پیروز دوم
| پیروز دوم | |
|---|---|
| شاهنشاه ایران و انیران | |
| سلطنت | حدود ۶۳۰ میلادی |
| پیشین | بوراندخت |
| جانشین | آزرمیدخت |
| زاده | میشان |
| پدر | مهران گشنسپ |
| مادر | چهار بخت دختر «یزدان داد» |
پیروز دوم (به پارسی میانه: 𐭯𐭩𐭫𐭥𐭰؛ نویسهگردانی به انگلیسی: pērōz؛ نویسهگردانی به فارسی: پیروئوزَت) یا گشنسپ یا گشسب بنده یا جشنسده، حدوداً در سال ۶۳۰ میلادی، بعد از بوراندخت و قبل از آزرمیدخت به مدت کوتاهی به پادشاهی ایرانشهر انتخاب شد.[۱] اما او هم نتوانست کاری از پیش ببرد و هرجومرج، روز به روز زیادتر میشد و خزانه مملکت تهی شده بود و مردم در فقر و بدبختی به سر میبردند، از این رو او هم در سال ۶۳۱ از پادشاهی کناره گرفت.[۲]
طبری نوشته است که وی ساکن میسان بود و پدر پیروز، مهران جشنس نام داشت و مادر وی دختر یزداندار، پسر خسرو پرویز بوده است.
پیروز سری بزرگ داشت و چون تاج نهاد گفت، این تاج چه تنگ است و بزرگان این سخن را بفال بد گرفتند و پس از چند روز او را بکشتند.[۳]
بلعمی پیروز را یکی از نوادگان خسرو انوشیروان دانسته است: پس کس دیگر طلب کردند و مردی یافتند، از فرزندان انوشیروان نام او فیروز بن مهران بود و مادرش مهان دخت بود، دختر یزداد بن انوشیروان.[۴]
اختلاف در منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]در کتاب آناهیتای پورداوود پس از پوراندخت از شاهی به نام جشسنده یا گشسببنده نام برده شده است[۵]
حسن پیرنیا در کتاب تاریخ باستانی ایران ، شاهی گشناسببرده یا گشسب بنده را پیش از آزرمیدخت و پیروز دوم را سومین شاه پس از آزرمیدخت میداند.او در فهرست شاهان ساسانی ،پس از پوران و پیشتر از آزرمیدخت از گُشناسببَردَه برادر خسرو سوم ، نوه هرمز چهارم نام برده و پس از او آزرمیدخت به پادشاهی رسیده و پس از آزرمیدخت نخست هرمز پنجم سپس خسرو چهارم و سپس شاهی دیگر به نام پیروز دوم آمده که به باور او با گشناسببرده یا گشسببنده یکی نیست .[۶]
مسعودی نیز در مروج الذهب از او با نام فيروز جشنسده (از گشنسپ) یاد کرده و شاهی اش را پیش از آزرمی دخت دانسته.
پانویس
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- کریستن سن، آرتور. ایران در زمان ساسانیان، ترجمهٔ رشید یاسمی. چاپ پنجم. تهران: انتشارات امیرکبیر، ۱۳۶۷
- بلعمی، ابوعلی محمد بن محمد. تاریخ بلعمی، ترجمهٔ تاریخ طبری. جلد دوم. تهران: کتابفروشی زوار، ۱۳۵۳
- طبری، محمد بن حریر. تاریخ طبری جلّد دوِم. ترجمه ابولقاسم پاینده، چاپ دوم. تهران: انتشارات اساطیر، ۱۳۶۲
- پورداوود، ابراهیم (۱۳۴۳). آناهیتا، پنجاه گفتار پورداوود. تهران: مؤسسهٔ انتشارات امیرکبیر.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - پیرنیا، حسن (۱۳۶۲). تاریخ باستانی ایران. تهران: انتشارات دنیای کتاب.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - نژاد اکبری مهربان، مریم (۱۳۸۶). شاهنشاهی ساسانیان. تهران: انتشارات کتاب پارسه. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۵۰۲۶-۳۰-۶.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراکگذاری]پیروز دوم زادهٔ: ؟م درگذشتهٔ: ؟م | ||
| عنوان سلطنتی | ||
|---|---|---|
| پیشین: بوراندخت |
شاهنشاه ایرانشهر (مدت بسیار کوتاه) حدود ۶۳۰ م |
پسین: آزرمیدخت |