فدریکا موگرینی
فدریکا موگرینی | |
|---|---|
موگرینی در سال ۲۰۱۴ | |
| رئیس کالج اروپا | |
| آغاز به کار ۱ سپتامبر ۲۰۲۰ | |
| پس از | یورگ مونار |
| نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امور امنیتی | |
| دوره مسئولیت ۱ نوامبر ۲۰۱۴ – ۳۰ نوامبر ۲۰۱۹ | |
| پس از | کاترین اشتون |
| پیش از | جوزپ بورل |
| نایب رئیس کمیسیون اروپا | |
| دوره مسئولیت ۱ نوامبر ۲۰۱۴ – ۳۰ نوامبر ۲۰۱۹ | |
| رئیسجمهور | ژان کلود یونکر |
| وزیر امور خارجه ایتالیا | |
| دوره مسئولیت ۲۱ فوریه ۲۰۱۴ – ۳۱ اکتبر ۲۰۱۴ | |
| نخستوزیر | ماتئو رنتسی |
| پس از | اما بنینو |
| پیش از | پائولو جنتیلونی |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۱۶ ژوئن ۱۹۷۳ (۵۲ سال) رم، ایتالیا |
| حزب سیاسی | حزب دموکراتیک ایتالیا |
| همسر(ان) | ماتئو رِبزانی |
| فرزندان | دو فرزند |
| والدین | فلاویو موگرینی (پدر) |
| محل تحصیل | دانشگاه ساپینزای رم |
| امضا | |

فدریکا موگرینی (ایتالیایی: Federica Mogherini؛ زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۷۳) سیاستمدار ایتالیایی از حزب دموکراتیک ایتالیا و نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امور امنیتی و وزیر امور خارجه پیشین ایتالیا است.[۱]
از فدریکا موگرینی به عنوان یک سیاستمدار نمونهوار چپ میانه برای نسل خودش یاد میشود که در دهه ۱۹۹۰ با نژادپرستی، بیگانههراسی و آپارتاید مبارزه میکرد و اکنون عقاید چپ رادیکال خود را کنار گذاشته است.[۲] وی در ۱۲ آذر ۱۴۰۴ به اتهام فساد بازداشت شد.
زندگی
[ویرایش]موگرینی تحصیلات کارشناسی ارشد خود را در رشته فلسفه سیاسی در دانشگاه ساپینزا رم گذرانده و عنوان پایاننامه او رابطه سیاست و دیانت در اسلام بوده است.[۳][۴]
او در ۱۵ سالگی عضو شاخه جوانان حزب کمونیست ایتالیا شد. او در سال ۲۰۰۱ عضو شورای ملی حزب دمکراتهای چپ شد و در دفتر روابط خارجی این حزبِ سوسیال دمکرات فعالیت کرده و در مسائل مربوط به فرایندهای صلح خاورمیانه و ارتباط با احزاب سوسیالیستی اروپا و آمریکا فعال بود. با تأسیس حزب دمکراتیک ایتالیا در سال ۲۰۰۷ موگرینی در دفتر رئیس حزب والتر ولترونی مشغول به کار شد و در سال ۲۰۰۸ به عنوان نماینده پارلمان ایتالیا برگزیده شد. وی در فوریه ۲۰۱۳ به عنوان وزیر امور خارجه در کابینه ماتئو رنتسی انتخاب شد و از سال ۲۰۱۴ نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امور امنیتی شد. موگرینی به عنوان نماینده اتحادیه اروپا در مذاکرات هستهای ایران با ایران که به انعقاد تفاهم هستهای لوزان و برنامه جامع اقدام مشترک میان ایران و گروه پنج بهعلاوه یک منجر شد، حضور داشت.

