کف‌پوش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از کفپوش)
پرش به: ناوبری، جستجو

کف‌پوش به رویه‌ها و لایه‌هایی که بر روی کف یک ساختمان یا هر مکان دیگر پوشانده شود کفپوش می‌گویند. کفپوش‌ها در شاخه‌ای از صنعت به نام کفسازی کاربرد دارند.


ریشه انگلیسی کفپوش (pavement) از کلمه لاتین pavimentum به معنی کف یا سطح کوبیده شده و یا منفجر ani, به روشپیاده رو قیدیمی فرانسوی می باشد.[۱] معنای کف/سطح کوبیده شده ، قبل از تبدیل شدن آن به یک کلمه انگلیسی منسوخ شده بود.[۲]

انواع کاربرد[ویرایش]

کفپوش به عنوان یک پوشش برای پوشاندن کف و سطوح در محوطه های باز (خارج از ساختمان) و کارهای عمرانی استفاده میگردد.

کفپوش‌ها در بسیاری از زمین‌های ورزشی و همچنین برخی استخرها (برای جلوگیری از سر خوردن) به کار می‌روند. در برخی زمینهای فوتبال از کفپوشهای چمن‌نما استفاده می‌شود. در خودرو نیز به منظور جلوگیری از ارتعاش، راحتی پا، نظافت و ... از کفپوشهای از جنس الیاف پلی پروپیلن استفاده می‌شود.

انواع کف‌پوش[ویرایش]

کفپوش‌ها بنا به جنس ماده بکار رفته می‌تواند در انواع زیر باشد:

  • در ساختمانهای مسکونی:

سنگ (مرمر، گرانیت و غیره)، لاستیک، پی وی سی، کاشی، چوب (پارکتمخمل، موکت، فرش و غیره.

  • در صنعت:

پشم‌شیشه، نایلون، چوب پنبه، پشم، ورقه (فلزی)، وینیفلکس و وینیل گرانیت، سیمان، بتن، رزین اپوکسی و کفپوش اپوکسی و گرانیت اپوکسی و غیره. کفپوش‌ها بنا به کاربردشان به گونه‌های زیر بخش می‌شوند:

کفپوش اپوکسی بشکل مایع هست که پس از خشک شدن بدون درز بوده و بهداشتی هستند، مقومت سایشی بالا و چسبندگی و ... باعث شده تا در صنایع مختلف و بیمارستانها کاربرد زیادی دارد. کفپوشهای متحرک امکان کنترل دما و جریان هوای محیط را ممکن می‌سازد، همچنین کابلهای برق و داده‌ها توسط این کفپوشها محافظت و نگهداری می‌شوند.

مصالحی که به عنوان کفپوش مورد استفاده قرار میگیرد شامل آسفالت ، بتن (سنگفرش) ، سنگ طبیعی ، قلوه سنگ ،سنگ مصنوعی ، آجر ، کاشی و گاهی چوب می باشد. در معماری و طراحی فضاهای باز ، کفپوش به عنوان یک پوشش سفت و محکم در پیاده روها ، سطح جاده ها ، پاسیو ، حیاط و غیره استفاده میگردد.

استفاده از کفپوش تحت یک الگو (طراحی) خاص مثل موزاییک در عموما توسط رومیان استفاده میشد.

کفپوش ،سنگفرش ، پازل[ویرایش]

استفاده از کفپوش بتنی در یک الگوی دایره ای
استفاده از کفپوش بتنی در یک الگوی مستطیل شکل

کفپوشهایی ازقبیل سنگفرش، کاشی، آجر، آجر بتنی عموما به عنوان پوشش سطوح در فضای باز استفاده می شوند. سنگفرشهای بتنی در کارخانه، از طریق اختلاط بتن با برخی ترکیبات رنگی و ریختن در قالب و گرفتن شکل قالب ساخته می شوند. نحوه اجرا و زیرسازی بدین صورت است که ابتدا یک بتن استاندارد به عنوان پوشش اولیه ریخته شده و روی آن شن و ماسه پخش شده و بعد سنگفرش مطابق الگوی مناسب روی آن اجرا و چیده می شود. هیچ نوع چسب و یا ملاتی غیر از وزن خود سنگفرش و لبه های آن به عنوان نگهدارنده آنها استفاده نمی شود. از سنگفرشها می توان برای ساخت جاده ها، ورودی ماشین روی خانه ها، پاسیو، پیاده رو و هرگونه معابر درفضای باز استفاده کرد.

