بامدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بامدی، از طایفه‌های سیستانی استان سیستان و بلوچستان می‌باشد.

بامدی‌ها معتقدند که در عهد سلطان محمود غزنوی، جدشان از ایل بختیاری و ممسنی شیراز به سیستان کوچ نموده و در منطقه قلعه کاه سیستان سکونت گزیدند.عده‌ای از مردم این طایفه در روستای خمک از توابع منطقه شهرکی و نارویی زابل و جمال آباد علیا روستای ده عزیز و ده علیخان طاووس از توابع سیادک زابل سکونت دارند. شغل مردم این روستاها کشاورزی است.بامدی ها در اصل لربختیاری بوده از شاخه هفت لنگ باب دورکی. ایشان به جهت کشمکش ها و جنگها در طول تاریخ به سیستان مهاجرت نموده اند. عده ای از آنها نیز به افغانستان و پاکستان گسیل شده و در آن مکان سکنی گزیده اند.بامدی در اصل مخفف کلمه بابااحمدی است که در گویش لری به آن بامدی نیز میگویند. بامدی ها یکی از شاخه های بزرگ و قدرتمند ایل بختیاری در طول تاریخ خود بوده اند که بسیاری از کشور گشایی ها و فتوحات به دست ایشان صورت گرفته است.

تیره‌های بامدی[ویرایش]

  • بشتر بامدی‌ها مذهب تسنن دارند.
  • بامدی‌های ساکن روستای خمک، شیعه هستند.
  • بامدی‌های قلعه کاه، تا منطقه سربیشه و حوالی بیرجند پراکنده‌اند.
  • بامدی‌های سالاری، در چاه سالار از توابع نیشابور ساکن هستند.
  • بامدی‌های مدائنی، در منطقه عرب خانه بیرجند سکونت دارند و شیعه هستند.


منبع[ویرایش]

  • غلامعلی رئیس الذاکرین. زادسروان سیستان. چاپ ۱۳۷۰.