وضعیت اضطراری بهداشت عمومی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

وضعیت اضطراری بهداشت عمومی (به انگلیسی: Public Health Emergency of International Concern) یک بیانیه رسمی است که توسط سازمان بهداشت جهانی و بر اساس مقررات بین‌المللی بهداشت به هنگام بحران‌هایی که می‌توانند بهداشت عمومی را در سطح جهانی به خطر بیندازند اعلام می‌گردد و پس از اعلام این بیانیه ۱۹۴ کشور عضو سازمان بهداشت جهانی موظفند تمامی امکانات و نیروهای خویش را در زمینهٔ اداره و پیشگیری از ادامهٔ بحران به کار گیرند. تا سال ۱۳۹۴ وضعیت اضطراری بهداشت عمومی تنها ۴ بار اعلام گشته‌ بود . نخستین بیانیه وضعیت اضطراری بهداشت عمومی هنگام همه‌گیری جهانی آنفلوآنزای خوکی (۱۳۸۸) در سال ۱۳۸۸ اعلام گشت. دومین بیانیه به هنگام بازگشت مجدد بیماری فلج اطفال پس از ریشه کن کردن آن در سطح جهانی در اردیبهشت سال ۱۳۹۳ اعلام گشت. سومین بیانیه در شهریور سال ۱۳۹۳ و به هنگام همه‌گیری بیماری ویروسی ابولا در غرب آفریقا در سال ۱۳۹۳ اعلام گشت. بر خلاف انتظار بسیاری از متخصصان به هنگام بروز نشانگان تنفسی خاورمیانه، سازمان بهداشت جهانی هیچگونه وضعیت اضطراری بهداشت عمومی علام ننمود که بازتاب قابل توجهی در رسانه‌ها را نیز به همراه داشت. پس از شیوع ویروس زیکا در آمریکای جنوبی در سال ۲۰۱۶ , سازمان بهداشت جهانی برای چهارمین بار اعلام وضعیت اضطراری بهداشت عمومی نمود.[۱]

پنجمین بار در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۹ پس از افزایش سریع آمار تلفات این بیماری در سراسر جهان ، سازمان جهانی بهداشت اعلام وضعیت اضطراری کرد.[۲][۳]

برای ششمین بار در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۹۸ (۳۰ ژوئیه ۲۰۲۰) به دلیل شیوع ویروس کرونا سازمان بهداشت جهانی اعلام وضعیت اضطراری کرد.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. اعلامیه دبیرکل سازمان جهانی بهداشت درباره ی اعلان وضعیت اضطراری بهداشت عمومی به دلیل شیوع ویروس زیکا
  2. Ebola outbreak in Congo declared a global health emergency
  3. Ebola Outbreak in Congo Is Declared a Global Health Emergency
  4. Times, The New York (2020-01-30). "Coronavirus Live Updates: W.H.O. Declares a Global Health Emergency". ISSN 0362-4331. Retrieved 2020-01-30.