پذیرش (روان‌شناسی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پذیرش در روان‌شناسی به معنی رضایت فرد نسبت به واقعیتِ یک وضعیت، به‌رسمیت‌شناسی یک فرایند یا شرایط (اغلب وضعیت منفی یا ناخوشایند) بدون تلاش برای تغییر یا مقاومت در برابر آن است.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. Chirelstein, Marvin (2001). Concepts and Case Analysis in the Law of Contracts. New York: Foundation.