هدفون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هدفون مدل Sennheiser HD555 که در محیط‌های ضبط و نشر آواها از آن استفاده می‌شود

هدفون (به انگلیسی: Headphone) یا دوگوشی،[۱] از دو بلندگوی کوچک (در بعضی موارد یک بلندگو) که بر روی گوش کاربر قرار می‌گیرد تشکیل شده است و از طرفی به یک مولد صوت مثلاً تقویت‌کننده صدا، رادیو یا پخش کننده دیسک فشرده متصل می‌شود. نام‌های دیگری که برای این وسیله استفاده می‌شود stereophones و هدست است و یا به انواعی که درون گوش قرار می‌گیرند ایرفون earphones نیز اطلاق می‌شود. در مخابرات به مجموع هدفون و میکروفون که مثلاً در تلفن برای یک ارتباط دوطرفه استفاده می‌شوند، هدست (به انگلیسی: Headset) گفته می‌شود. البته هدست، هندزفری، ایرفون و … همگی از زیر مجموعه‌های هدفون می‌باشند که متأسفانه به علت عدم وجود منبع صحیح نامگذاری در فارسی به اشتباه کاربران به هدفون، هدست یا هندزفری می‌گویند. هدست نوعی از هدفون می‌باشد که دارای میکروفن و قابلیت مکالمه است، همچنین هندزفری نوعی از هدست است که امکان اتصال به صورت بلوتوث به گجت‌های مختلف را داراست.[۲]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. دوگوشی واژهٔ مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی به جای headphone در انگلیسی است.«فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان: 1376 تا 1385». فرهنگستان زبان و ادب فارسی. بازبینی‌شده در ۲۴ آذر ۱۳۹۰. 
  2. مقالات هدفون، ایران هدفون.