پرش به محتوا

دنیاگیری کووید-۱۹ در بریتانیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دنیاگیری کووید-۱۹ در بریتانیا
Thank you NHS sign in Leeds
NHS Nightingale Hospital in London
Movement restrictions Sign at a Welsh county border
Deserted A1 road near Newry
Nicolson Street in Edinburgh
(clockwise from top)
بیماریبیماری کروناویروس ۲۰۱۹
نژاد ویروسکروناویروس سندرم شدید حاد تنفسی ۲
مکانبریتانیا
نخستین شیوعووهان، چین
بیمار صفریورک، یورک‌شر شمالی
تاریخ ورود۳۱ ژانویه ۲۰۲۰[۱]
موارد تأییدشده
  • ۴٬۳۰۱٬۹۲۵ (مجموع)[۲]
  • ۳۸٬۳۹۸ (۷ روز گذشته)[۲]
Hospitalised بستری‌شده
  • ۶٬۱۶۲ (فعال)[۲]
  • ۴۵۴٬۰۸۵ (مجموع)[۲]
موارد تنفس مصنوعی۸۳۰ (فعال)[۲]
مرگ‌ها
  • ۱۲۶٬۱۷۲ (فوتی طی ۲۸ روز با آزمایش مثبت)[nb ۱][۲][۳]
  • ۱۵۲٬۲۰۵ (گواهی فوت)[۴]
میزان تلفات۲٫۹۴٪
وبگاه حکومت
UK Government[nb ۲]
Scottish Government
Welsh Government
Northern Ireland Department of Health

دنیاگیری کووید-۱۹ در بریتانیا بخشی از دنیاگیری بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در جهان است. اولین مورد تأیید شده در بریتانیا در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰ در شهر یورک اعلام شد.

این کشور چهارمین کشور جهان[۵][۶] و اولین کشور اروپا[۷] از لحاظ مرگ‌ومیر بر اثر کرونا است.

عملکرد دولت مرکزی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

همه‌گیری کووید-۱۹ در همان چند ماه نخست از دوره دوم نخست‌وزیری جانسون به عنوان یک بحران جدی پدیدار شد.[۸] عدم حضور جانسون در پنج جلسه توجیهی کبرا (COBR) در ماه‌های اولیه و ناکامی دولت بریتانیا در آماده‌سازی و کنترل شیوع این بیماری، مورد انتقاد قرار گرفته است.[۹][۱۰][۱۱] بریتانیا در میان آخرین کشورهای اروپایی بود که مدارس را تعطیل کرد، برگزاری رویدادهای عمومی را ممنوع ساخت و دستور قرنطینه صادر کرد.[۱۲][۱۳] برخی از متخصصان معتقدند که این نحوه واکنش، در آمار بالای مرگ و میر ناشی از کووید-۱۹ در بریتانیا نقش داشته است؛ آماری که تا ژانویه ۲۰۲۱ جزو بالاترین‌ها در جهان بود.[۱۴]

رویترز گزارش داد که متخصصین از جانسون هم به دلیل اقدام بسیار کند در متوقف کردن شیوع کووید-۱۹ و هم به دلیل سوءمدیریت در واکنش دولت انتقاد کرده‌اند.[۱۵] پلیتیکو به نقل از کریس ویتی، مقام ارشد پزشکی، اعلام کرد که اجرای زودهنگام‌ترِ قرنطینه اولیه، می‌توانست آمار تلفات را به میزان قابل‌توجهی کاهش دهد.[۱۶] مجله پزشکی بریتانیا (BMJ) چندین سرمقاله در انتقاد از سیاست‌های اتخاذ شده در طول واکنش بهداشت عمومی کشور منتشر کرد.[۱۷][۱۸] نحوه اطلاع‌رسانی عمومی جانسون در خصوص ویروس و همچنین سیستم آزمایش و ردیابی بریتانیا نیز مورد انتقاد قرار گرفت.[۱۹][۱۵]

مواضع و دیدگاه‌ها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

یادداشت‌ها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ Death figures are those who have died after testing positive. It does not include the death of one British citizen on board the Diamond Princess cruise ship (see COVID-19 pandemic on cruise ships), or the 84 recorded deaths in the British Overseas Territories and Crown dependencies.
  2. ↑ Daily updates occur around 4 pm UTC.

