲۰۲۰ بسیار کاهش یافت.[۲۹][۳۰]

سال مکان وزن یکضرب (کیلوگرم) دوضرب (کیلوگرم) مجموع رتبه
۱ ۲ ۳ رتبه ۱ ۲ ۳ رتبه
بازی‌های المپیک
2012بریتانیا لندن، بریتانیا۸۵ کیلوگرم171174174420921421433802
2016برزیل ریو دو ژانیرو، برزیل۸۵ کیلوگرم174179182121521521713961
قهرمانی جهان
2010ترکیه آنتالیا، ترکیه۷۷ کیلوگرم1611651653193198۱۹۸5354۴
2011فرانسه پاریس، فرانسه۸۵ کیلوگرم169173176320921921913821
2014قزاقستان آلماتی، قزاقستان۸۵ کیلوگرم173176178221121221313911
2015ایالات متحده آمریکا هیوستون، ایالات متحده آمریکا۸۵ کیلوگرم173178178321421821923872
2017ایالات متحده آمریکا آناهیم، ایالات متحده آمریکا۸۵ کیلوگرم1701741742212212۲۱۵------
2019تایلند پاتایا، تایلند۹۶ کیلوگرم180180180--------------
2022کلمبیا بوگوتا، کلمبیا۸۹ کیلوگرم1701741742206212212۵380۴
بازی‌های آسیایی
2010چین گوانگ‌ژو، چین۸۵ کیلوگرم1591621655200205۲۰۵6365۶
2014کره جنوبی اینچئون، کره جنوبی۸۵ کیلوگرم166166172120821221223802
2018اندونزی جاکارتا، اندونزی۹۴ کیلوگرم1751751852218220220------
قهرمانی آسیا
2008ژاپن کانازاوا، ایشیکاوا، ژاپن۶۹ کیلوگرم126131۱۳۳۱۰------------
2011چین تانگلینگ، چین۸۵ کیلوگرم157162166219319820123632
2012کره جنوبی پیونگتائک، کره جنوبی۸۵ کیلوگرم168172175220121121623832
2020ازبکستان تاشکند، ازبکستان۸۹ کیلوگرم167176176220620621623731
جام فجر
2016ایران تهران، ایران۸۵ کیلوگرم170175--1210220--13951
جام قطر
2019 قطر دوحه، قطر۹۶ کیلوگرم172177178121022022524032
قهرمانی جوانان جهان
2010بلغارستان صوفیه، بلغارستان۸۵ کیلوگرم152157160118218718713471
2011مالزی پنانگ، مالزی۸۵ کیلوگرم162168171220420421013781

تجلیل و تقدیر

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

از کیانوش رستمی به همراه چند تن دیگر به عنوان «مشاهیر کرد» در تیر ۱۳۹۸ در کنگره جهانی مشاهیر کرد تجلیل و تقدیر شد. به وی نشان «شهروند طلایی» اعطا شد.[۳۱]

