کوچه‌باغ (محله)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۸°۰۴′ شمالی ۴۶°۱۶′ شرقی / ۳۸٫۰۶۷°شمالی ۴۶٫۲۶۷°شرقی / 38.067; 46.267 کوچه‌باغ، نام یکی از محلات قدیمی شهر تبریز است. این محله از سمت شمال به قره‌آغاج، از سمت جنوب به کوی فیروز، از سمت شرق به گجیل و از سمت غرب به آخونی محدود شده‌است.

میدان اصلی محله، مقابل مسجد قدیمی «میرمحمدعلی» است.[۱] بنابه تصریح درویش کربلایی حسین در ذکر مرقد و مزار مغربی تبریزی، محلهٔ کوچه‌باغ در سابق ظاهراً جزء محلهٔ نوبر به‌شمار می‌فته‌است.[۲] البته احتمال دارد که این کوچه‌باغ، ارتباطی به کوچه‌باغ امروزی که خود، محله‌ای جداگانه است، با شرحی که در بالا داده شد، نداشته و کوچه‌ای از کوچه‌های محلهٔ نوبر بوده‌است. یکی از معروفترین آثار محله قدیمی کوچه باغ وجود چشمه‌های پرآب قبل از انقلاب ۵۷ بوده‌است. وجود چشمه پرآب در قسمت غربی محله باعث شده‌است تا مردم از دیر باز نام محله گول باشی را به این قسمت از محله کوچه باغ لقب دهند. از خاندان قدیمی این محله میشه به خانواده‌هایی هم چون صادق زاده، صابری اصل، رستمی سخا، هاتفی و باقری بهنام اشاره کرد[۳]

نقشه محلات تبریز -از جمله کوچه‌باغ- در دوران مشروطه، سال ۱۹۰۸

آثار تاریخی[ویرایش]

  • مسجد قدیمی «میرمحمدعلی»
  • مسجد قدیمی «الله وردی خان» (معروف به مسجد خان)

مساجد محله[ویرایش]

مسجد حاج آقا بالا مسجد میر محمد علی مسجد حاج قیمعلی مسجد الله وردی خان مسجد حاج اسد مسجد ولیعصر مسجد امام حسین

میدان اصلی[ویرایش]

میدان اصلی محله میدان یوسف شهاب است که به نام شاعر معروف «یوسف شهاب» که زمانی در این محله زندگی می‌کرده نام گذاری شده‌است. یوسف شاعر اهل بیت بوده که بیشتر شعرهایش در وصف مصیبتهای اهل بیت بوده‌است.

منابع[ویرایش]

  1. تاریخ تبریز مشکور؛ صفحهٔ ۱۵۷
  2. روضات‌الجنان؛ جلد ۱؛ صفحهٔ ۶۹
  3. نادر میرزا