سقف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سقف کلیسای جامع ولز، انگلستان.

سقف به سطح بالایی یک اتاق یا یک سازه گویند. در ساختمان‌های یک طبقه سقف برای محافظت از نور آفتاب، برودت، باران و برف و در ساختمان‌های چند طبقه علاوه بر این کار برای جداسازی طبقات از یکدیگر استفاده می‌شود به گونه‌ای که سقف یکی زمین دیگری محسوب می‌شود. در مناطق سردسیر ارتفاع سقف تا کف معمولاً کم می‌باشد تا محل راحتتر گرم شود و در مناطق گرمسیر به خاطر جریان داشتن هوا عموماً ارتفاع سقف زیادتر می‌باشد.

بندانگشتی

انواع سقف[ویرایش]

انواع سقف کاذب[ویرایش]

  • سازه نمایان
  • سقف مشبک با تایل فلزی
  • سقف مشبک با تایل گچی
  • سقف کاذب یکپارچه
  • سازه پنهان
  • تایل گچی ساده
  • تایل گچی آکوستیک
  • سقف کاذب به صورت باکس
  • انواع تایلهای گچی
  • سقف کاذب به صورت باکس و نور مخفی
  • سقف کاذب (pvc)

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]