  1. جام‌جم آنلاین. «کیانوش رستمی: می‌خواهم در ۴ المپیک متوالی روی سکو بایستم».
  2. 1 2 همشهری آنلاین. «زندگینامه کیانوش رستمی».
  3. «وزنه‌برداری ایران در بازی‌های آسیایی گوانجو». دویچه وله فارسی. ۲۰ آبان ۱۳۸۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. «کیانوش رستمی، پدیده ۱۹ ساله وزنه‌برداری جهان». رادیو فردا. ۲ مهر ۱۳۸۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. تابناک (۲۶ فروردین ۱۳۹۰). «کیانوش رستمی نقره دسته ۸۵ کیلو را گرفت». تابناک.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. «وزنه‌برداری در آسیا و اروپا». بی‌بی‌سی فارسی. ۳۰ فروردین ۱۳۹۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. «کیانوش رستمی قهرمان جهان شد». عصر ایران. ۲۱ آبان ۱۳۹۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. «کیانوش رستمی، وزنه‌بردار ایرانی، در پاریس مدال طلا گرفت». بی‌بی‌سی فارسی. ۲۱ آبان ۱۳۹۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. «امیدهای ایران در لندن؛ کیانوش رستمی (وزنه‌برداری)». بی‌بی‌سی فارسی. ۴ مرداد ۱۳۹۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. «کیومرث هاشمی خبر داد: مدال نقره کیانوش رستمی در المپیک لندن تأیید شد». خبرگزاری مهر. ۲۷ آذر ۱۳۹۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. «گزارش خبرنگار مهر از اینچئون؛ رستمی به مدال نقره رسید/ وزنه‌بردار چینی یک طلا و یک برنز را از ایران گرفت!». خبرگزاری مهر. ۲ مهر ۱۳۹۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. «کیانوش رستمی قهرمان جهان شد». جام جم آنلاین. ۲۲ آبان ۱۳۹۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. «وزنه‌برداری قهرمانی جهان - هیوستون؛ کیانوش رستمی به مدال نقره رسید/ طلا در مشت نماینده ایران بود ناشر = خبرگزاری مهر». ۵ آذر ۱۳۹۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. «کیانوش رستمی رکورد جهان را شکست». ورزش ۳. ۱۱ خرداد ۱۳۹۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  15. «ویدیو/کیانوش رستمی قهرمان المپیک شد». ایسنا. ۲۳ مرداد ۱۳۹۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  16. «اولین مدال طلای کاروان ورزشی ایران/کیانوش رستمی قهرمان المپیک شد». ایلنا. ۲۳ مرداد ۱۳۹۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  17. «کیانوش رستمی قهرمان المپیک شد». دویچه وله فارسی. ۲۳ مرداد ۱۳۹۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  18. «کیانوش رستمی برای کمک به زلزله‌زدگان مدال طلای را به حراج می‌گذارد». تسنیم. ۲۳ آبان ۱۳۹۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  19. «برای کمک به زلزله زدگان؛ مدال طلای المپیک کیانوش رستمی به حراج گذاشته شد». خبرگزاری مهر. ۲۳ آبان ۱۳۹۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  20. «مسابقات وزنه‌برداری قهرمانی جهان: کیانوش رستمی اوت شد/ میری در جایگاه هفتم ایستاد». خبرگزاری مهر. ۱۳ آذر ۱۳۹۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  21. «شاهکار مرادی در جاکارتا با رکوردشکنی/ رستمی اوت شد!». العالم. ۳ شهریور ۱۳۹۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)[پیوند مرده]
  22. «وزنه‌برداری قهرمانی جهان – تایلند؛ ناکامی بزرگ کیانوش رستمی در مسابقات جهانی/ آقای مدعی «اوت» شد!». خبرگزاری مهر. ۲ مهر ۱۳۹۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  23. «کیانوش رستمی در قهرمانی جهان اوت شد!/از دوضرب هم انصراف داد/کیانوش رستمی از جدول یکضرب و مجموع مسابقات وزنه‌برداری قهرمانی جهان اوت شد». آفتاب نیوز. ۲ مهر ۱۳۹۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  24. «زهتاب: بدن کیانوش رستمی از فرم قهرمانی خارج شده‌است». ایلنا. ۱۱ بهمن ۱۳۹۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  25. «نوشیروانی در گفتگو با میزان: تمرینات انفرادی کیانوش، مصداق هزاردرصدی «ورزشکار سالاری» است/ اعضای شورای فنی وزنه‌برداری به دنبال فریب افکار عمومی هستند». خبرگزاری میزان. ۲۳ اسفند ۱۳۹۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  26. «وزنه‌برداری قربانی خودخواهی و غرور کیانوش». مشرق نیوز. ۳ شهریور ۱۳۹۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  27. «یکی باید گوش کیانوش رستمی را بکشد!». رجا نیوز. ۵ شهریور ۱۳۹۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  28. سعید آقایی (۳ مهر ۱۳۹۸). «تکرار ناکامی رستمی در وزنه‌برداری؛ سالاری که شکست». ایران ورزشی.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  29. «شوک به سبک کیانوش/ رستمی باز هم اوت کرد». ایسنا. ۱۴ بهمن ۱۳۹۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  30. «وزنه‌برداری جام فجر؛ کیانوش رستمی اوت کرد». تسنیم. ۱۴ بهمن ۱۳۹۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  31. «۳۰ نفر از مشاهیر کرد و کردشناسان تجلیل شدند». خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency. ۲۰۱۹-۰۷-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]