محمد نصیری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمد نصیری

مدال‌ها
شرکت‌کنندهٔ کشور  ایران
وزنه برداری مردان
بازی‌های المپیک
طلا مکزیکوسیتی ۱۹۶۸ ۵۶ ک‌گ
نقره مونیخ ۱۹۷۲ ۵۶ ک‌گ
برنز مونترال ۱۹۷۶ ۵۲ ک‌گ
مسابقات جهانی
طلا مکزیکوسیتی ۱۹۶۸ ۵۶ ک‌گ
طلا ورشو ۱۹۶۹ ۵۶ ک‌گ
طلا کولومبوس ۱۹۷۰ ۵۶ ک‌گ
طلا هاوانا ۱۹۷۳ ۵۲ ک‌گ
طلا مانیل ۱۹۷۴ ۵۲ ک‌گ
نقره مونیخ ۱۹۷۲ ۵۶ ک‌گ
برنز برلین ۱۹۶۶ ۵۶ ک‌گ
برنز لیما ۱۹۷۱ ۵۶ ک‌گ
برنز مونترال ۱۹۷۶ ۵۲ ک‌گ
بازی‌های آسیایی
طلا بانکوک ۱۹۶۶ ۵۶ ک‌گ
طلا بانکوک ۱۹۷۰ ۵۶ ک‌گ
طلا تهران ۱۹۷۴ ۵۲ ک‌گ
مسابقات آسیایی
طلا مانیل ۱۹۷۱ ۵۶ ک‌گ

محمد نصیری سرشت (زادهٔ ۱۳۲۴ در تهران) ملقب به «خروس طلایی ایران» و «هرکول ایرانی»، وزنه‌بردار سبک‌وزن ایرانی و صاحب چندین مدال مختلف رقابت‌های جام جهانی، المپیک و آسیایی است.

وی پرافتخارترین وزنه‌بردار ایران و آسیا به‌شمار می‌آید و توانسته‌است ۱۸ رکورد جهانی را به نام خود ثبت کند. وی در سال ۲۰۰۰ ازسوی فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری به‌عنوان یکی از ۱۰ وزنه‌بردار برتر جهان معرفی شد.[۱]

زندگی شخصی[ویرایش]

نصیری در یک خانوادهٔ فقیر و در یکی از محله‌های جنوبیِ شهر تهران، که «صابون‌پزخانه» نام داشت، متولد شد. پدرومادرش او را به پرورشگاه امین‌آباد سپردند و مدتی بعد پدرش فوت کرد، اما مادر و خواهرش، به‌ویژه پس از شهرتش، با او در ارتباط بودند.

خاطرات[ویرایش]

نصیری می‌گوید: «پدرم را به‌آن‌شکل ندیده‌ام و اصلاً چیزی از او یادم نمی‌آید؛ حتی نمی‌دانم قبرش کجاست. با مادرم هم هیچ‌وقت زندگی نکرده‌ام. برخی مواقع برای دیدنم به باشگاه کیان می‌آمد. یک بار وقتی می‌خواستم برای بازی‌های آسیایی بروم، مادرم مریض بود. ازطرف فدراسیون مادرم را در بیمارستان بستری کردند. وقتی از مسابقات برگشتم، از فرودگاه مستقیم مرا به بیمارستان بردند و در آنجا مادرم را بغل کردم و بوسیدمش و گفتم: مادر جان، ببین پسرت قهرمان شده، و مدال طلا را نشانش دادم. گفت: مادر، این حرف‌ها چیه می‌زنی؟! سرت کلاه گذاشته‌اند و این حلبی را بهت داده‌اند. برو دنبال کار و زندگی. گفتم: مادر، در تشک پول می‌خوابانمت. البته نه من پولدار شدم و نه او به آرزویش رسید».[۲]

دوران ورزشی[ویرایش]

وی وزنه‌برداری خود را از باشگاه کیان تهران آغاز کرد و از همان باشگاه موفق شد به تیم ملی وزنه‌برداری ایران راه پیدا کند. محمد نصیری برای ثبت‌نام در باشگاه به ده تومان پول نیاز داشت که برای آن به مادر و خواهرش مراجعه کرد، اما آنها از پرداخت ده تومان، که در آن زمان مبلغ زیادی بود، امتناع کردند و وزنه‌برداری را بیهوده دانستند. در آن شرایط، یکی از بستگان خانوادهٔ نصیری به نام بانو عزیزه سیاهپوش ده تومان را به او داد.[۳]

وی در سال ۱۳۸۶ و با حکم بهرام افشارزاده، به‌همراه مسعود قاسمی به‌عنوان مربی تیم ملی وزنه‌برداری نوجوانان ایران منصوب شد.[۴]

مدال‌ها[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]