کلبعلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

طایفه کلبعلی یا علی زائی، از طوایف سیستانی است که خود را از اعقاب حمزه عموی پیامبر اسلام و در نتیجه از نژاد عرب می‌دانند. سال‌ها پس از کشته‌شدن حمزه، یکی از نوادگان وی به نام نیکه در جنگ با هند در ناحیه کلکته کشته شد و در همان‌جا به خاک سپرده شد که براساس ادعای مطلعین طایفه کلبعلی، آرامگاه وی زیارتگاه مسلمین هند است.

کلبعلی از نوادگان علی نیکه‌است که پس از وی افراد زبده‌ای چون مولاداد و محمدخان و محمد اسماعیل خان وجود داشته‌اند که پسران محمداسماعیل خان بعد از کشته شدن پدرشان در هرات و چخانسور افغانستان مسکن گزیدند و شاخه‌های هراتی و چخانسوری را بوجود آوردند.

غیبی خان پسر محمدخان و برادرزاده وی به نام محمد، به همراهی جمعی از افراد قبیله خویش به سیستان ایران کوچ کرده و در یک منطقه جنگلی و بلامنازعه به کار دامداری و کشاورزی پرداختند. غیبی خان در منطقه مذکور، ده کلبعلی را به نام پدری شان بنیان کردند و سالهای زیادی مسکن و مأوای طایفه کلبعلی‌ها بود. بعدها به علت هجوم ریگ‌های روان و بادهای ۱۲۰ روزه، این طایفه به شهرهای زابل، زاهدان، گوهرکوه، بندرعباس، مشهد و نواحی شمال کشور (ترکمن صحرا) کوچ کردند.

از نام آوران طایفه کلبعلی به کریم خان می‌توان اشاره نمود که در دوران ناامنی افغانستان، با دوازده هزار خانوار راهی ترکستان شد و در آنجا به مقام‌های عالی رسید پس از انقلاب روسیه، دولت از ایل کریم خان خواست تا دختران را به مدرسه بفرستد اما وی بر اثر تعصبات قومی-مذهبی از کلیه مناسبات و مقام‌ها چشم پوشید و به همراه طایفه خویش مصمم بازگشت به افغانستان شد. این امر سبب شد تا دولت روسیه از طریق هوا و زمین به تعقیب وی بپردازد و او با مقاومت و به روش جنگ و گریز خود را به سرخس ایران رساند. این ر خداد توسط مردان مطلع طایفه رخشانی که هم پیمتن کلبعلی بوده‌اند مورد تأیید می‌باشد. ورود کریم خان به سرخس مورد قبول دولت ایران واقع نشد و در نتیجه نیروهای دولتی ایران به ایل کریم خان دستور عقب‌گرد دادند. کریم خان به هر ترتیب از روسیه عقب‌نشینی و به افغانستان پناهنده شد. افغان‌ها نیز او را به کابل فرستاده و تحت نظر قرار دادند؛ و ایل و طایفه وی را در ناحیه شاه آباد هرات مستقرنمودند. در جریان جنگ کریم خان با روس‌ها، زنان وی کشته شدند و او با دختری از هرات افغانستان ازدواج کرد که نتیجه آن دو فرزند به نام‌های عبدالحسین خان و عبدالعزیزخان شد. عبدالحسین خان بزرگ و رئیس طایفه کلبعلی در چخانسور است.

منابع[ویرایش]

  • کتاب زادسروان سیستان – رئیس‌الذاکرین- ناشر نشر فرهنگ سیستان- چاپ۱۳۷۰