هدست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هدست[ویرایش]

(به انگلیسی: Headset) از دو بلندگوی کوچک (در بعضی موارد یک بلندگو) که بر روی گوش کاربر قرار می‌گیرد و یک میکروفون تشکیل شده‌است. در مخابرات به مجموع هدفون و میکروفون که مثلاً در تلفن برای یک ارتباط دوطرفه استفاده می‌شوند، گفته می‌شود. هدست ها استفاده های گوناگونی دارند، مثلاً در مراکز تماس (به انگلیسی: Callcenter) یا سایر مشاغل مبتنی بر تلفن و کلیه کسانی که بدنبال دستانی آزاد در زمان مکالمات تلفنی خود هستند. اکثر افراد به اشتباه هدست را با هدفون اشتباه می گیرند.هدست یکی از انواع هدفون می باشد که بنا به داشتن میکروفن نوع کاربری آن محدود به مکالمه و گیمینگ و ... می شود.[۱] هدست دارای انواع مختلفی می باشد که کاربری های متفاوتی را میسر می سازد.


انواع هدست ها[ویرایش]

  1. بر اساس نوع اتصال
    1. هدست با سیم
    2. هدست بیسیم (هندزفری)
  2. بر اساس تعداد اسپیکر
    1. هدست تک گوش
    2. هدست دو گوش
  3. بر اساس کاربرد نهایی
    1. هدست تلفن
    2. هدست ارتباطات یکپارچه
    3. هدست کامپیوتر
  4. بر اساس انواع قابلیت ها و تکنولوژی های استفاده شده در طراحی
    1. هدست حذف نویز
    2. هدست با قابلیت صدای باند پهن
    3. هدست با میکروفون پیش تقویت شده

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مقالات هدفون، ایران هدفون.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Headset (audio)»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.