منابع

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ Lillie, Patrick J.; Samson, Anda; Li, Ang; Adams, Kate; Capstick, Richard; Barlow, Gavin D.; Easom, Nicholas; Hamilton, Eve; Moss, Peter J.; Evans, Adam; Ivan, Monica (28 February 2020). "Novel coronavirus disease (Covid-19): The first two patients in the UK with person to person transmission". Journal of Infection. 0 (5): 600–601. doi:10.1016/j.jinf.2020.02.020. ISSN 0163-4453. PMC 7127394. PMID 32119884.
  2. 1 2 3 4 5 6 "Coronavirus (COVID-19) in the UK". GOV.UK. Government of the United Kingdom.
  3. ↑ "GOV.UK Coronavirus (COVID-19) in the UK". Government of the United Kingdom. Retrieved 15 November 2020.
  4. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام ONS_deaths وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  5. ↑ "Interactive COVID-19 data by location". International SOS. Archived from the original on 9 اكتبر 2020. Retrieved 16 August 2020. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
  6. ↑ "Mortality Analyses". Johns Hopkins University Coronavirus Resource Centrew. Retrieved 6 September 2020.
  7. ↑ Lay, Kat; Ellis, Rosa. "Coronavirus: Britain is first in Europe to hit 50,000 deaths". The Times. Retrieved 11 November 2020.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده)
  8. ↑ Stewart, Heather; Walker, Peter (20 March 2020). "Boris Johnson announces closure of all UK pubs and restaurants". The Guardian. ISSN 0261-3077. Archived from the original on 23 December 2021. Retrieved 20 March 2020.
  9. ↑ Calvert, Jonathan; Arbuthnot, George; Leake, Jonathan. "Coronavirus: 38 days when Britain sleepwalked into disaster". The Times. ISSN 0140-0460. Archived from the original on 11 October 2020. Retrieved 1 January 2021.
  10. ↑ Walker, Peter (19 April 2020). "Boris Johnson missed five coronavirus Cobra meetings, Michael Gove says". The Guardian. ISSN 0261-3077. Archived from the original on 21 April 2020. Retrieved 1 January 2021.
  11. ↑ Helm, Toby; Graham-Harrison, Emma; McKie, Robin (19 April 2020). "How did Britain get its coronavirus response so wrong?". The Guardian. ISSN 0261-3077. Archived from the original on 5 January 2021. Retrieved 1 January 2021.
  12. ↑ "Coronavirus: What are the lockdown measures across Europe?". Deutsche Welle. 1 April 2020. Archived from the original on 6 April 2020. Retrieved 13 April 2020.
  13. ↑ Flaxman, S.; et al. (30 March 2020). Estimating the number of infections and the impact of non-pharmaceutical interventions on COVID-19 in 11 European countries (PDF). Department of Infectious Disease Epidemiology (Report). Imperial College London. p. 5. doi:10.25561/77731. Archived (PDF) from the original on 12 April 2020. Retrieved 13 April 2020.
  14. ↑ MacAskill, Andrew; Sandle, Paul (25 January 2021). "Anger and grief as United Kingdom's COVID-19 death toll nears 100,000". Reuters. Archived from the original on 25 January 2021. Retrieved 25 January 2021.
  15. 1 2 Macaskill, Andrew; Grey, Stephen; McNeill, Ryan; Stecklow, Steve; Wilkes, Tommy; Marshall, Andrew R. C. (24 November 2020). "50,000 COVID-19 deaths and rising. How the UK keeps failing". Reuters. Archived from the original on 23 January 2021. Retrieved 20 February 2022.
  16. ↑ "Scientists turn on Boris Johnson over UK's coronavirus response". Politico. 10 June 2020. Archived from the original on 18 December 2020. Retrieved 1 January 2021.
  17. ↑ Scally, Gabriel; Jacobson, Bobbie; Abbasi, Kamran (15 May 2020). "The UK's public health response to covid-19". BMJ. doi:10.1136/bmj.m1932. Archived from the original on 4 February 2022. Retrieved 20 February 2022.
  18. ↑ Ham, Chris (1 February 2021). "The UK's poor record on covid-19 is a failure of policy learning". BMJ. pp. n284. doi:10.1136/bmj.n284. Archived from the original on 16 February 2022. Retrieved 20 February 2022.
  19. ↑ Yong, Ed (16 March 2020). "The U.K.'s Coronavirus 'Herd Immunity' Debacle". The Atlantic. Archived from the original on 11 July 2021. Retrieved 25 January 2021.

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=دنیاگیری_کووید-۱۹_در_بریتانیا&oldid=43876028»