به هم پیوسته بتن[ویرایش]

سنگفرش با الگوی در هم قفل شده در مسیر ماشین روی خانه

یکی از انواع کفپوشها، مدل در هم قفل شونده می باشد.این نوع خاص از کفپوش, که به عنوان کفپوش چند قطعه نیز شناخته می شود، در طول دو دهه اخیر به عنوان یک جایگزین پرکاربرد برای آجر و بتن در ایالات متحده ظهور کرده است.[۳]

سنگفرشهای چند قطعه ای برای هزاران سال استفاده می شدند. جاده هایی که رومیان با استفاده از سنگفرش ساخته اند هنوز هم وجود دارد. ولی استفاده از آنها از اواسط سال 1940 که کفپوشها با بتن تولید شدند منسوخ شد. استفاده از آنها از کشور هلند[۳] آغاز شد تا تمام جاده های ساخته شده انعطاف پذیر باشند زیرا این کشور زیر سطح دریا قرار دارد و زمین آن حرکت میکند، جابجا می شود و نشست میکند. بتن ریزی گزینه خوبی نیست زیرا ترک خواهد خورد. قطعات مجزای سنگفرش که به جای بتن در ماسه نصب می شود خیلی بهتر از بتن کارآیی دارد.[۳] قبل از اینکه کفپوش از بتن ساخته شوند از سنگ واقعی یا آجرهای تولیدی با خاک رس استفاده می شد.

اولین سنگفرش بتنی دقیقا به شکل آجر ساخته شد با ابعاد 4" 8" (10 سانتی متر x 20 سانتی متر) و این مدل به نام سنگ هلند نام گذاری شد و هنوز هم هست. این مدل آجری به مدل بسیار محکم و مقرون به صرفه تبدیل شد.

کفپوش از جنس سنگ[ویرایش]

کفپوشهای سنگی نوع دیگری از کفپوش است. این نوع از کفپوشها بخاطر ارزش بالایی که به دلیل زیبایی دارند و همچنین استحکام و دوام بالا، به طور گسترده در ساختمان ها و محوطه سازی ها استفاده می شوند. کفپوشهای سنگی از انواع سنگها از جمله: تراورتن ، سنگ آهکی، بازالت،ماسه سنگ و گرانیت ساخته می شوند..[۴]

تراورتن به دلیل با دوام بودن و داشتن تخلخل کمتر نسبت به سایر سنگها، در مقابل نور مستقیم خورشید خنک می ماند به همین دلیل به عنوان انتخاب محبوب برای استفاده در استخر، پاسیو و گردشگاهها و مناطق تفریحی تبدیل شده است. تراورتن در مقابل نمک مقاوم است و نور خورشید را کمتر منعکس می کند. کفپوشهای گرانیتی برای استفاده در فضاهای باز بسیار مناسب است چراکه بسیار مستحکم و متراکم می باشد و در مقابل سایش بسیار مقاوم می باشد. کفپوش های آهکی از برش بلوک های سنگ آهک طبیعی که از صخره های رسوبی در کوهها و بستر دریاها استخراج میشود، ساخته می شوند. سنگ آهک به دلیل داشتن تنوع رنگ طبیعی مورد استقبال است. کفپوشهای ماسه ای از سنگ طبیعی مشتق شده و برای استفاده در پیاده رو, پاسیو و حیاط کاربرد دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]