ده‌مرده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

طایفه ده‌مرده یا دهمرده یکی از طوایف بزرگ سیستان ایران می‌باشد. بخشی از طائفه ده مرده از زمان غزنویان به چهارمحال و بختیاری تبعید شدند که امروزه به عنوان عشایر گله دار دهکردی معروف هستند.

بیوگرافی[ویرایش متنی]

براساس نوشته جی.پی. تیت، دسته‌ای از اجداد ده‌مرده‌های سیستان به عنوان رزمیان وجنگجویان میربولان خان از سند پاکستان و عده‌ای دیگر این طایفه از منطقه نوشکی و چاه گه به دنبال مراتع و در جستجوی تأمین چراگاه برای دام هایشان، وارد سیستان شدند و به ساکنین منطقه دلتای هیرمند یاساکنین کرانه هیرمند ملحق شدند. نورمحمدخان، خان محمد، پیرمحمد و دوستمحمد چهار برادر هستند که از نوه‌های میربولان خان محسوب می‌شوند.ضمناً میربولان خان دارای سه فرزند به نام‌های خان محمد، درخواست و احمد بوده که خان محمد و خواست، تسنن و احمد شیعه شده‌است.

تیره‌های ده مرده[ویرایش متنی]

  • کدخدا زبرده، یکی از نوادگان دوست محمد بود که پس یک درگیری طولانی با افغان‌ها، به وسیلهٔ مامورین دولتی افغانستان دستگیر و با جمعی از افراد قبیله اش به ده فرنگ تبعید شدند و پس از آزادی در کابل مستقر و اعقاب وی در آن مکان سکونت کردند.
  • تمینی، ایشان در منطقه سیاه بند افغانستان ساکن هستند و کارشان دامداری است.همچنین به ده مرده‌های نوشکی و چاهگه نیز تمینی گفته می‌شود.اما در مناطق پاکستان به نام عمرانی مشهور هستند.
  • دیانی، ده مرده‌های خاش، ایرانشهر و سراوان که از نمری آباد سند پاکستان به این منطقه آمده‌اند.

منابع[ویرایش متنی]

  • سیستان، جی.پی.تیت، باهتمام رییس‌الذاکرین،۱۳۶۲
  • زاد سروان سشستان(شرح منثور و منظوم احوال طوایف سیستان)، غلامعلی رییس‌الذاکرین،۱۳۷۰
  • عشایر سیستان و بلوچستان، ایرج افشار سیستانی،۱۳۷۰
  • فارسنامه ناصری، میرزا حسن حسینی فسایی، تصحیح و تحشیه از دکتر منصور رستگار فسایی،۱۳۶۷
  • ناسخ التواریخ (تاریخ قاجاریه)، محمدتقی لسان الملک سپهر، به اهتمان جمشید کیانفر،۱۳۷۷
  • تاریخ عباسی یا روزنامه ملا جلال، ملا جلال الدین منجم، بکوشش سیف الله وحیدنیا ، ۱۳۶۶
  • آثار پیش از تاریخ و دوران تاریخی و مشاهیر ممسنی، حسن حبیبی فهلیانی،۱۳۸۴
  • ارجان و کوهگیلویه، هانس گاوبه، ترجمه سعید فرهودی، تحشیه و تصحیح احمد اقتداری،۱۳۵۹