ویجویه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
محلات تبریز، از جمله ویجویه، در نقشه ای از سال ۱۹۰۸

ویجویه (ورجی) یکی از محله‌های شمال غربی شهر تبریز است. این محله از سمت شمال به محلهٔ چوست‌دوزان، از سمت جنوب به محلهٔ قره‌آغاج، از سمت شرق به محله‌های انگج، دیک‌باشی و راسته‌کوچه و از سمت غرب به محلهٔ حکم‌آباد محدود شده‌است.[۱]

از کوی‌های مهم ویجویه می‌توان به آق‌مسجد، قره‌چی‌لر و علی سیاه‌پوش اشاره کرد. میدان ویجویه مرکز این محله محسوب می‌شود و بازارچهٔ دروازهٔ ویجویه، خانهٔ حاج محمدحسن و کاروانسرای حاج محمدحسین اصفهانی از آثار تاریخی آن به‌شمار می‌روند.[۱]

در روضات‌الجنان از وجود آرامگاه دو تن از صوفیان به نام‌های «بالی» و «کالی» در مسجدی در دروازهٔ ویجویه سخن به میان آمده‌است. نادر میرزا نیز در خاطرات خود قنات‌های سردار، سنجاق و شعربافان را از مهم‌ترین قنات‌های این محله دانسته و میرزا عبدالله‌خان را کدخدای ویجویه معرفی کرده‌است.[۱]

محمد باقر ویجویه ای، نویسنده بلوای تبریز (تاریخچه ای از فعالیتهای دوران مشروطه تبریز)، از ساکنانان این محله بوده است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ذوقی، فریبرز و نیکنام لاله، ایوب. تبریز در گذر تاریخ. چاپ اول. تبریز: انتشارات یاران، ۱۳۷۴.