کارت آبی (اتحادیه اروپا)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کارت آبی یا بلو کارت (به انگلیسی: Blue Card) برنامه اتحادیه اروپا برای جذب نیروی کار متخصص و ماهر می باشد. که گویا از برنامه کارت سبز آمریکا الهام گرفته شده و رنگ آبی آن اشاره به رنگ پرچم این اتحادیه دارد.

کارت آبی یک مجوز تایید شده اتحادیه اروپاست که اجازه اقامت افراد متخصص غیر اروپایی را برای کارو زندگی در کشورهای اروپایی فراهم می کند.

بلوکارت اساسا یک مجوز کاری محسوب می شود که متعاقبا منجر به صدور مجوز اقامت برای کارجویان می گردد؛

ایده کارت آبی[ویرایش]

اتحادیه اروپا قصد دارد در رقابت با دیگر کشورهای غربی بر سر افراد آشنا با تکنولوژی و خدمه بیمارستان ها که بیشتر از کشورهای در حال توسعه مهاجرت می کنند و دست یافتن به منابع کاری که می توانند کمبودهای موجود در اروپا را جبران کنند بیشتر تلاش کند.

بر اساس این طرح مهاجرت افراد متخصص و خانواده‌هایشان به این اتحادیه تا حدودی تسهیل خواهد شد.از سال ۲۰۱۱ به بعد، نیروی کار متخصص هندی و روسی خواهند توانست با استفاده از «کارت آبی» (Blue Card) برای کار به اتحادیه اروپا وارد شوند. کشورهای عضو این اتحادیه سرانجام پس از ماه‌ها بحث و مذاکره، بر سر این موضوع به توافق رسیدند. اتحادیه اروپا قصد دارد با «کارت آبی» و با الگوی «کارت سبز» (Green Card) آمریکا، کمبود نیروی کار متخصص خود را جبران کند. با استفاده از «کارت آبی» دروازه‌های اتحادیه اروپا به روی شهروندان کشورهای جهان سوم که دارای مدرک تحصیلی در رشته‌های مورد نیاز یا دست‌کم ۵ سال سابقه کار هستند، باز می‌شود.

متخصصین چه رشته هایی در اولویت جذب در این طرح هستند؟[ویرایش]

  • مهندس کامپیوتر و فناوری اطلاعات (برنامه نویس، طراح نرم افزار، متخصص شبکه و ...)
  • کلیه شاخه های فنی و مهندسی (کامپیوتر و فناوری اطلاعات، برق، مخابرات، مکانیک، عمران، خودروسازی، نفت و گاز و ...)
  • مهندسین گروه های کشاورزی
  • گروه های پزشکی و پیراپزشکی (پزشک، پرستار، دندانپزشک، انکولوژیست، متخصص زنان، متخصص خون شناسی و ... )
  • دانشمندان، محققین و اساتید دانشگاهی رشته های مختلف ، ریاضیدانان، طراحان، گرافیست ها، متخصصین رشته های هنری و ...

قوانین و ساز و کار[ویرایش]

سیستم کارت آبی به متقاضیان مهاجرت به اروپا فرصت می دهد سریع تر اجازه کار بگیرند، آسان تر مسکن پیدا کنند و اقامت دائم بگیرند، و خانواده های آنها هم سریع تر و آسان تر به آنها بپیوندند. هر مهاجر تنها پس از این که ۱۸ماه با کارت آبی در یک کشور اروپایی کار می کند می‌تواند به یک کشور اروپایی دیگر برود، اما باید در اولین ماه پس از ورود به کشور دوم کارت آبی جدیدی تقاضا کند. در مقابل دارندگان کارت سبز ایالات متحده حق زندگی و کار دائم در این کشور را به دست می آورند.

شرایط[ویرایش]

متقاضیان دریافت این کارت باید واجد شرایطی باشند که مدرک دانشگاهی و ارائه یک قرارداد کاری با درآمد سالانه دست‌کم 50000 یورو بخشی از آن است. دارندگان «کارت آبی» به صورت خودکار دو سال اجازه اقامت و کار در یکی از کشورهای اتحادیه اروپا را دریافت می‌کنند و این امکان را خواهند داشت که اقامت خود را تمدید کرده یا به دیگر کشورهای این اتحادیه مهاجرت کنند. علاوه بر این شرایط آسان‌تر هم برای مهاجرت خانواده این افراد به اتحادیه اروپا فراهم خواهد شد. البته این به آن معنا نیست که دارنده «کارت آبی» می‌تواند در تمام اتحادیه اروپا به دنبال کار بگردد.

مشاغل خاص[ویرایش]

متخصصان مشاغل خاص یا کمیاب نیز شانس بیشتری برای پذیرش درخواست مهاجرت خواهند داشت. این گروه می‌توانند با درآمد سالانه 41000 یورو هم روی پذیرش خود حساب کنند. مهندسان، دانش‌آموختگان رشته‌های ریاضی، پزشکان و کارشناسان علوم کامپیوتر در شمار این گروه قرار دارند.این قانون تسهیلات دیگری نیز برای مهندسان و صاحبان حرفه‌های ویژه در نظر گرفته است. گروه خاصی از نیروی کار ماهر خارجی می‌توانند مشمول مقررات حداقل درآمد نشوند.

دانشجویان و جویندگان کار[ویرایش]

طبق مصوبه مجلس آلمان، متخصصان خارجی علاقه‌مند می‌توانند ویزایی شش ماهه به منظور پیدا کردن کار در این کشور دریافت کنند. هم‌چنین به دانشجویان خارجی نیز مهلتی یک سال و نیمه پس از پایان تحصیل داده می‌شود تا شانس خود برای یافتن شغل را امتحان کنند.

کارفرمایان[ویرایش]

قانون موسوم به "کارت آبی"، تسهیلاتی نیز برای کارفرمایان در نظر گرفته و اولویت‌بندی‌های موجود در مراتب استخدامی را حذف کرده است. اداره کار آلمان تاکنون اولویت پر کردن یک پست خالی در موسسات و ادارات را به شهروندان آلمانی داده اما کارفرمایان با اتکاء به این مصوبه می‌توانند با دست باز و بدون هماهنگی با اداره کار آلمان، متخصصان خارجی را استخدام کنند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]