اقوام و طایفه‌های سیستان و بلوچستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اقوام و طایفه‌های سیستان و بلوچستان، به اقوامی گفته می‌شود که در استان سیستان و بلوچستان سکونت داشته‌اند و یا زندگی می‌کنند و از لحاظ ساختار طایفه‌ای، قومی و نوع سکونت به پانزده گروه تقسیم می‌شوند.

  • طوایفی که منتسب به محیط زیست اولیه خودشان هستند، شامل دلخکی، دلارامی، گرگ، سرگزی و خاراکوهی، که به ترتیب ازمناطق دلخک، بیابان گرگ، شوره‌گزها و خارکوه واقع در مجاورت هیرمند سرچشمه می‌گیرند.
  • طوایفی که قبل از ویرانی سیستان آنجا بوده‌اند اما توسط تیمور اجباراً به مناطق دیگر منتقل شده‌اند، شامل جمشیدی و بختیاری
  • طوایفی که در اطراف زاهدان و در کوه ها زندگی میکردند و یکی از اصیل ترین قوم های بلوچ هستند مرودزهی نارویی {هم اکنون بیشتر مردم این قوم پراکنده شده اند}
  • طوایف شهرستان سوران که بومی بلوچستان هستند:دهانی-باهورزهی-محمدی سوران-هیبت زهی-رضازهی-ملازهی-صاحبدادزهی-میرمرادزهی-مسکانزهی-جهاندیده-محمودی-پورمند-بهرامی-هونکزهی—بارانزهی-دهواری -سپاهی-رییسی-امرا-ملکزاده-ملازاده-نعمت اللهی و...

طوایف و قومیت‌های دیگری نیز در سیستان و بلوچستان وجود دارند که عبارت‌اند از: {{دهانی(سردارزهی)]] (({باهورزهی})) ارباب • اربابی (صیادی) • اردنی  • شنبه زهی  • اله دو (اله دو) • بارانی (بارنی) • جنگی  • جنگی زهی • بامری •  • مرودزهی • براهویی • برخوردار • پودینه (پودنه) • دولفظه یا دولوزه (مشترک بین سنچولی و پودینه) • گنجعلی • درگی • جدیدالاسلام نومسلمان (اصالتاً هندوی مسلمان شده) • چاری • چشک • حیدری • خدری • دره‌ای • درهی • راز • راهداری • ریگی • رئیس • زرهی • سرحدی • سرگلزایی • سیاه سری • شیخ • پیری • عارفی • فخیره • فراهی • قهقایی • (کاظمی حسین آبادی)  • کاشانی • کوهکن • سندگل • گدا • ته کر • تیلر • جمالزایی • گبول الگو:گرگ گرگیچ  • نوتانی (نوتانی) • [طایفه سالاری]طایفه سالارزهی؛که ریاست این طایفه رامرحوم کدخدامحمدجان سالارزهی برعهده داشتند]]) • بندانی • کته لوک • شیبک • مشکار (موشکار) و خمر (خمبر) • [[شهنوازی((یارمحمد زهی).

منبع[ویرایش]

  • غلامعلی رئیس الذاکرین. زادسروان سیستان. چاپ چاپ ۱۳۷۰ مشهد. نشرفرهنگ سیستان.