پرش به محتوا

فدریکا موگرینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
فدریکا موگرینی
موگرینی در سال ۲۰۱۴
رئیس کالج اروپا
آغاز به کار
۱ سپتامبر ۲۰۲۰
پس ازیورگ مونار
نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امور امنیتی
دوره مسئولیت
۱ نوامبر ۲۰۱۴  ۳۰ نوامبر ۲۰۱۹
پس ازکاترین اشتون
پیش ازجوزپ بورل
نایب رئیس کمیسیون اروپا
دوره مسئولیت
۱ نوامبر ۲۰۱۴  ۳۰ نوامبر ۲۰۱۹
رئیس‌جمهورژان کلود یونکر
وزیر امور خارجه ایتالیا
دوره مسئولیت
۲۱ فوریه ۲۰۱۴  ۳۱ اکتبر ۲۰۱۴
نخست‌وزیرماتئو رنتسی
پس ازاما بنینو
پیش ازپائولو جنتیلونی
اطلاعات شخصی
زاده۱۶ ژوئن ۱۹۷۳ (۵۲ سال)
رم، ایتالیا
حزب سیاسیحزب دموکراتیک ایتالیا
همسر(ان)ماتئو رِبزانی
فرزنداندو فرزند
والدینفلاویو موگرینی (پدر)
محل تحصیلدانشگاه ساپینزای رم
امضا
موگرینی و جواد ظریف در تهران

فدریکا موگرینی (ایتالیایی: Federica Mogherini؛ زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۷۳) سیاستمدار ایتالیایی از حزب دموکراتیک ایتالیا و نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امور امنیتی و وزیر امور خارجه پیشین ایتالیا است.[۱]

از فدریکا موگرینی به عنوان یک سیاستمدار نمونه‌وار چپ میانه برای نسل خودش یاد می‌شود که در دهه ۱۹۹۰ با نژادپرستی، بیگانه‌هراسی و آپارتاید مبارزه می‌کرد و اکنون عقاید چپ رادیکال خود را کنار گذاشته است.[۲] وی در ۱۲ آذر ۱۴۰۴ به اتهام فساد بازداشت شد.

زندگی

[ویرایش]

موگرینی تحصیلات کارشناسی ارشد خود را در رشته فلسفه سیاسی در دانشگاه ساپینزا رم گذرانده و عنوان پایان‌نامه او رابطه سیاست و دیانت در اسلام بوده است.[۳][۴]

او در ۱۵ سالگی عضو شاخه جوانان حزب کمونیست ایتالیا شد. او در سال ۲۰۰۱ عضو شورای ملی حزب دمکرات‌های چپ شد و در دفتر روابط خارجی این حزبِ سوسیال دمکرات فعالیت کرده و در مسائل مربوط به فرایندهای صلح خاورمیانه و ارتباط با احزاب سوسیالیستی اروپا و آمریکا فعال بود. با تأسیس حزب دمکراتیک ایتالیا در سال ۲۰۰۷ موگرینی در دفتر رئیس حزب والتر ولترونی مشغول به کار شد و در سال ۲۰۰۸ به عنوان نماینده پارلمان ایتالیا برگزیده شد. وی در فوریه ۲۰۱۳ به عنوان وزیر امور خارجه در کابینه ماتئو رنتسی انتخاب شد و از سال ۲۰۱۴ نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امور امنیتی شد. موگرینی به عنوان نماینده اتحادیه اروپا در مذاکرات هسته‌ای ایران با ایران که به انعقاد تفاهم هسته‌ای لوزان و برنامه جامع اقدام مشترک میان ایران و گروه پنج به‌علاوه یک منجر شد، حضور داشت.

از راست به چپ جان کری، فیلیپ هموند، محمدجواد ظریف، فدریکا موگرینی، فرانک والتر اشتاین‌مایر، لوران فابیوس و وانگ یی پیش از قرائت برجام

انتقادها

[ویرایش]

او مخالف تحریم روسیه بوده و از سوی برخی مقامات اروپایی به طرفداری از مسکو متهم شده است.[۵][۶][۷][۸][۹][۱۰]

اتهام کلاهبرداری

[ویرایش]

در دسامبر ۲۰۲۵ دفتر دادستانی عمومی اروپا اعلام کرد که فدریکا موگرینی در چارچوب تحقیقات این اتحادیه در مورد سوءاستفاده از بودجه، با اتهام کلاهبرداری روبرو است. تمرکز تحقیقات روی مناقصه‌ای است که در آن سرویس اقدام خارجی اروپا، پروژه ارائه دوره آموزشی ۹ ماهه برای دیپلمات‌های جوان را به کالج اروپا محول کرده است که فدریکا موگرینی هم‌اکنون مدیر آن است. این دفتر اعلام کرد خانه‌های مظنونان را تفتیش کرده است.[۱۱]

نگارخانه

[ویرایش]

پانویس

[ویرایش]
  1. Davies, Lizzy (2014-08-30). "A portrait of Federica Mogherini, the EU's next foreign policy chief". the Guardian (به انگلیسی). Retrieved 2014-08-30.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (link)
  2. Profile: Federica Mogherini, the next EU foreign affairs chief
  3. "Mogherini: Italy's young rising star". AFP. 30 اوت 2014. Archived from the original on 3 September 2014. Retrieved 31 August 2014.
  4. Vincenti, Daniela (2014-08-30). "Profile: Federica Mogherini, the next EU foreign affairs chief". EurActiv. Retrieved 2014-08-31.
  5. Higgins, Andrew; Neil Macfarquhar (30 August 2014). "Russia Pushing Ukraine Conflict to 'Point of No Return,' E.U. Leader Says". The New York Times. Retrieved 30 August 2014.
  6. "Tusk and Mogherini – A Good Lesson". Retrieved 31 August 2014.
  7. "Tusk, Mogherini Named to Top EU Posts Amid Russia Discord". Retrieved 31 August 2014.
  8. "Diligent Italian leftist accused of pro-Russian bias By Alvise Armellini, dpa". Archived from the original on 4 September 2014. Retrieved 1 September 2014.
  9. "Who is Federica Mogherini - the new woman in charge of EU foreign policy?". Retrieved 31 August 2014.
  10. «مخالف تحریم روسیه رسماً جایگزین اشتون شد». Entekhab.ir. ۲۰۱۴-۰۸-۳۰. دریافت‌شده در ۲۰۱۴-۰۸-۳۰.
  11. «موگرینی، مسئول پیشین سیاست خارجی اتحادیه اروپا، به «کلاهبرداری» متهم شد». بی‌بی‌سی فارسی. ۱۲ آذر ۱۴۰۴.

منابع

[ویرایش]

پیوند به بیرون

[ویرایش]