چوستدوزان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۸°۰۵′ شمالی ۴۶°۱۶′ شرقی / ۳۸٫۰۸۳°شمالی ۴۶٫۲۶۷°شرقی / 38.083; 46.267

نقشه محلات تبریز -از جمله چوست‌دوزان- در دوران مشروطه، سال ۱۹۰۸

چوست‌دوزان (به ترکی آذربایجانی: چوست‌دوزلار، چوسسوزلار) یکی از محله‌های شمالی شهر تبریز است. این محله از سمت شمال به محلهٔ امیرخیز، از سمت جنوب به محلهٔ ویجویه، از سمت شرق به محلهٔ سنجران و از سمت غرب به محلهٔ عموزین‌الدین و رودخانهٔ مهران‌رود محدود شده‌است. بیش‌تر ساکنان چوست‌دوزان از روستاهای مختلف آذربایجان و به‌خصوص منطقهٔ ارسباران به این محله مهاجرت کرده‌اند. به‌جهت دوخت نوعی کفش ساده به‌نام چوست در این محله، مردم تبریز آن را «چوست‌دوزلار» می‌خوانند که معادل آذری واژهٔ چوست‌دوزان است. در تاریخ اولادالاطهار این محله باعنوان «چوست‌دوزلو» نوشته شده‌است. كريم صادري عضو هيئت علمي پژوهشكده تعليم و تريبت آموزش و پرورش استان در اين مورد مي گويد: آن چنان که از کتاب دارالسلطنه تبریز فهمیده می‌شود در دوره اواخر قاجار در تبریز 25 محله بزرگ وجود داشت که چوست‌دوزان یکی از آن محلات بود و در زبان عامیانه چوسسوزلار نیز بدان اطلاق می‌کنند .اهالی این محله به غیر از چندین خانواده اصیل تبریزی غالبا از اطراف صوفیان و ایوند و ممقان و گاوگان وامند می‌باشند و آقایان ذوقی و نیکنام لاله در کتاب تبریز در گذر تاریخ نوشته اند: «بیش‌تر ساکنان چوست‌دوزان از روستاهای مختلف آذربایجان و به‌خصوص منطقهٔ ارسباران به این محله مهاجرت کرده‌اند.» که این مطلب را نمی دانم از چه کتابی درج کرده اند که کاملاً اشتباه است. اهالی ارسباران در بلوار منجم و جنب گرمابه سردار ملی در کوچه قره داغلیلار بودند و دیگر این که اهالی این محله اساسا کفش دوز نیستند هر چند اسم محله به آن اذعان دارد بلکه بیشتر صنایع مربوط به فرش در این محله رواج دارد مثل قالیبافی، رنگرزی، نقاشی قالی، قرشفروشی و.... از ویژگی این محله داشتن شعرای بزرگی مثل مرحوم ذهنی و ذهنی زاده و عالی نسب و محمود صادری و میرزا حیدر مدحی وشيخ محمد حسين نائمي و دهها شاعر مرثیه سراست. خانه حاج رضا صادری که خانه معبودي نيز ناميده مي شود و از نظر معماری در نوع خود بی‌نظیر است در این محله قرار دارد و اینک در دست میراث فرهنگی می‌باشد. از خانواده‌های معروف این محله می‌توان به خانواده منجم ،قالیچی(سپهری)،قدس، تماری، صادری ،جوان، ممقانیه، لاوری،قوجا، قفلگر(حدادزاده)، ذهنی، پژوهنده، سرافرازاسبق و بوياقچيلار و يوجولار و.... اشاره کرد[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ذوقی، فریبرز و نیکنام لاله، ایوب (۱۳۷۴تبریز در گذر تاریخ، تبریز: انتشارات یاران