انتقادها
[ویرایش]او مخالف تحریم روسیه بوده و از سوی برخی مقامات اروپایی به طرفداری از مسکو متهم شده است.[۵][۶][۷][۸][۹][۱۰]
اتهام کلاهبرداری
[ویرایش]در دسامبر ۲۰۲۵ دفتر دادستانی عمومی اروپا اعلام کرد که فدریکا موگرینی در چارچوب تحقیقات این اتحادیه در مورد سوءاستفاده از بودجه، با اتهام کلاهبرداری روبرو است. تمرکز تحقیقات روی مناقصهای است که در آن سرویس اقدام خارجی اروپا، پروژه ارائه دوره آموزشی ۹ ماهه برای دیپلماتهای جوان را به کالج اروپا محول کرده است که فدریکا موگرینی هماکنون مدیر آن است. این دفتر اعلام کرد خانههای مظنونان را تفتیش کرده است.[۱۱]
نگارخانه
[ویرایش]- سلفی گرفتن نمایندگان مجلس شورای اسلامی با موگرینی
- سلفی گرفتن نمایندگان مجلس شورای اسلامی با موگرینی
- دیدار با زباستیان کورتس وزیر خارجه اتریش.
- دیدار با ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه.
- نمایندگی ایتالیا در مجمع پارلمانی ناتو
پانویس
[ویرایش]- ↑ Davies, Lizzy (2014-08-30). "A portrait of Federica Mogherini, the EU's next foreign policy chief". the Guardian (به انگلیسی). Retrieved 2014-08-30.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (link) - ↑ Profile: Federica Mogherini, the next EU foreign affairs chief
- ↑ "Mogherini: Italy's young rising star". AFP. 30 اوت 2014. Archived from the original on 3 September 2014. Retrieved 31 August 2014.
- ↑ Vincenti, Daniela (2014-08-30). "Profile: Federica Mogherini, the next EU foreign affairs chief". EurActiv. Retrieved 2014-08-31.
- ↑ Higgins, Andrew; Neil Macfarquhar (30 August 2014). "Russia Pushing Ukraine Conflict to 'Point of No Return,' E.U. Leader Says". The New York Times. Retrieved 30 August 2014.
- ↑ "Tusk and Mogherini – A Good Lesson". Retrieved 31 August 2014.
- ↑ "Tusk, Mogherini Named to Top EU Posts Amid Russia Discord". Retrieved 31 August 2014.
- ↑ "Diligent Italian leftist accused of pro-Russian bias By Alvise Armellini, dpa". Archived from the original on 4 September 2014. Retrieved 1 September 2014.
- ↑ "Who is Federica Mogherini - the new woman in charge of EU foreign policy?". Retrieved 31 August 2014.
- ↑ «مخالف تحریم روسیه رسماً جایگزین اشتون شد». Entekhab.ir. ۲۰۱۴-۰۸-۳۰. دریافتشده در ۲۰۱۴-۰۸-۳۰.
- ↑ «موگرینی، مسئول پیشین سیاست خارجی اتحادیه اروپا، به «کلاهبرداری» متهم شد». بیبیسی فارسی. ۱۲ آذر ۱۴۰۴.
منابع
[ویرایش]- رضا تقیزاده (۲۱ مرداد ۱۳۹۷). «موگرینی و تلاش برای حفظ توافق اتمی با جمهوری اسلامی». رادیو فردا.
پیوند به بیرون
[ویرایش]- وبگاه رسمی
- حضور در سی-سپن
- اعضای مجلس نمایندگان ایتالیا
- افراد زنده
- اهالی رم
- دانشآموختگان دانشگاه ساپینزا رم
- دریافتکنندگان نشان خورشید فروزان درجه دو
- دیپلماتهای زن اهل ایتالیا
- زادگان ۱۹۷۳ (میلادی)
- زنان اهل ایتالیا در سیاست
- زنان سیاستمدار سده ۲۱ (میلادی)
- سیاستمداران اهل رم
- سیاستمداران سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
- سیاستمداران لاتزیو
- فمنیستهای سوسیالیست
- فمینیستهای سوسیالیست اهل ایتالیا
- فمینیستهای مارکسیست
- کمیسرهای اروپایی ایتالیا
- کمیسرهای زن اتحادیه اروپا
- وزیران امور خارجه ایتالیا
- وزیران امور خارجه زن
- وزیران دولت ایتالیا
- وزیران زن دولت ایتالیا