قره‌آغاج (محله)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو


قره‌آغاج یکی از محله‌های تاریخی و کهن شهر تبریز است که در سمت شرق این شهر واقع شده‌است. این محله از سمت شمال به محله‌های حکم‌آباد و ویجویه، از سمت جنوب به محلهٔ کوچه‌باغ، از سمت شرق به محلهٔ گجیل و از سمت غرب به محلهٔ آخونی محدود شده‌است. به‌جهت فراوانی درختان بزرگ و تاریخی نارون (به ترکی آذربایجانی: قره‌آغاج) در این منطقه، این محله بدین نام خوانده شده‌است. امروزه خیابان قدس به‌عنوان اصلی‌ترین خیابان محلهٔ قره‌آغاج شناخته می‌شود.[۱]

در کتاب‌های مختلف تاریخی نظیر «الشقایق النعمانیه فی علماءالدولة العثمانیه» و «تاریخ عالم آرای امینی» ذکر گردیده که این محله تا سده‌های نهم و دهم هجری از محله‌های اصلی شهر تبریز به‌شمار نمی‌رفته و از روستاهای پیرامونی آن محسوب می‌شده‌است. هم‌اکنون مسجد تاریخی «حاج میری» در قره‌آغاج قرار گرفته‌است.[۱]

مهم‌ترین کوچهٔ محلهٔ قره‌آغاج، کوچهٔ طاق‌لار است که در گذشته سرپوشیده و طاقدار بوده و دروازهٔ قره‌آغاج در ورودی این کوچه واقع شده بود. پیش‌تر دخمه‌ای در کوچهٔ طاق‌لار یافته شد و برخی را اعتقاد بر این است که آرامگاه شمس تبریزی است.[۱]

نادر میرزا دربارهٔ قره‌آغاج می‌نویسد:[۱]

قراآغاج کویی است به مغرب شهر سکان آن اهل معرفت و صناعت و بساتین آن نیز اندک است. کدخدای این کوی آقای صادق مردی است کاردان و بوراثت از حال این شغل به وی رسیده و در خوی آن مرد تندی و جلادت باشد. بیش‌تر سخن از حرب و آلات آن کند.

آثار تاریخی[ویرایش]

افراد مشهور[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ذوقی، فریبرز و نیکنام لاله، ایوب. تبریز در گذر تاریخ. چاپ اول. تبریز: انتشارات یاران، ۱۳۷۴.